W niewielu modelach Kawasaki napis na zbiorniku mówi tak mało o technice pod spodem jak w przypadku Z1000. Pierwsza nowoczesna generacja pojawiła się w 2003 roku z rzędową czwórką o pojemności 953 cm³, wywodzącą się z rodziny ZX-9R, która we wczesnych modelach generowała 127 KM i 95,6 Nm. W 2007 roku pojemność wprawdzie pozostała bez zmian, ale Kawasaki gruntownie przerobiło strojenie silnika, podwozie, wahacz i układ hamulcowy; moc wynosiła teraz 125 KM. Do tego doszedł dłuższy rozstaw osi, nowy wahacz, radialne zaciski hamulcowe i opcjonalnie ABS. Charakteru nie brakowało już pierwszej Z1000, ale druga generacja pod względem zawieszenia i mechaniki sprawiała wrażenie wyraźnie dojrzalszej.
W 2010 roku ewolucja zmieniła się w rewolucję: Kawasaki praktycznie skonstruowało Z1000 od nowa i zastąpiło jednostkę 953 cm³ czterocylindrowcem o pojemności 1043 cm³, 138 KM i 110 Nm. Masa mokra wynosiła 221 kg, a z przodu i z tyłu pracowało wyraźnie nowocześniejsze zawieszenie. W 2014 roku przyszła do dziś charakterystyczna stylistyka Sugomi wraz z jeszcze ostrzejszym silnikiem o mocy 142 KM i 111 Nm. Na 2017 rok Z1000 dostosowano do normy Euro 4, otrzymała przeprojektowane ECU, bardziej miękkie nastawy zawieszenia, 135 zamiast 122 mm skoku z tyłu, wyświetlacz biegów i shift light. Równolegle pojawiła się Z1000 R Edition z zaciskami Brembo M50 i amortyzatorem Öhlins. Do 2020 roku ten w gruncie rzeczy purystyczny pakiet z ABS, ale bez kontroli trakcji, pozostał w ofercie.

&width=72&height=72&bgcolor=rgba_39_42_44_0&mode=crop)






