Ducati Superleggera V4 Centenario - MotoGP marzenie na drogę

Wpisany w tradycyjne otoczenie wokół Modeny, niedaleko Bolonii, powstaje tu produkt, który niemal całkowicie niweluje granice między wyścigami a jazdą po ulicy. Superleggera, teraz w swojej czwartej generacji, pozostaje wierna swojej misji: to bezkompromisowy okręt flagowy marki. Choć wizualnie mocno przypomina znaną Ducati Panigale V4, niemal każdy detal został przepracowany lub całkowicie przemyślany na nowo. Szczególnie rzuca się w oczy konsekwentne użycie włókna węglowego – i to w obszarach, które dotychczas w seryjnej produkcji motocykli były niemal nietykalne.

Z ograniczoną do zaledwie 500 sztuk liczbą egzemplarzy na całym świecie, Superleggera pozostaje ekskluzywnym przedmiotem kolekcjonerskim. Jednocześnie jest w pełni homologowana do jazdy po drogach publicznych – co czyni jej osiągi techniczne jeszcze bardziej godnymi uwagi.

Serce Superleggery opiera się na wyścigowym DNA Panigale V4R, ale zostało celowo rozwinięte, aby zapewnić maksymalną wydajność zarówno na drodze, jak i na torze. Podczas gdy w Mistrzostwach Świata Superbike obowiązuje limit pojemności skokowej 1000 centymetrów sześciennych, Ducati w Superleggera wykorzystuje swobodę motocykla, który nie musi dostosowywać się do żadnych regulaminów, zwiększając pojemność do 1103 centymetrów sześciennych.

To rozszerzenie uzyskano dzięki zwiększonemu skokowi tłoka, co bezpośrednio prowadzi do zwiększenia momentu obrotowego. Zwłaszcza w dolnym i średnim zakresie obrotów motocykl zyskuje znacznie większą siłę ciągu. Moc w konfiguracji seryjnej wynosi imponujące 228 KM, a w opcjonalnej konfiguracji wyścigowej z wyścigowym układem wydechowym może być zwiększona do 247 KM. Dzięki zwiększonej pojemności skokowej dostępna jest teraz nie tylko wysoka moc szczytowa, ale także jeszcze ważniejszy moment obrotowy na drodze. W przypadku V4R, która jest zbudowana głównie na tor i z której pochodzi bazowy silnik, nie jest to priorytetem.

Jednak zwiększenie mocy to tylko część opowieści. Ducati konsekwentnie stawia na redukcję wagi wewnątrz silnika. Tytanowe zawory w układzie dolotowym, liczne tytanowe śruby oraz specjalnie zoptymalizowany wał korbowy znacznie zmniejszają całkowitą wagę i masy obrotowe. Te ostatnie zostały nie tylko odciążone, ale także zoptymalizowane aerodynamicznie w celu zminimalizowania oporów w olejowej kąpieli. Uzupełnieniem jest zastosowanie ciężarków z wolframu, które tworzą centralizację masy.

W sumie silnik został odciążony o około 3,6 kilograma w porównaniu do Panigale, z czego 1,1 kilograma zredukowano tylko na wale korbowym.

Oczywiście w Superleggera zastosowano też nową wyścigową skrzynię biegów. Tutaj bieg jałowy nie jest standardowo umieszczony między pierwszym a drugim biegiem, lecz ukryty „pod” pierwszym biegiem. Dzięki temu przy zmianie biegów z pierwszego na drugi nie trzeba przechodzić przez neutral. To zapewnia krótszą i przede wszystkim precyzyjniejszą zmianę biegów. Aby podczas szybkiego redukowania w zakrętach przypadkowo nie włączyć biegu jałowego, można na kierownicy aktywować blokadę biegu jałowego.

W przypadku podwozia szczególnie wyraźnie widać, jak mocno rozwój został zainspirowany wiedzą zdobytą w MotoGP. Podczas gdy wcześniej maksymalna sztywność była najważniejszym celem, Ducati obecnie świadomie stawia na kontrolowane zachowanie elastyczne, aby poprawić prowadzenie w zakrętach.

Rama Superleggery jest prawie nierozpoznawalna jako klasyczna rama. To raczej ekstremalnie kompaktowa, podobna do monokoku struktura z włókna węglowego, która pełni jedynie funkcję łączenia silnika z główką ramy. Dzięki precyzyjnemu dostosowaniu warstw materiału, Ducati zdołało dokładnie określić zarówno sztywność skrętną, jak i podłużną, oszczędzając przy tym około 20% wagi.

Wahacz również jest w całości wykonany z włókna węglowego – to element, który w seryjnej produkcji jest niezwykle rzadko spotykany w takiej formie. Jego pusta struktura wymaga wysoko skomplikowanego procesu produkcyjnego, w którym m.in. stosuje się nadmuchiwane worki. Dodatkowo, Ducati integruje bezpośrednio w strukturę kod QR, co pozwala na pełne śledzenie każdego pojedynczego elementu.

Tylny stelaż również podąża za zasadą lekkiej konstrukcji i jest wykonany jako samonośny element z włókna węglowego. Całe podwozie znacząco przyczynia się do dalszej redukcji całkowitej wagi motocykla, jednocześnie optymalizując jego dynamikę jazdy.

W zakresie zawieszenia Ducati ściśle współpracuje z firmą Öhlins, sięgając po komponenty bezpośrednio pochodzące z wyścigów. Przedni widelec stanowi jedno z największych technicznych osiągnięć.

Po raz pierwszy w widelcu NPX25/30 użyto zewnętrznych rurek z włókna węglowego – innowację, która dotąd nie istniała w seryjnej produkcji motocykli. Ponieważ włókno węglowe jest wrażliwe na obciążenia punktowe, konieczne było opracowanie rozwiązania hybrydowego. W miejscach szczególnie obciążonych, takich jak mocowania, stosuje się aluminiowe wkładki, aby zapewnić niezbędną stabilność przy zaciskaniu w mostkach widelca.

Również wewnątrz widelca zastosowano wysokiej jakości komponenty wyścigowe, w tym system zamkniętych wkładów, który gwarantuje maksymalną wydajność. Sama konstrukcja widelca pozwala na uzyskanie oszczędności wagi do jednego kilograma.

Tylne amortyzatory TTX opierają się również na specjalnie opracowanej lekkiej wersji, co przyczynia się do dalszej redukcji masy nieresorowanej. W połączeniu z karbonowymi felgami powstaje zawieszenie, które reaguje niezwykle dynamicznie i ma zapewniać precyzyjne zachowanie podczas skręcania.

Ducati wspólnie z Brembo pisze kolejne rewolucyjne rozdział w dziedzinie technologii hamulcowej. Podczas gdy tarcze hamulcowe z włókna węglowego są już od dawna stosowane w wyścigach, dotychczas uważano je za nieodpowiednie do ruchu drogowego, ponieważ pełną wydajność osiągają dopiero przy wysokich temperaturach.

Rozwiązanie tkwi w nowo opracowanej mieszance węglowo-ceramicznej, która pozwala na uzyskanie niezawodnej wydajności hamowania już przy niskich temperaturach. Dzięki temu po raz pierwszy udało się połączyć zalety hamulców węglowych, czyli niską wagę i wysoką wytrzymałość, z wymaganiami ruchu drogowego. Niska waga włókna węglowego pozwala również na zwiększenie średnicy tarcz do przyjaznych opóźnieniom 340 mm i grubości 8 mm.

Tarcze hamulcowe oferują nie tylko wyjątkową wydajność opóźnienia, ale także znacznie redukują masy rotujące na przednim kole. Ma to bezpośredni wpływ na zwinność i prowadzenie motocykla. To, co w wyścigach jest "stanem techniki", po raz pierwszy zostało wprowadzone do konstrukcji pojazdów drogowych.

To, co może być już postrzegane jako „zwyczajne”, to zastosowanie technologii karbonowej w felgach. Od dawna te luksusowe elementy są dostępne jako opcje do niektórych motocykli, ale rzadko z homologacją lub dopuszczeniem do ruchu drogowego. Włókno węglowe jest bardzo wrażliwe na obciążenia udarowe, co w przypadku intensywnego użytkowania na drogach może stać się niebezpieczne. Dlatego podczas produkcji trzeba było spełnić wiele surowych testów i bardzo dokładnych wymogów produkcyjnych, aby sprostać tym wymaganiom. Jednak dzięki intensywnej współpracy z firmą BST udało się pokonać tę przeszkodę.

Superleggera V4 Centenario to zbiorowisko innowacji technologicznych. Szczególnie godne uwagi jest konsekwentne zastosowanie włókna węglowego w niemal wszystkich obszarach motocykla – od ramy, przez wahacz, aż po widelec i koła.

Równie imponująca jest dbałość o szczegóły, z jaką Ducati podchodzi do optymalizacji wagi. Każdy element jest analizowany, każde gram oszczędzane, bez kompromisów w zakresie stabilności czy bezpieczeństwa.

Kolejnym wyróżniającym się elementem jest połączenie ekstremalnych osiągów z pełną homologacją drogową. Pomimo bliskości do technologii wyścigowej, Superleggera pozostaje motocyklem, który można legalnie prowadzić po drogach publicznych. To wyczyn, który w takiej formie udaje się osiągnąć tylko kilku producentom.

Z ceną około 150 000 euro i ścisłym ograniczeniem do 500 sztuk, motocykl ten jest skierowany do bardzo ekskluzywnej grupy odbiorców i prawdopodobnie będzie dla większości z nas niedostępny. Niemniej jednak spełnia ważną rolę: pokazuje, co jest technicznie możliwe, gdy kwestie ekonomiczne schodzą na dalszy plan.

Ducati Superleggera V4 Centenario to jak dotąd najbardziej konsekwentna próba przeniesienia technologii MotoGP na drogi. Łączy ekstremalną moc, radykalną lekkość i innowacyjne materiały w pakiet, który nie ma sobie równych.

Oczywiście pozostaje produktem niszowym – bardzo ekskluzywnym, zbyt drogim i zbyt bezkompromisowym na codzienne potrzeby wielu kierowców. Ale właśnie w tym tkwi jej urok. To nie jest motocykl dla każdego, lecz symbol tego, co obecnie jest technicznie możliwe, i zapowiedź tego, co być może w przyszłości zobaczymy w bardziej przystępnej wersji w seryjnie produkowanych motocyklach supersportowych.

Faktem jest, że z mocą 247 KM przy zaledwie 173 kg, nowa Ducati Superleggera V4 Centenario jako motocykl z homologacją drogową jest bliżej MotoGP niż kiedykolwiek wcześniej!