Het was een moment dat ik nooit zal vergeten: dageraad in de Wasatch Mountains, de thermometer net boven nul, mist boven de espenbossen. Onder mij de Suzuki V-Strom 800DE, en erop de frisse set Dunlop Trailmax Raid. Toen de eerste grindkilometers van de Liberty-Avon-Road onder de noppen knerpten, wist ik: deze test zou geen laboratoriumproef worden, maar een vuurdoop in de rauwe realiteit van het Amerikaanse Westen.
Dunlop Trailmax Raid getest op de Suzuki V-Strom 800DE
Avonturenband voor weg en grind
Duizenden kilometers door Utah, Idaho, Wyoming en Montana: de Dunlop Trailmax Raid bewees in de test een echt 50/50-talent te zijn. Of het nu grindpistes, regen of highways waren – hij hield wat hij beloofde.
&width=72&height=72&bgcolor=rgba_39_42_44_0&mode=crop "Auteur: nastynils")
nastynils
Gepubliceerd op 13-10-2025
18.116 weergaven
Technisch concept – geen compromis, maar balans
Adventure-banden zijn vaak een poging om twee tegenstrijdige werelden te verenigen: stabiliteit op de weg en tractie off-road. Maar al te vaak voelen ze daarbij als een lui compromis. Bij de Trailmax Raid is dat anders. Dunlop volgt consequent de 50/50-filosofie – een evenwichtig concept voor weg en terrein. De basis hiervoor zijn een Hi-Silica-mengsel voor uitstekende grip op nat wegdek, de JLB-constructie in de radiale versies voor stabiliteit en warmtehuishouding, en het Carcass Tension Control System, dat het contact van het loopvlak optimaliseert.
Het karakter van de band – tractie op grind, rust op asfalt
Op de grindpistes van Idaho toonde de Trailmax Raid wat erin zit. Zelfs op vochtige, stenige ondergrond hield hij de V-Strom met een gelatenheid op koers die me steeds weer verraste. Steile hellingen, diep grind, snelle gravel highways met 70 mph – dit alles beheerste hij met een tractie die vertrouwen gaf. Tegelijkertijd toonde zich op de highways van Wyoming een andere kant: rijstabiliteit, stabiliteit en een trillingsniveau dat voor een 50/50-band verrassend gematigd bleef.
Alledaags op highways en interstates
Wie adventure-banden kent, weet van het typische gebrom en de impulsen die merkbaar worden bij snelheden van 120 km/u of meer. Ook de Trailmax Raid ontsnapt hier niet volledig aan, maar hij blijft steeds binnen de perken. Na uren op de interstate voelde ik me niet uitgeput, maar gedragen door een harmonieus afrolgedrag. Zelfs bij korte regenbuien in Yellowstone Park bleef de grip op nat wegdek altijd betrouwbaar – een punt waarop veel adventure-banden zwak presteren.
De techniek in detail – DFF en rally-DNA
Vooral boeiend vond ik de Dynamic Front Formula, die Dunlop voor het voorwiel ontwikkeld heeft. Ze zorgt ervoor dat de V-Strom neutraal instuurt en zelfs in langgerekte highspeed-bochten niet gaat pompen. Het profiel zelf doet met zijn agressieve blokken sterk denken aan de D908 RR rallyband, maar dan met een meer alledaagse uitvoering. Zo ontstaat de mix van rallysfeer en toergeschiktheid, die de Trailmax Raid tot iets bijzonders maakt.
Grenzen in het terrein – eerlijke 50/50-oriëntatie
Natuurlijk zijn er ook grenzen. In diepe modder of drassige boswegen bereikt de Trailmax Raid snel zijn limieten. Voor realistische avonturenscenario's, van grindwegen in de Alpen tot gravel-pistes in het Amerikaanse Westen, is de terreingeschiktheid ruim voldoende. Zet men de Trailmax Raid in relatie, dan komt men automatisch bij de gebruikelijke verdachten uit: de Continental TKC 70 Rocks, de Michelin Anakee Wild, de Metzeler Karoo 4 en de Bridgestone AX41. Allen betwisten het terrein tussen asfalt en off-road.
Alledaagse bruikbaarheid en levensduur
Een adventure-band moet meer kunnen dan alleen spectaculaire testritten. Na 2.700 kilometer in het zadel vertoonde de Trailmax Raid nauwelijks opvallende slijtage. Ervaringsberichten bevestigen levensduur tussen 6.000 en 8.000 kilometer – afhankelijk van belading en rijstijl. Voor een band met zo'n uitgesproken profiel is dat opmerkelijk. En ook in het dagelijks gebruik, of het nu om woon-werkverkeer of weekendritjes gaat, overtuigt hij met voorspelbaar gedrag en goede grip bij nattigheid.
De Trailmax Raid is verkrijgbaar in negen afmetingen, van 90/90-21 voor tot 170/60R17 achter. Alle maten dragen de M+S-aanduiding, het rubbermengsel is gebaseerd op een hoog silica-aandeel, geflankeerd door aramide- of staalversterkingen voor stabiliteit bij hoge snelheid. Daarmee dekt hij het volledige adventure-spectrum af, van middenklasse-enduro's tot de grote GS- of Africa-Twin-kalibers.
Front:
- 90/90-21 54T TL
- 110/80R19 59T TL
- 120/70R19 60T TL
Rear:
- 130/80-17 65S TL
- 140/80-17 69S TL
- 150/70R17 69T TL
- 170/60R17 72T TL
- 140/80-18 70S TL
- 150/70R18 70T TL
Kritiekpunten
Geen band is perfect – en zo ook de Trailmax Raid niet. Typische karaktereigenschappen van 50/50-banden waren merkbaar:
- Bij het remmen in schuine stand toonde zich een licht oprichtmoment.
- Op asfaltspoorsleuven volgde hij wat gewilliger dan wegoriënteerde standaardbanden.
- In extreme modder bereikt hij zoals verwacht zijn grenzen.
Deze punten zijn echter geen zwaktes in de klassieke zin, maar onderdeel van de bouwwijze en moeten bij een band van deze categorie geaccepteerd worden.
De testomgeving – waar banden hun ware aard tonen
Een band grondig testen vergt meer dan een paar zondagsritjes. Onze route door Utah, Idaho, Wyoming en Montana leverde precies dat spectrum dat een 50/50-band aan zijn grenzen brengt: 2.700 kilometer door vier staten, waarvan ongeveer 80 procent op onverharde wegen. 's Ochtends bij één graad Celsius ijskristallen op het zadel, 's middags bij 30 graden door stofdroge sagebrush-valleien. Hoogteverschillen tussen 800 en 2.700 meter, waar de dunne lucht niet alleen de motor, maar ook het rubbermengsel aanpakt. Snelle gravel highways door het Caribou-Targhee National Forest, waarop we met 70 mph over wasbordpistes denderden. Steile grindhellingen bij de Lemhi Pass, uitgewassen bosbaanwegen naar Stanley, stenige singletrails bij Island Park. Daartussen steeds weer asfaltpassages – soms droog en heet, soms nat na korte onweersbuien in Yellowstone. En over alles heen de genadeloze realiteit van lange reisdagen: zes, zeven uur in het zadel, volgeladen, zonder ontzien. Als een band hier faalt, is er geen plan B. De volgende dealer is honderden kilometers verwijderd, de wildernis duldt geen zwakte. Precies in deze omgeving toont zich of een band marketingbeloften of een echt gereedschap is.
Na 2700 kilometer over grind, highways en nationale parken blijft mijn conclusie duidelijk: de Dunlop Trailmax Raid is geen compromisband, maar een echte avonturier. Hij verbindt de rust van de weg met de vooruitgangsdrang in het terrein en geeft steeds een gevoel van controle en betrouwbaarheid. Wie met zijn adventure bike in beide werelden wil duiken, vindt hier een partner die deze balanceeract zelfverzekerd meestert.
Yellowstone reis 2025
Moest ook op asfalt presteren - Dunlop Trailmax Raid tijdens de reis naar Yellowstone National Park
Conclusie: Dunlop Trailmax Raid onderweg getest
De Dunlop Trailmax Raid loopt rustig op de weg en levert in het terrein zuivere tractie. Over grind, highways en nationale parken geeft hij voortdurend controle en betrouwbaarheid, zonder op een van beide vlakken tekort te schieten. Voor adventure bike-rijders die regelmatig wisselen tussen asfalt en piste, een sterke keuze, omdat hij beide werelden zonder merkbaar compromis bedient.
Dunlop Trailmax Raid getest op de Suzuki V-Strom 800DE afbeeldingen
Bron: 1000PS
Onze eerste keuze! Na zorgvuldige overweging hebben we besloten deze intense reis op 2 V-Stroms te maken.
Volgende keuze: Kleding! We gaan door zeer verschillende temperatuurzones. Aan de andere kant kunnen de enduro-gedeelten ook uitdagend zijn. Daarom heb ik gekozen voor geen te koele offroad-kleding en heb ik ingezet op een touringcombi van Vanucci. Maar zonder vaste membraan in de jas!
Keuze nummer 3: De band! Hier is de keuze gevallen op de Dunlop Trailmax Raid!
We nemen onze beide Suzuki V-Strom 800DE mee bij dealer "Edge Powersports" in de buurt van Salt Lake City. General Manager Randy Hall geeft ons nog wat route-tips voor onze eerste huisronde naar Park City. Randy biedt normaal gesproken geen huurmotoren aan, maar is altijd een servicepunt voor motorrijders die het Noord-Amerikaanse continent doorkruisen. <a href="https://www.get2theedge.com" title="https://www.get2theedge.com" target="_blank">https://www.get2theedge.com</a>
Gouden populieren, gele hellingen, eindeloze bochten – de eerste dag door de Wasatch Mountains toonde Utah op zijn mooiste.
Een dag tussen bergpanorama's, adelaars in de lucht en de eerste stof onder de noppen – de perfecte start van het avontuur.
Start in Salt Lake City – na nog geen paar kilometer verdwenen we in de felgele herfstzee van de Wasatch Mountains. <a href="https://maps.app.goo.gl/DGmMWfMUqQBGAPNT7?g_st=ipc" title="https://maps.app.goo.gl/DGmMWfMUqQBGAPNT7?g_st=ipc" target="_blank">https://maps.app.goo.gl/DGmMWfMUqQBGAPNT7?g_st=ipc</a>
Park City verwelkomde ons met Olympische sfeer en herfstkleuren, voordat de V-Stroms hun eerste gravelkilometers op de Liberty-Avon-Road verzamelden.
Park City was de locatie voor de Olympische Winterspelen van 2002 - tot op de dag van vandaag ademt de stad sportgeschiedenis.
Park City: Waar vroeger goudzoekers zich uitputten, razen nu reisenduro's door de Main Street met Olympische vibes. Het Olympisch Museum toont originele racepakken, medailles en spectaculaire foto's van bobslee- en skispringwedstrijden.
Bijna niet te geloven: Voor de Spelen was Park City een stille bergdorp - de Olympische Spelen maakten het tot een internationale sportmetropool.
Recht voor de lodge geparkeerd - de Suzuki V-Strom 800DE wacht geduldig op de volgende offroad-dag. <a href="https://maps.app.goo.gl/fnC6VibvnMk6T8fS6?g_st=ipc" title="https://maps.app.goo.gl/fnC6VibvnMk6T8fS6?g_st=ipc" target="_blank">https://maps.app.goo.gl/fnC6VibvnMk6T8fS6?g_st=ipc</a>
Op dagen zoals deze hebben we één feature aan de V-Strom gemist: verwarmde handvatten!
Het eerste stof, het eerste grind, de eerste glimlach: Welkom in de avonturenmodus van de VS. <a href="https://maps.app.goo.gl/2ZSnd1c1YuzmhWBw6?g_st=ipc" title="https://maps.app.goo.gl/2ZSnd1c1YuzmhWBw6?g_st=ipc" target="_blank">https://maps.app.goo.gl/2ZSnd1c1YuzmhWBw6?g_st=ipc</a>
Een omelet als ontbijt, daarna 300 kilometer gravel – zo smaakt een echte reisdag in het Wilde Westen.
De Suzuki V-Strom 800DE verslond grindkilometers alsof het asfalt was – soeverein, stabiel en energiezuinig.
Op meer dan 2.000 meter hoogte verliest de V-Strom nauwelijks kracht – een stille, ontspannen metgezel in de bergen.
Eindeloze gravelwegen verbond vallei's, ranches en bergen - officiële wegen die aanvoelden als avontuurlijke paden.
Vroeg beginnen bij 1 °C – het zadel was nog bevroren, de koffie heet, het avontuur in Wyoming begint. Maar het licht was in de vroege ochtend prachtig!
21-inch voorwiel, 220 mm veerweg – op gravelpaden zoals hier laat de V-Strom zien dat robuustheid en comfort geen tegenstrijdigheid zijn.
De Suzuki V-Strom 800DE laat zien hoe technische precisie vertrouwen opbouwt – 776 cm³, 84 pk en een motor die met elke kilometer soepeler aanvoelt.
230 kilogram, klaar om te rijden, maar verrassend wendbaar – het extra gewicht voelt aan als een pluspunt voor stabiliteit en duurzaamheid.
De adem bevriest in de lucht, de zon doopt de bergen in goud – Wyoming verwelkomt ons met stille kracht. <a href="https://maps.app.goo.gl/5xDSQpKmXXTrnN5C9?g_st=ipc" title="https://maps.app.goo.gl/5xDSQpKmXXTrnN5C9?g_st=ipc">https://maps.app.goo.gl/5xDSQpKmXXTrnN5C9?g_st=ipc</a>
Ochtendvorst, 's middags boven in de bergen – de V-Strom trotseert stoïcijns alle temperatuurzones en hoogtes.
Het Caribou-Targhee National Forest toont de veelzijdigheid van de natuur – rivieren, rotsen, bossen, woestijn
We hebben tijdens onze reis geweldig weer gehad. Voor toeren verder naar het noorden tot aan de Canadese grens, is het echter aan te raden om 2-3 weken eerder te starten.
<a href="https://maps.app.goo.gl/DZb9UGZdVUx6fuLJ7?g_st=ipc" title="https://maps.app.goo.gl/DZb9UGZdVUx6fuLJ7?g_st=ipc" target="_blank">https://maps.app.goo.gl/DZb9UGZdVUx6fuLJ7?g_st=ipc</a>
Paden met klinkende namen herinnerden aan pioniers en ontdekkingsreizigers – en wij reden midden door hun verhalen.
Stof in de lucht, zon op de helmen – de route leidde ons urenlang door de uitgestrektheid.
De tweecilinder loopt zo soepel dat je bijna vergeet hoe uitdagend het parcours eigenlijk is.
Onze tour liep van 26 september tot 4 oktober 2025.
<a href="https://maps.app.goo.gl/kcLLLQFYnqnpu8F87?g_st=ipc" title="https://maps.app.goo.gl/kcLLLQFYnqnpu8F87?g_st=ipc" target="_blank">https://maps.app.goo.gl/kcLLLQFYnqnpu8F87?g_st=ipc</a>
Koeien langs de weg, kogelgaten in verkeersborden – het Wilde Westen leeft hier in elk detail voort.
De ranchdeuren waren kleine kunstwerken – van liefdevol versierd tot dreigend met revolverdeuren.
Een rivier kronkelt als een zilveren lint door het dal – de V-Strom rolt rustig langs de oever. <a href="https://maps.app.goo.gl/RK3xvAWaVRwaGMs37?g_st=ipc" title="https://maps.app.goo.gl/RK3xvAWaVRwaGMs37?g_st=ipc" target="_blank">https://maps.app.goo.gl/RK3xvAWaVRwaGMs37?g_st=ipc</a>
Het gesprek met de cowboys blijft hangen: eerlijke mensen, wijde horizonten, barre winters.
De geur van stof, hars en frisse berglucht – de mix die avontuurlijke rijders verslaafd maakt
Geweldige herfstdag! We bevinden ons hier ongeveer op dezelfde geografische breedte als Zuid-Tirol! <a href="https://maps.app.goo.gl/acX2UvYqaSn1wQGeA?g_st=ipc" title="https://maps.app.goo.gl/acX2UvYqaSn1wQGeA?g_st=ipc" target="_blank">https://maps.app.goo.gl/acX2UvYqaSn1wQGeA?g_st=ipc</a>
Deze keer zijn we zonder tent op pad! Maar wie in de bossen overnacht, moet zeker anti-bear spray kopen bij de outdoor winkel!
De bevolkingsdichtheid van Wyoming is 2 inwoners per vierkante kilometer. In Duitsland is dat 230.
De vier staten die we hebben bereisd zijn even groot als West-Europa. Samen hebben ze echter nog niet eens de bevolking van Berlijn!
De 800DE komt robuust, solide en onopvallend over – gebouwd voor degenen die liever rijden dan praten.
Tijdens deze tour werd duidelijk: Hoe langer de etappe, hoe beter de Suzuki aanvoelt.
Idaho Falls - Slechts een paar kilometer scheiden stoffige paden van een verzorgde stad!
De quickshifter werkt nauwkeurig in beide richtingen – een klein detail dat veel plezier brengt op lange ritten.
Met een verbruik van 4,5 liter per 100 kilometer blijft de V-Strom verrassend zuinig – zelfs op lange offroad-dagen.
Tussen grind, asfalt en puin blijft het karakter van de V-Strom constant – voorspelbaar, rustig, eerlijk.
Yellowstone is het oudste nationale park ter wereld - opgericht op 1 maart 1872.
De tractiecontrole is top, maar de motor is nog beter – gevoelig genoeg om ook zonder elektronica veilig te rijden.
De eerste bison op de weg – majestueus, ontspannen en volkomen onbewogen door twee motoren.
Yellowstone is het oudste nationale park ter wereld - opgericht op 1 maart 1872.
Onder Yellowstone ligt een actieve supervulkaan – de laatste uitbarsting was ongeveer 640.000 jaar geleden.
De staat Montana is ongeveer zo groot als Duitsland en Oostenrijk samen. In Montana wonen 1,1 miljoen mensen. In Duitsland en Oostenrijk zijn dat echter zo'n 90 miljoen.
Stoom komt uit de grond - de adem van de aarde, midden in Yellowstone.
Wie je dagenlang rijdt, voel je: De ergonomie klopt. Zadel, stuur, voetsteunen – hier is de samenwerking perfect voor lange ritten.
Ongeveer 60 % van alle geisers op aarde bevinden zich hier – meer dan 500 actieve bronnen.
De Yellowstone-vulkaan veroorzaakt elk jaar 1.000 tot 3.000 aardbevingen.
De bison graast langs de weg, alsof het park hem toebehoort – en dat doet het eigenlijk ook.
Ongeveer 4 miljoen bezoekers per jaar – maar meer dan 95% van het gebied blijft echte wildernis.
Het park herbergt ongeveer 5.000 bizons, de grootste vrijlevende kudde in Noord-Amerika.
De heetwaterbronnen bereiken temperaturen van meer dan 90 °C – vaak maar een paar centimeter onder de boardwalk.
Het Yellowstone National Park is meer dan twee keer zo groot als mijn thuisland Burgenland!
Kleuren als geschilderd: Zwavelgeel, turquoise en roestbruin rond de warme bronnen.
In sommige bronnen leven bacteriën die temperaturen boven de 70 °C kunnen overleven - zogenaamde thermofielen.
De kleuren van de hete bronnen ontstaan door micro-organismen, niet door mineralen.
Een blik in de Caldera: 3.500 vierkante mijl natuur, gevormd door vuur en tijd.
Meer dan 500 actieve geisers - nergens ter wereld spuit de aarde zoveel energie.
De geur van zwavel hangt in de lucht - de aarde leeft, trilt, ademt.
Wandelen over de boardwalks – onder ons bruist het leven, boven ons absolute stilte.
Het park is de thuisbasis van grizzlyberen, wolven, elanden, adelaars en coyotes.
Stoomende valleien, bruisende rivieren, herfstige bossen – Yellowstone verenigt tegenstellingen.
Op twee wielen door geologische geschiedenis – elke kilometer vertelt over vulkanen en veranderingen.
Het stalen buizenframe met een geschroefd achterdeel geeft je datgene wat je echt nodig hebt op lange ritten: vertrouwen.
We verlaten Yellowstone met stof op onze laarzen en ontzag in ons hart – een plek die blijft hangen. De staat Montana beslaat 380.000 vierkante kilometer. Duitsland en Oostenrijk samen komen op 404.000!
Tijdens onze reis rijden we over de stoffige paden van 4 deelstaten. <a href="https://maps.app.goo.gl/VJCYHfFJMvmydkvP9?g_st=ipc" title="https://maps.app.goo.gl/VJCYHfFJMvmydkvP9?g_st=ipc" target="_blank">https://maps.app.goo.gl/VJCYHfFJMvmydkvP9?g_st=ipc</a>
In de VS zijn er meer dan 1,5 miljoen kilometer onverharde wegen – van woestijnpaden tot bergroutes
Vandaag waren we zowel in Montana als in Idaho op pad.
Veel grindwegen zijn officiële countywegen, dus gewoon normale, publiek toegankelijke wegen.
Het wegenet stamt deels nog uit de tijd van het Wilde Westen, toen postkoetsen, veetransporten en goudzoekers hun eigen paden aanlegden.
In de Verenigde Staten heeft het westen tot 80% openbaar land, in Duitsland is dat slechts ongeveer 30%.
Veel trails zijn relikwieën uit het 'Homestead-tijdperk', toen kolonisten hun boerderijen via eenvoudige paden met elkaar verbonden.
In nationale bossen lopen honderden kilometers aan legaal befahrbare onverharde wegen door ongerepte natuur.
Kaartmateriaal komt vaak van de US Forest Service, BLM of andere instanties, digitaal toegankelijk via apps zoals OnX Offroad.
In staten zoals Utah, Idaho, Montana en Wyoming lopen grote delen van de infrastructuur over grindwegen.
Het wegennet is nauw verbonden met de bos- en ranchactiviteiten - toegangen tot weilanden, bosgebieden of mijnen blijven permanent behouden.
In Duitsland en Oostenrijk is bijna elk bospad echter afgesloten, omdat bos, milieu en particulier bezit voorrang hebben.
De reden: lage bevolkingsdichtheid – asfalt is economisch vaak niet rendabel.
Veel offroadpaden liggen op grond die beheerd wordt door het Bureau of Land Management (BLM) – openbaar toegankelijk voor iedereen. Op BLM-grond mag je vaak vrij kamperen, rijden en fotograferen – zolang je sporen vermijdt.
Locatie: <a href="https://maps.app.goo.gl/vWENQKVLUu9cD4V96?g_st=ipc" title="https://maps.app.goo.gl/vWENQKVLUu9cD4V96?g_st=ipc" target="_blank">https://maps.app.goo.gl/vWENQKVLUu9cD4V96?g_st=ipc</a>
Locatie: <a href="https://maps.app.goo.gl/hDH828mPUda7AKTb6?g_st=ipc" title="https://maps.app.goo.gl/hDH828mPUda7AKTb6?g_st=ipc" target="_blank">https://maps.app.goo.gl/hDH828mPUda7AKTb6?g_st=ipc</a>
2.259 meter boven zeeniveau – de continentale Waterscheiding markeert het symbolische hoogtepunt van de dag.
Het landschap is ruw, eenzaam en adembenemend - zo moet ontdekking hebben gevoeld.
In 1805 worstelden paarden en pioniers omhoog – in 2025 trekt de V-Strom moeiteloos met 84 pk en kalmte naar boven.
Bij de Lemhi Pass: Hier vergingen ooit dromen van een waterweg naar de Stille Oceaan – vandaag de dag brullen motoren over de waterscheiding.
Op historische paden – de route van Lewis en Clark diende vandaag als podium voor onze reisenduro
De afdaling was steil, ruw en wild - nauwelijks te geloven dat hier ooit koetsen naar beneden gleden. Locatie: <a href="https://maps.app.goo.gl/ju7AmJDxPnCBfVjr8?g_st=ipc" title="https://maps.app.goo.gl/ju7AmJDxPnCBfVjr8?g_st=ipc" target="_blank">https://maps.app.goo.gl/ju7AmJDxPnCBfVjr8?g_st=ipc</a>
In de vallei werden we verrast door een regenbui - maar op de een of andere manier wisten we net aan de buien te ontsnappen. Het was ongelooflijk hoe regionaal verschillend de regenval was.
Vandaag staan er veel offroad-kilometers op het programma. Gisteravond heeft het geregend....
39% van Idaho is bebost
In Idaho horen ontmoetingen met beren bij de reële, maar goed te hanteren risico's van elke outdoor-tour. Vooral in het centrale en noordelijke deel van de staat – zoals in het Salmon-Challis National Forest, de Bitterroot Mountains of de Sawtooth Range – leven zowel zwarte beren als een paar grizzlyberen. Laatstgenoemden zijn hier aanzienlijk zeldzamer dan in het aangrenzende Montana of Wyoming, maar kunnen in afgelegen gebieden voorkomen. De meeste incidenten ontstaan wanneer beren worden verrast of toegang krijgen tot voedsel. Daarom geldt: geurvrije voedselcontainers gebruiken, nooit etensresten in de tent opslaan, en je in dichte vegetatie luid bemerkbaar maken om de dieren vroegtijdig te waarschuwen. Als je daarnaast bear spray binnen handbereik hebt en de afstand respecteert – minimaal 100 meter – is het risico minimaal. Wie voorzichtig is, kan de wildernis van Idaho veilig ervaren – en met wat geluk misschien zelfs een respectvolle ontmoeting met deze indrukwekkende dieren.
Vroeg in de ochtend! De V-Strom is klaar. Even snel ontbijt halen en dan weer op pad!
We zijn inmiddels al 5 dagen onderweg. Dagelijks zo'n 300 kilometer! Toch voel ik me fris! De V-Strom biedt geweldig langafstand comfort!
Vandaag zijn de kentekens voor de twee Suzukis binnengekomen. Tot nu toe reden we met tijdelijke papieren kentekens.
Vandaag rijden we ook door spooksteden uit de tijd van de goudkoorts. Het wegenetwerk is deels gebaseerd op de wegen die destijds voor het transport van goud zijn aangelegd. <a href="https://maps.app.goo.gl/CYjMKFqdfKRjNNGv6?g_st=ipc" title="https://maps.app.goo.gl/CYjMKFqdfKRjNNGv6?g_st=ipc" target="_blank">https://maps.app.goo.gl/CYjMKFqdfKRjNNGv6?g_st=ipc</a>
Veel spooksteden liggen op meer dan 2.000 meter hoogte en zijn in de winter maandenlang door sneeuw afgesloten.
Talrijke locaties zijn alleen bereikbaar via ruwe gravelpaden – ideaal voor reisenduro's die op historische wegen rijden.
Zelfs in de uithoeken voelden we ons altijd zeer welkom - het is echter raadzaam om je aan de regels te houden en je goed te gedragen!
Prachtige trails langs de Salmon Rivers: <a href="https://maps.app.goo.gl/cx5L5PybMJa2n86aA?g_st=ipc" title="https://maps.app.goo.gl/cx5L5PybMJa2n86aA?g_st=ipc" target="_blank">https://maps.app.goo.gl/cx5L5PybMJa2n86aA?g_st=ipc</a>
Duidelijke regels - Met welke voertuigen mag ik deze trail rijden? <a href="https://maps.app.goo.gl/uHLVAdQrEQcYN1iA9?g_st=ipc" title="https://maps.app.goo.gl/uHLVAdQrEQcYN1iA9?g_st=ipc" target="_blank">https://maps.app.goo.gl/uHLVAdQrEQcYN1iA9?g_st=ipc</a>
De meeste spooksteden ontstonden tussen 1860 en 1890, toen Idaho dé hotspot werd voor goud- en zilvermijnen.
Idaho heeft meer dan 95.000 kilometer onverharde wegen - meer dan welke andere Amerikaanse staat ook.
Locatie: <a href="https://maps.app.goo.gl/AoGBn3TCeB1k94bV9?g_st=ipc" title="https://maps.app.goo.gl/AoGBn3TCeB1k94bV9?g_st=ipc" target="_blank">https://maps.app.goo.gl/AoGBn3TCeB1k94bV9?g_st=ipc</a>
Veel van deze paden zijn rond 1860 tijdens de goudkoorts aangelegd – tegenwoordig leiden ze naar avontuur, niet naar goud.
In Idaho zijn er meer dan 100 gedocumenteerde spooksteden, waarvan vele dateren uit de tijd van de goudkoorts in de 19e eeuw. Locatie spookstad "Custer, Idaho": <a href="https://maps.app.goo.gl/g9edzuNriDd4RFxi9?g_st=ipc" title="https://maps.app.goo.gl/g9edzuNriDd4RFxi9?g_st=ipc" target="_blank">https://maps.app.goo.gl/g9edzuNriDd4RFxi9?g_st=ipc</a>
De Salmon River, de "River of No Return", heeft zich door miljoenen jaren diep in de rotsen van de Rocky Mountains geboord. En dat "No Return" zou vandaag de treurige waarheid voor mij moeten worden...
Deze bergen behoren tot de Sawtooth Range, een deel van de noordelijke Rocky Mountains – jong, ruw en spectaculair.
Meer dan 60% van Idaho behoort tot de staat of federale overheid – een land van vrijheid in de letterlijkste zin.
Stanley is met bijna 100 inwoners een van de koudste plekken in de VS – in de winter tot -40 °C. We zijn nu nog maar een paar minuten van ons doel verwijderd. Maar eerst krijg ik ijskoude voeten en de cameraman giechelt nu NOG. Maar enkele momenten later moet hij zelf in de koude rivier springen om me te helpen!
Vandaag rijden we van Stanley naar Boise. Tussen de Sawtooth Mountains en het Boise Basin: 300 kilometer variatie - 80 procent daarvan gravel, stof en pure rijplezier.
Langs de Mores Creek volgt de route een oude handelsweg – tegenwoordig een droomweg voor endurorijders.
Zonder tractiecontrole zijn zelfs relaxte driften mogelijk. Met de geactiveerde gravelmodus blijft de motor echter stabiel op koers.
De Ponderosa Pine Scenic Byway behoort tot de mooiste motorroutes van Idaho – bocht na bocht door dichte dennenbossen.
De tankstations zijn met reisenduro's dicht genoeg gespreid. Met hardenduro's zouden we een probleem hebben. Op sommige dagen hadden we een actieradius (inclusief veiligheidsreserves) van ongeveer 150 - 200 kilometer nodig.
Spannend pad met een lonend doel. Op weg naar de Hot Pools! Locatie: <a href="https://maps.app.goo.gl/CY2cqsdpJwYpEfvj6?g_st=ipc" title="https://maps.app.goo.gl/CY2cqsdpJwYpEfvj6?g_st=ipc" target="_blank">https://maps.app.goo.gl/CY2cqsdpJwYpEfvj6?g_st=ipc</a>
De Warm Springs Creek is een geologisch wonder: thermisch water spuit direct uit de rotsen in een ijskoude bergbeek. Baden midden in de wildernis – de warmwaterbronnen bij Warm Springs Creek zijn natuurlijke poelen tussen rotsen en bruisend water. Locatie: <a href="https://maps.app.goo.gl/6FGq3hPxWWNRSNdC6?g_st=ipc" title="https://maps.app.goo.gl/6FGq3hPxWWNRSNdC6?g_st=ipc" target="_blank">https://maps.app.goo.gl/6FGq3hPxWWNRSNdC6?g_st=ipc</a>
Ook hier bij de Hot Pools aan Springs Creek waren we weer verrast. Ongelooflijk hoeveel minder mensen zulke geweldige natuurervaringen bezoeken. Hier in Idaho is er gewoon veel natuur en ruimte voor relatief weinig toeristen.
Je vindt altijd wel badgasten langs de weg. De gemakkelijker bereikbare zwemlocaties langs goed onderhouden wegen zijn niet van jou alleen. De afgelegen bronnen in de bossen zijn tenminste doordeweeks een zeer exclusief genot. <a href="https://maps.app.goo.gl/phyUT1RY9AMssqZU6?g_st=ipc" title="https://maps.app.goo.gl/phyUT1RY9AMssqZU6?g_st=ipc" target="_blank">https://maps.app.goo.gl/phyUT1RY9AMssqZU6?g_st=ipc</a>
De Boise Mountains zijn indrukwekkend met hun voortdurend wisselende vegetatiezones – van alpine naaldbossen tot droge canyons. Tussendoor zijn er ook steeds weer sporen van bosbranden.
Tussen Stanley en Boise kom je urenlang geen dorp tegen – pure eenzaamheid op twee wielen. <a href="https://maps.app.goo.gl/xeXsEST5qcnkRLxv6?g_st=ipc" title="https://maps.app.goo.gl/xeXsEST5qcnkRLxv6?g_st=ipc" target="_blank">https://maps.app.goo.gl/xeXsEST5qcnkRLxv6?g_st=ipc</a>
Bij de prachtige zandstranden aan de rivier miste ik mijn hond! Mijn Goldendoodle zou hier een geweldige tijd hebben! Graven in het zand en spetteren in het water. Het zou een droom zijn.
Na enkele uren bereikten we een berghut. Hier worden snacks en drankjes aangeboden, maar ook accommodatie. <a href="https://maps.app.goo.gl/DojXYzHefkfKj5rk8?g_st=ipc" title="https://maps.app.goo.gl/DojXYzHefkfKj5rk8?g_st=ipc" target="_blank">https://maps.app.goo.gl/DojXYzHefkfKj5rk8?g_st=ipc</a>
Het Arrowrock Reservoir diende ooit als watervoorziening voor Boise – vandaag de dag is de 60 meter hoge dam een spectaculair uitzichtpunt. De historische Arrowrock Dam was in 1915 de hoogste dam ter wereld – gebouwd midden in de wildernis van Idaho.
Het Capitol Building van Boise doet met zijn witte koepel denken aan Washington D.C. – een symbool van Idaho's onafhankelijkheid in het hart van het Noordwesten.
De Shoshone Falls maken deel uit van een gigantisch irrigatiesysteem dat het hele zuiden van Idaho vruchtbaar maakte – water als levensader van de woestijn.
Rond de watervallen zijn diepe basaltformaties ontstaan – getuigen van oeroude vulkaanuitbarstingen in de Snake River Canyon.
De Snake River heeft miljoenen jaren nodig gehad om deze kloof te graven – een natuurwonder midden in het droge zuiden van Idaho. <a href="https://maps.google.com?ftid=0x54aca1b0eba07461:0x1d298d93ca046551&entry=gps&lucs=,94275415,94224825,94227247,94227248,94231188,94280564,47071704,47069508,94218641,94282134,94203019,47084304&g_st=ipc" title="https://maps.google.com?ftid=0x54aca1b0eba07461:0x1d298d93ca046551&entry=gps&lucs=,94275415,94224825,94227247,94227248,94231188,94280564,47071704,47069508,94218641,94282134,94203019,47084304&g_st=ipc" target="_blank">https://maps.google.com?ftid=0x54aca1b0eba07461:0x1d298d93ca046551&entry=gps&lucs=,94275415,94224825,94227247,94227248,94231188,94280564,47071704,47069508,94218641,94282134,94203019,47084304&g_st=ipc</a>
De Shoshone Falls – ook wel de "Niagara van het Westen" genoemd – stort meer dan 65 meter naar beneden, hoger dan zijn beroemde naamgenoot aan de oostkust.
Hoge boven Salt Lake City opent het uitzicht over de wijde vallei – omringd door de toppen van de Wasatch Range.
Één laatste keer de wildernis! Nu worden de motoren schoongemaakt en morgen begint de terugreis vanuit Salt Lake City!
