Yamaha Ténéré 700 World Raid 2026 in de zware test

Bij de eerste presentatie van de nieuwe Yamaha Ténéré 700 World Raid blijft het bij korte indrukken. Op de Ténéré Spirit Travel Trophy 2026 wordt dat een intensieve test: vijf rijdagen en in totaal meer dan 1.500 kilometer van Slovenië via Kroatië en Bosnië tot Montenegro, waarvan ongeveer de helft buiten het asfalt. De reis door het wilde Zuidoost-Europa roept de volgende vraag op: is de sterk gemoderniseerde Tenere World Raid nu een langeafstandstourer, een capabele off-roader of iets daartussenin? Ter directe vergelijking is mijn eigen, nog volledig analoge Ténéré 700 uit 2020 mee. Voor collega Schaaf, die niet alleen de camera vasthoudt maar ook met mij afwisselt aan het stuur, hebben we de nieuwe World Raid geregeld. Op naar het avontuur!

De Ténéré Spirit Travel Trophy is geen persevenement, maar een avonturentocht voor alle Tenere-rijders. Eigenaren van de meest uiteenlopende Ténéré-bouwjaren rijden samen door de Balkan en kiezen dagelijks tussen pure asfaltwegen, lichter off-road terrein en uitdagendere off-road passages. Een opwarmdag met optionele rijtraining, livemuziek, accommodaties, voorbereide tracks en bagagetransport horen bij het programma. Daardoor volstaan voor ons kleine Westwind Moto Ranger Wild-zijtassen met gereedschap, snacks en dagbagage. Ook de testmotor zelf is niet helemaal standaard. Een carterbeschermplaat, massieve crashbalken, handguards en Michelin Anakee Wild 50/50-banden bereiden hem voor op de steenvelden van de Balkan. Deze uitrusting maakt van de tocht geen laboratoriumtest, maar komt vrij precies overeen met wat veel eigenaren vóór een serieuze reis zouden monteren.

De bekende CP2 blijft het hart van de World Raid. De vloeistofgekoelde tweecilinder levert uit 689 cc nog altijd 73,4 pk bij 9.000 tpm en 68 Nm bij 6.500 tpm. Off-road telt niet de topwaarde, maar koppel en doseerbaarheid. Als de machine uit het spoor raakt, de snelheid harder inzakt dan gepland en er in de derde versnelling nog maar 15 km/u op de teller staat, volstaat het om gewoon aan het gas te blijven. De motor sputtert niet, maar trekt je krachtig en als een tractor uit het steenveld. Vanaf ongeveer 4.500 tpm zet de motor merkbaar aan en brengt hij genoeg leven in het achterwiel om in de grind-twisties met de tractie te spelen. Daarbij komt een aangename, niet te luide, maar rauw knallende grondtoon uit de standaarddemper. Precies deze mix van reddingslijn in de lage toeren en levendig toerenplezier verklaart waarom zoveel Ténérés opduiken op de TET, ACT en vergelijkbare adventure-evenementen.

Met de vering slaat Yamaha de spijker op de kop. Voor werkt een volledig instelbare 46 mm KYB-vork met 230 mm veerweg, achter een eveneens volledig instelbare KYB-schokdemper met 220 mm veerweg en een handig handwiel voor de voorspanning. Daarbij komen 240 mm bodemvrijheid, een 21 inch voorwiel en een 18 inch achterwiel. De World Raid heeft volgens de fabrikant een nat gewicht van 220 kg en draagt 23 liter brandstof in twee aluminium tanks. Dat is een flinke brok als je hem over stok en steen beweegt. Toch werkt de vering op een hoog, smeuïg niveau, slikt oneffenheden weg en blijft voorspelbaar. Ook met tempo door diep grind, over losse steenvelden en scherpe stenen lijkt de Yamaha niet overvraagd. De weegschaal vertelt nu eenmaal maar een deel van het verhaal als chassis en demping hun werk zo netjes doen.

De brede dubbele tank bepaalt de ergonomie sterker dan bij de standaard Ténéré. Het nieuwe eendelige zadel loopt ver naar voren door en creëert zittend een comfortabele kuil. Met mijn 1,85 meter stoot ik op de plek waar de tank flink breder wordt echter langzaam met mijn knieën aan. Nog langere bestuurders moeten iets naar achteren schuiven. Staand verdwijnt dit kleine nadeel interessant genoeg volledig. De kniehoek blijft smal genoeg om de buitenste knie naar voren te schuiven, heup en bovenlichaam in de bocht te draaien en de Yamaha actief via de voetsteunen te sturen. De brede standaard voetsteunen helpen daarbij. De zithoogte van 890 mm vraagt bij korte benen om respect, en een zekere Ténéré-koplastigheid blijft ondanks de lichtere, ver naar beneden doorgetrokken aluminium tanks voelbaar. Toch wens ik in het off-road terrein nooit serieus mijn smallere standaard Ténéré terug.

Met Euro 5+ kwam ride-by-wire in de Tenere, in de World Raid doen rijmodi en hellingshoekafhankelijke assistentiesystemen hun intrede. De tractiecontrole is op gladde ondergrond prettig als het hoofd even pauze mag hebben. De Explore-rijmodus is mij echter veel te slap. Zelfs in de Sport-modus blijft de vermogensafgifte ver van venijnig en laat ze zich in de apex fijn doseren. Tegelijk voelt de elektronische gashendel iets indirecter aan dan de gaskabel van mijn oude Ténéré. Nog vervelender is dat de bekende lastwissels bij lage snelheid niet verdwenen zijn. In de eerste of tweede versnelling is er ook in de modernste versie van de Tenere nog een schok bij het opengaan van het gas. Dat is geen drama, maar kan in een krappe haarspeld hinderlijk worden. De optionele quickshifter werkt degelijk, maar vertoont tussen de tweede en derde versnelling kleine ruwheden. Hij is goed, maar niet de beste die ik ooit gereden heb.

Natuurlijk blijven we op wegen, maar sommige daarvan gebruiken de locals met een Golf 2 als dagelijkse verbinding. Met genoeg vaart gaat het door diep grind, terwijl vast uit de grond stekende, deels scherpe stenen op wielen en carterbescherming inslaan. Dat voelt als materiaalmoord. De World Raid steekt het weg en bevestigt de reputatie van de Ténéré als kogelvrije avonturenmotor. In los terrein vraagt ze toch wat inzet. Wie aarzelend wordt en het gewicht instinctief te ver naar achteren legt, voelt het voorwiel wegschuiven. Sta je resoluut boven de voorkant, dan laat de zware Yamaha zich verrassend wendbaar via de voetsteunen dirigeren. Ook de remmen passen daarbij. Op de weg vraagt de hendel meer kracht, off-road zijn voor- en achterrem daarentegen piekfijn doseerbaar. Alleen het kleine trapvlak van het achterrempedaal raak ik in het heetst van de strijd niet altijd netjes.

Mijn grootste kritiekpunt is niet dat Yamaha de World Raid moderniseert, maar dat de nieuwe koers naar mijn smaak te voorzichtig uitvalt. Voor puristen blijft de slankere standaard Ténéré beschikbaar. De World Raid zou daarom bij haar stap richting reizen en techniek best consequenter mogen zijn. Haar assistentiesystemen werken hellingshoekafhankelijk, maar bij de tractiecontrole blijft de keuze voor de bestuurder beperkt. Goedkopere adventure bikes bieden soms meer niveaus. In Oostenrijk kost de Yamaha 14.499 euro, in Duitsland 13.699 euro. In deze prijsklasse zouden meer instelmogelijkheden en kleine comfortdetails geen overdreven wens zijn. De elektronica werkt, dringt zich niet op en verwatert het karakter niet. Juist daarom blijft het gevoel dat Yamaha er nog een schepje bovenop had kunnen doen, zonder van de Ténéré een rijdende computer te maken.

De dubbele tank is de grote kracht van de World Raid. Op onze tocht toont de boordcomputer afhankelijk van de etappe ongeveer 4,7 tot 4,8 l/100 km. Zelfs met 5 l/100 km zijn met 23 liter tankinhoud enorme afstanden mogelijk. De fabrieksopgave ligt op 4,3 l/100 km. Wie zo ver kan rijden, verwacht wel behoorlijke windbescherming. Precies hier laat de Yamaha punten liggen. Bij mijn lichaamslengte raakt de luchtstroom de helm ongunstig en veroorzaakt vanaf ongeveer 70 tot 80 km/u luide turbulentie. We rijden met Cardo Venture off-road helmen, die samen met Leatt ontwikkeld zijn en het communicatiesysteem al geïntegreerd hebben. Hun sterke ventilatie maakt ze van nature vrij luid, maar de onrustige luchtstroom verergert het probleem duidelijk. Een klein verstelbaar windscherm had de rally-look nauwelijks geschaad en zou beter passen bij de langeafstandsambitie.

De standaard cruise control werkt goed en ontlast op de verbindingsetappes. Dat uitgerekend alleen de World Raid hem binnen de Ténéré-familie krijgt, begrijp ik minder. De nieuwe stuurschakelaars zijn bij de standaard Ténéré al aanwezig, daar ontbreekt simpelweg de betreffende knop. Op lange dagen maakt de World Raid een goede indruk. We zitten en staan soms zo'n tien uur op de motor, zonder grote pijn of klachten. Het standaardzadel biedt een aangename dichtheid en zakt niet door. De kniehoek is, naar achteren geschoven, zelfs ontspannener dan op mijn oude standaardmachine met hoog rallyzadel. Op asfalt stuurt de Yamaha harmonieus in. Met het 21 inch voorwiel is ze geen nerveus bochtenmes, maar met de 50/50-banden geeft ze netjes door hoeveel grip er is. Zo blijft ze op bochtige tot ontspannen etappes een echt plezier, ook al bieden adventure bikes met meer asfaltfocus meer windbescherming en luxe.

Is de Yamaha Ténéré 700 World Raid 2026 nu een tourer of een off-roader? Ze vindt de balans verrassend goed. Meer tank en gewicht storen off-road veel minder dan het datablad doet vermoeden. Wie niet zoals Pol Tarrés of Kevin Gallas het zwaarste terrein aanvalt, krijgt een soevereine, robuuste avonturenmotor met sterke vering, enorm bereik, cruise control, stuurdemper en middenbok. Daarvoor neem je de hoge zitpositie, lichte koplastigheid, matige windbescherming en een paar oude CP2-lastwissels op de koop toe. Na vijf zware dagen vertoont onze World Raid geen enkel defect. Ze had bij elektronica en langeafstandscomfort gedurfder mogen zijn, maar blijft in de kern precies wat ze moet zijn: een Ténéré die heel ver kan reizen en aan het einde van de weg niet hoeft om te keren.