Test Honda CL500: Mały Scrambler w wielkiej przygodzie rajdowej

Jazda na motocyklu to wolność. Niezależnie od tego, czy suniesz po wiejskich drogach z szerokimi zakrętami, czy przedzierasz się przez gęsty ruch miejski – dobry motocykl pozwala ci zobaczyć świat z innej perspektywy. Ale co się stanie, gdy weźmiesz Hondę CL500, kompaktowego Scramblera, i wyślesz ją na prawie 3000-kilometrową rajd przez południowo-wschodnią Europę? To było pytanie, które zadałem sobie, biorąc udział w Balkan Rallye 2024. Od Budapesztu po wybrzeże Adriatyku, przez majestatyczne góry Czarnogóry i z powrotem do mojego domu w Burgenlandzie – CL500 musiała przetrwać wszystko. A ja, jako doświadczony tester motocykli, który miał już pod sobą niejedno moto, byłem więcej niż ciekawy.

Przyznaję, kiedy zajechałem na start rajdu przy zamku Wenkheim w Budapeszcie, miałem pewne wyobrażenie. Myślałem o spokojnej przejażdżce na kawę, o kilku sportowych oldtimerach, które leniwie kręcą swoje rundy. Ale już w pierwszym długim lewym zakręcie, kiedy Porsche 911 przeleciało obok mnie z prędkością około 180 km/h, stało się jasne: tutaj nie będzie spokojnie. Czas na pierwszy etap trzeba było ustalić po drodze, rozwiązując zagadkę, i okazało się, że czasy były sportowe, ale wykonalne – przynajmniej dla większości. Sam miałem trochę za dużo czasu na liczniku przez gęsty ruch w Segedynie i zakończyłem pierwszy dzień z 11-minutowym opóźnieniem.

Ale opóźnienie nie było problemem. Problemem było, jak Honda CL500 poradzi sobie w tak intensywnym otoczeniu. Bo jedno było pewne: warunki rajdowe to nie to samo co spokojna przejażdżka po mieście. I właśnie tutaj mały Scrambler zaczął pokazywać swoje prawdziwe oblicze.

Honda CL500 jest kompaktowa, co od razu daje się odczuć. Z wysokością siedzenia wynoszącą 790 mm, idealnie pasuje do kierowców, którzy nie są zbyt wysocy. Jednak nawet jako osoba mierząca ponad 1,80 metra, nigdy nie czułem się na tym motocyklu ciasno. Siedzenie jest dobrze wyściełane, ale nie jest nieprzyjemnie miękkie – przynajmniej na początku. Po kilku godzinach w siodle, zwłaszcza na długich odcinkach rajdu, tyłek zaczyna dawać o sobie znać. Ale to nie jest specyficzny problem CL500, lecz coś, czego doświadczysz na prawie każdym motocyklu w tej kategorii cenowej.

Zawieszenie CL500 okazało się mieszanym błogosławieństwem. Na gładkim asfalcie i przy umiarkowanej prędkości Scrambler jedzie stabilnie i niezawodnie. Jednak gdy przyszło do jazdy po wyboistych drogach Bałkanów, okazało się, że zawieszenie oferuje zbyt mało rezerw tłumienia. Szczególnie na dziurach lub nierównym terenie każdy wstrząs był wyraźnie przekazywany do kierowcy. Podczas gdy miękkie siedzenie w pewnym stopniu amortyzowało te uderzenia, lepiej tłumione zawieszenie byłoby tutaj pożądane. Niemniej jednak trzeba być uczciwym: jak na Scramblera w tej kategorii cenowej, Honda CL500 wykonuje wyjątkowo godną podziwu pracę.

Ale przejdźmy do serca Hondy CL500: silnika. Dwucylindrowy silnik o pojemności 471 ccm może nie jest najmocniejszym silnikiem na rynku, ale dostarcza dokładnie to, czego oczekujesz od takiego motocykla – a może nawet trochę więcej. Z mocą 47 KM przy 8500 obrotach na minutę nie jest to żaden Dampfhammer, ale działa tak płynnie i niezawodnie, że nie sposób go nie lubić. Szczególnie zaimponowała mi kultura pracy. Niezależnie od tego, czy jedziesz z prędkością 50 km/h przez małą wioskę, czy agresywnie przyspieszasz na krętej górskiej drodze, silnik pozostaje spokojny i równomierny.

W praktyce oznacza to, że w każdej sytuacji masz wystarczającą moc, aby poruszać się szybko, nie będąc przy tym zmuszonym do ciągłego jazdy na pełnym gazie. Tak, przy wyższych prędkościach, zwłaszcza na autostradzie, silnik osiąga swoje granice. Manewry wyprzedzania przy 130 km/h są możliwe, ale powinieneś je starannie zaplanować. Jednak dla Scramblera tej klasy jest to całkowicie w porządku.

To, co szczególnie mi się podobało, to sposób, w jaki Honda CL500 pokonuje zakręty. Czuje się lekka i zwinna, niemalże zabawna. Możesz ją dosłownie prowadzić biodrami i tańczyć przez ciasne zakręty. To właśnie wyróżnia CL500: dostępne, intuicyjne doświadczenie jazdy, które sprawia radość zarówno początkującym, jak i doświadczonym motocyklistom.

Podczas rajdu Bałkanów zmierzyliśmy się z niemal każdym rodzajem pogody, jaki można sobie wyobrazić. Słońce, deszcz, burza – i to wszystko często w ciągu kilku godzin. Szczególnie powrót z Zatoki Kotorskiej był wyzwaniem. Właśnie w ten weekend przez Europę Środkową przetoczyła się potężna burza, powodując chaos. Deszcz lał się na mnie, gdy ruszałem w drogę, a ulice zamieniały się w małe rzeki.

Jednak mimo złej pogody Honda CL500 udowodniła, że pozostaje stabilna i niezawodna. Nawet przy silnym wietrze i śliskich drogach trzymała się czysto swojego toru. Oczywiście, w takich momentach marzyłem o tempomacie i podgrzewanych manetkach – ale w tej klasie pojemności i cenowej takie funkcje są po prostu nie do oczekiwania. Pozostaje uczucie, że CL500 jest wystarczająco solidna na takie trudne warunki, nawet jeśli po godzinach jazdy jesteś przemoczony i zmarznięty.

Poza rajdem nasuwa się pytanie: Jak Honda CL500 radzi sobie na co dzień? Krótko mówiąc: Robi wszystko, czego od niej oczekujesz, a może nawet trochę więcej. Szczególnie w mieście jest prawdziwą przyjemnością. Kompaktowa konstrukcja i niska wysokość siedzenia sprawiają, że manewrowanie w gęstym ruchu jest dziecinnie proste. Silnik jest na tyle kulturalny, że płynnie pracuje nawet przy niskich prędkościach, a zwinność motocykla sprawia, że bez trudu możesz przeciskać się przez wąskie ulice.

Również podczas parkowania i manewrowania CL500 jest prawdziwą zaletą. Dzięki stosunkowo niskiej masie wynoszącej 192 kilogramy jest łatwa w obsłudze, nawet w ciasnych miejscach parkingowych lub przy niskich prędkościach.

Honda CL500 nie jest idealnym motocyklem – i wcale nie musi być. To uczciwy, dostępny jednoślad, który na krętych drogach wywołuje uśmiech na twarzy i czuje się równie dobrze w mieście, jak i na małych przygodach. Tak, ma swoje słabości: zawieszenie mogłoby być lepiej tłumione, a na długich trasach chciałoby się więcej funkcji komfortowych. Ale wszystko to równoważą jej zalety: kulturalny silnik, intuicyjne prowadzenie i stabilna jazda.

Dla kogoś, kto szuka przystępnego cenowo, łatwo dostępnego motocykla, który daje frajdę z jazdy i nie kosztuje majątku, Honda CL500 jest fantastycznym wyborem. Sprawdziła się na Balkan Rallye na dystansie 2500 kilometrów, nawet wśród droższych i mocniejszych motocykli, i okazała się niezawodnym towarzyszem.

Więc jeśli szukasz motocykla, który przeprowadzi cię przez codzienność, ale jest też gotowy na przygody – zdecydowanie powinieneś bliżej przyjrzeć się Hondzie CL500.

Balkan Rallye to nie jest zwykła wycieczka motocyklowa, lecz mieszanka przygody, retro-uroku i ekskluzywnej przyjemności. Początkowo zaprojektowana dla zabytkowych samochodów, z biegiem lat impreza otworzyła się również na klasyczne motocykle i retro-bikes. Tradycyjnie start odbywa się w Budapeszcie, skąd uczestnicy wyruszają malowniczymi trasami przez Bałkany aż do wybrzeża w regionie Kotor. Organizatorzy stawiają na najwyższy komfort – etapy kończą się zawsze w starannie wybranych, luksusowych hotelach. Towarzyszy im mobilna kawiarnia serwująca espresso oraz wieczorne degustacje szampana i wina, co tworzy stylowy program towarzyszący, sprzyjający wymianie doświadczeń z miłośnikami samochodów i motocykli. Ale to nie wszystko: podczas codziennych etapów uczestnicy muszą określić czas przyjazdu, rozwiązując zagadki i wykonując foto-wyzwania. Zbyt szybka lub zbyt wolna jazda skutkuje punktami karnymi – chodzi więc o doskonałą równowagę. Mimo samochodowego charakteru rajdu, motocykliści czują się w tej grupie mile widziani, ponieważ luźna atmosfera i różnorodne zadania czynią rajd unikalnym doświadczeniem, które wykracza daleko poza zwykłą wycieczkę. Również w 2025 roku Balkan Rallye zaskoczy nowymi trasami i wyzwaniami – to wydarzenie, które powinno znaleźć się na liście marzeń każdego miłośnika retro i motocykli.

Więcej informacji o rajdzie.

Cała ekipa postawiła na luźne retro-stylowe ubrania od Held podczas podróży. Szczególnie warto wspomnieć o Sirmione Gore Tex Sneaker lub świetnej skórzanej kurtce Jester.

Używaliśmy tego samego rozwiązania bagażowego dla wszystkich motocykli: Legend Gear Hecktasche od SW-Motech. Oferuje ona różnorodne możliwości mocowania, jest bardzo przystępna cenowo i kompaktowa. Torba musiała wytrzymać prawie 3000 km na 8 różnych motocyklach w trudnych warunkach pogodowych!

Przed rajdem mocno impregnowaliśmy nasze ubrania za pomocą PROTEX Spray od MOTOREX. Podczas rajdu używaliśmy małych, wielokrotnie napełnianych mini-puszek ze smarem do łańcucha od MOTOREX.

Komunikacja tym razem działała świetnie. Cały zespół był połączony za pomocą urządzeń Cardo Packtalk. Baterie wytrzymywały cały dzień, a urządzenia były w 100% wodoodporne. Jakość dźwięku była znakomita, kombinacja "nawigacji" + "muzyki" + "komunikacji" działała bez problemu. Nawet okazjonalne rozmowy telefoniczne nie przeciążały systemu. Gorąco polecamy na wielkie przygody w grupie!

Cały zespół postawił na kask HJC V10. Kask oferuje różnorodne opcje designu i doskonale pasował do naszych pięknych motocykli. Podczas długiej trasy cieszyliśmy się wysokim komfortem noszenia.

Do nawigacji mieliśmy dostęp do roadbooków od organizatorów rajdu. Staraliśmy się jednak jak najdokładniej odwzorować przebieg trasy za pomocą Calimoto. Podczas podróży do Budapesztu i zwłaszcza podczas powrotu z Kotoru, ze względu na pogodę, wybraliśmy "najszybszą" opcję autostrady. Kto chciałby przejechać tę trasę przy dobrej pogodzie, powinien ustawić suwaki w Calimoto na "kręte" dla tych odcinków. Tutaj link do ogólnego przebiegu trasy.

• Amelie
• Mex
• Poky
• Philipp
• Carlos
• Marcel
• Wolfgang Weiß
• Micha
• Nils