BMW F 450 GS te zwak en te klein voor de grote reis met z'n tweeën?!

De BMW F 450 GS is op de markt voor A2-adventure bikes ingeslagen als een bom. Meerdere collega's hebben haar al op de weg en off-road getest, Bernd Hiemer heeft als wereldkampioen supermoto zelfs op losse ondergrond alles van haar gevraagd. Wat tot nu toe ontbreekt, is een echte reis met z'n tweeën. Precies hier komt Noorwegen in beeld. Mijn eerste motortocht voerde ooit door dit land, wakkerde mijn passie voor tweewielers aan en hielp me uiteindelijk zelfs aan mijn plek in de 1000PS-redactie. Nu keer ik terug met de kleine GS. Bijna twee weken, bijna 2.000 kilometer, een duopassagier en bagage moeten uitwijzen of de veelgeprezen A2-motor ook als volwassen adventure bike functioneert.

De eerste zware test wacht niet tussen de fjorden, maar op de Duitse Autobahn tussen Hamburg en Kiel. Het weer is guur, de motor nog nieuw en ik houd het bij zo'n 130 km/h. Meer heb ik niet nodig om de kleine GS te leren kennen. Ook met z'n tweeën en met bagage houdt ze 130 tot 140 km/h zonder drama aan, maar ze heeft daarvoor wel ruim boven de 7.000 toeren nodig. Via het stuur komen hoogfrequente trillingen binnen, die na het afstappen een licht tintelend gevoel achterlaten. Zelf vind ik voelbare trillingen niet bijzonder kritiek en het snelwegcomfort van de GS prima in orde. In Noorwegen zelf speelt constant hoog tempo sowieso een kleinere rol. Meestal geldt 80 km/h, en de dure boetes ontnemen je betrouwbaar de zin in hardrijden.

Een kort overzicht van de belangrijkste technische gegevens: de vloeistofgekoelde paralleltwin put uit 420 cc, levert 48 pk bij 8.750 tpm en 43 Nm bij 6.750 tpm. Bijzonder interessant is daarbij de krukpenverzetting van 135 graden. Een unieke constructie die voor mooi ronken in het midden van de toerenband zorgt. Rijklaar en volgetankt staat er 178 kg op het datablad, de tank bevat 14 liter. Voor en achter is er telkens 180 mm veerweg, daarbij 845 mm zithoogte, een 19-inch voorwiel en een 17-inch achterwiel. De testmotor heeft het uitrustingspakket Sport. Dat voegt onder meer Riding Modes Pro, Schakelassistent Pro, motorbescherming, handkappen, offroad-voetsteunen, een helder windscherm en het instelbare sportonderstel toe. De met de 450 GS geïntroduceerde Easy Ride Clutch, een via centrifugaalkracht werkende, geautomatiseerde koppelingsbediening, is op deze motor uitdrukkelijk niet gemonteerd. Er wordt klassiek met de hendel gekoppeld. Daarnaast is de GS voor de reis nog uitgerust met het hoge touring-windscherm en handvatverwarming.

Een sportonderstel klinkt bij een adventure bike al snel naar een harde afstelling. Maar precies die levert de F 450 GS niet. Het onderstel meldt keurig wat er onder de wielen gebeurt, zonder op dwarsribbels op de snelweg of Noorse hobbelwegen stug te worden. Met duopassagier en bagage blijft de kleine GS stabiel, slikt ze oneffenheden netjes en geeft ze vertrouwen. Een grote GS met semi-actief onderstel glijdt soepeler, geen twijfel. Bij een motor van drie keer de prijs zou alles anders ook vreemd zijn. Doorslaggevend is dat de 450 haar balans niet verliest. Ze is comfortabel, zonder log of saai over te komen.

Met mijn 1,85 meter zit ik verrassend ontspannen op de kleine motor. Het bovenlichaam blijft rechtop, het stuur komt je prettig tegemoet en de kniehoek is niet al te scherp. Van een aap op een slijpsteen is geen sprake. Lange rijders merken vooral bij de windbescherming het verschil met grote touringmotoren. De F 450 GS bouwt over het algemeen vrij laag en dienovereenkomstig heeft ook het windscherm een bescheiden hoogte. In de lage stand raakt de luchtstroom me ongeveer op neushoogte, aan de helm ontstaan turbulenties. Borst en onderste helft van het gezicht zitten rustiger in de wind, maar uitmuntend is de bescherming niet. Voor de hogere stand ontbrak op de reis het gereedschap. Toch betwijfel ik of een verhoging van ca. 3 cm de windbescherming fundamenteel had veranderd. De lage, slanke bouw zorgt voor vrij zicht en gemakkelijke toegang, maar stelt lange bestuurders op lange afstand nu eenmaal meer bloot aan wind en weer.

Uit 178 kg nat gewicht en 355 kg toegestaan totaalgewicht volgt 177 kg laadvermogen in standaarduitvoering. Trek je daar nog het gewicht van het bagagesysteem en de reisbagage van af, dan blijft er afhankelijk van de opbouw grofweg 160 tot 165 kg over voor bestuurder en duopassagier. Dat is de eerste duidelijke grens van de duogeschiktheid van de F 450 GS. De tweede wacht op het zadel. Mijn vriendin en ik zijn allebei slank gebouwd, voor ons passen breedte, ruimte en kniehoek. Naar achteren toe wordt de vulling van het duozadel echter smaller, steviger gebouwde passagiers zullen minder makkelijk plaats vinden. Daar staat tegenover dat de compacte BMW bij de handling haar troeven uitspeelt. Het extra gewicht zit niet onaangenaam hoog, de motor blijft makkelijk in balans te houden en rijdt nog steeds speels door de bochten. Ook een stop op golvende ondergrond of lage snelheden in druk verkeer verliezen hun verschrikking.

Noorwegen is voor deze test meer dan een mooi decor. Het landschap is een droom, veel wegen zijn verrassend goed, enkele hobbelwegen leveren de nodige onderstelcheck en het lage tempo drukt de reiskosten. Na 1.350,4 kilometer staan we op 3,6 l/100 km gemiddeld verbruik. In tijden van op hol geslagen brandstofprijzen een belangrijke eigenschap. Op de snelweg was het bij hogere snelheid en toerental eerder 5,5 l/100 km. Wie veel snel rijdt, moet dus rekenen op merkbaar meer dorst. Maar in Noorwegen heb je dat "probleem" niet. Bij de maximaal toegestane 80 km/h wordt het constant vasthouden van het gas eerder een geduldsproef. Een cruise control ontbreekt, zoals bij veel A2-adventure bikes. Juist hier zou die prettig zijn en en passant de portemonnee kunnen beschermen tegen een onoplettend uitstapje boven de snelheidslimiet.

Ik ben niet het type voor groepsreizen, maar tegelijk ontbrak het me dit jaar aan tijd om onze tocht grondig uit te zoeken en te plannen. Daarom heb ik voor het eerst een georganiseerde individuele reis uitgeprobeerd. De tocht door Noorwegen is samengesteld door Feelgood Reisen, dat zich op zulke individuele reizen heeft gespecialiseerd. Zo vind je alle hoogtepunten van een land, mis je geen bezienswaardigheden of mooie routes, maar kun je naar eigen goeddunken de route volgen en stoppen wanneer, waar en hoe je wilt. Alle details en meer achtergrondinfo over Noorwegen en de motorreis vind je in het reisverslag.

De tracks werden ons door Feelgood Reisen via Kurviger ter beschikking gesteld. Omdat ik niet vertrouwd ben met de BMW Navigator en me er niet voor deze ene tocht in wil verdiepen, zit er een CHIGEE AIO-6 in de BMW-navigatiehouder. Het brengt Android Auto en Apple CarPlay op de motor en laat zich in deze configuratie via de stuurschakelaars van BMW bedienen. Het apparaat is weerbestendig en kan daarnaast met camera- of radarsystemen worden gekoppeld, wat op deze reis echter niet nodig was. Hier dient het simpelweg als praktische spiegeling van de smartphone. Precies die functie past bij het aangeleverde routemateriaal en maakt navigeren zonder nieuw bedieningsconcept ongecompliceerd.

Bij de bagage blijkt een gat in het BMW-aanbod. De zijtassen uit de originele accessoires voor de F 450 GS vallen klein uit, en de grotere staarttas steekt door de compacte OEM-bagagedrager uit over de duozit. Wie de F 450 GS alleen solo rijdt, kan daarmee leven. Voor een reis met z'n tweeën is dat geen bruikbare oplossing. Daarom heeft de testmotor een systeem van SW-Motech. Achter een PRO Rackpack staarttas en aan de zijkanten waterdichte WP-tassen met het nieuwe V-LOC-systeem. Dat SW-Motech zo kort na de marktintroductie van de F 450 GS al zoveel producten had ontwikkeld en beschikbaar had, was onze redding. Daar kan BMW een puntje aan zuigen. De Beieren zouden in de toekomst voor klanten die met een passagier willen reizen gerust een bagageoptie kunnen aanbieden die de tweede zitplaats echt vrijhoudt. De kleine cilinderinhoud mag hier geen excuus zijn voor het ontbreken van adequate opties. Het is tenslotte een GS!

Heb je voor een grote reis per se een grote GS nodig? Na bijna twee weken luidt mijn antwoord: nee. De twin trekt vanuit het middengebied stevig door, de quickshifter werkt vlot en strak, en voor inhaalmanoeuvres of een pittige uitgang uit de bocht volstaat het vermogen. Je moet daarvoor af en toe een lagere versnelling kiezen. Nou en? Geen enkele keer wens ik me 100 pk of meer. Geen enkele keer ontstaat er verveling of frustratie in het zadel. De F 450 GS draagt twee slanke mensen inclusief bagage comfortabeler, stabieler en soevereiner door Noorwegen dan veel "volwassen" motoren. Haar grenzen liggen bij laadvermogen, ruimte en OEM-bagageopties. Wie zich op die punten kan schikken, krijgt een verrassend volwassen adventure bike die klein blijft zonder klein aan te voelen.