Ducati Superleggera V4 Centenario - marzenie MotoGP na drogę

Osadzony w bogatej tradycją okolicy Modeny, niedaleko Bolonii, powstaje tutaj produkt, który niemal całkowicie zaciera granice między sportem wyścigowym a drogą publiczną. Superleggera dotarła już do swojej czwartej generacji i pozostaje wierna własnym ambicjom: jest bezkompromisowym okrętem flagowym marki. Choć wizualnie przypomina znaną Ducati Panigale V4, niemal każdy szczegół został przepracowany lub całkowicie przemyślany na nowo. Szczególnie rzuca się w oczy konsekwentne zastosowanie karbonu - i to w obszarach, które dotąd w produkcji seryjnej motocykli uchodziły za niemal nienaruszalne.

Przy ściśle limitowanej liczbie zaledwie 500 egzemplarzy na całym świecie, Superleggera pozostaje ekskluzywnym obiektem kolekcjonerskim. Jednocześnie jest w pełni homologowana do ruchu drogowego - okoliczność, która czyni jej techniczne osiągi jeszcze bardziej godnymi uwagi.

Serce Superleggery bazuje na wyścigowym DNA Panigale V4R, jednak zostało celowo dalej rozwinięte, aby dostarczać maksymalną wydajność zarówno na drodze, jak i na torze wyścigowym. Podczas gdy w Mistrzostwach Świata Superbike obowiązuje limit pojemności 1.000 centymetrów sześciennych, Ducati w Superleggera wykorzystuje swobodę motocykla, który nie musi być ograniczony przymusami regulaminu, i zwiększa pojemność do 1.103 centymetrów sześciennych.

To rozszerzenie następuje poprzez zwiększony skok, co bezpośrednio prowadzi do wyższego momentu obrotowego. Zwłaszcza w niskim i średnim zakresie obrotów motocykl zyskuje przez to znacznie więcej mocy ciągnącej. Moc już w konfiguracji seryjnej wynosi imponujące 228 KM i może zostać zwiększona w opcjonalnej konfiguracji Race z układem wydechowym Race aż do 247 KM. Dzięki zwiększonej pojemności dostępna jest teraz nie tylko duża moc szczytowa, ale także jeszcze ważniejszy dla drogi moment obrotowy. Nie jest to bowiem najwyższym priorytetem w przypadku V4R, który jest budowany przede wszystkim z myślą o torze wyścigowym i od którego pochodzi jednostka bazowa.

Jednak samo zwiększenie mocy to tylko część historii. Ducati konsekwentnie stawia na redukcję wagi wewnątrz silnika. Tytanowe zawory dolotowe, liczne tytanowe śruby oraz specjalnie zoptymalizowany wał korbowy znacznie redukują masę całkowitą i masy wirujące. Ten ostatni został nie tylko odchudzony, ale również zoptymalizowany aerodynamicznie, aby zminimalizować opory w kąpieli olejowej. Uzupełnieniem tego są ciężarki wolframowe, które zapewniają centralizację mas.

W sumie silnik w porównaniu do Panigale został odchudzony o około 3,6 kilograma, przy czym 1,1 kilograma zostało odchudzone samodzielnie na wale korbowym.

Naturalnie w Superleggerze zastosowano również nową skrzynię biegów Racing. Bieg jałowy nie znajduje się tu, jak zwykle, między pierwszym a drugim biegiem, lecz jest ukryty „pod” pierwszym biegiem. Dzięki temu przy zmianie biegu z pierwszego na drugi nie trzeba przechodzić przez neutralny. Umożliwia to krótszą, a przede wszystkim bardziej precyzyjną zmianę biegów. Aby przy pospiesznej redukcji biegów w walce na zakrętach przypadkowo nie trafić w neutralny, na kierownicy można aktywować blokadę biegu jałowego.

W przypadku podwozia szczególnie wyraźnie widać, jak silnie na rozwój wpłynęły wnioski wyciągnięte z MotoGP. Podczas gdy wcześniej maksymalna sztywność uchodziła za nadrzędny cel, dziś Ducati świadomie stawia na kontrolowaną elastyczność, aby poprawić prowadzenie na zakrętach.

Rama Superleggery jest przy tym trudna do rozpoznania jako klasyczna rama. Jest to raczej niezwykle kompaktowa, przypominająca monocoque struktura z karbonu, która pełni jedynie funkcję połączenia między silnikiem a stożkiem sterowym. Dzięki celowemu dostosowaniu warstw materiału Ducati udaje się precyzyjnie zdefiniować zarówno sztywność skrętną, jak i wzdłużną, oszczędzając przy tym ok. 20% wagi.

Także wahacz wykonany jest w całości z karbonu - element, który w produkcji seryjnej w tej formie spotyka się niezwykle rzadko. Jego pusta struktura wymaga wysoce skomplikowanego procesu produkcyjnego, w którym między innymi trzeba pracować z nadmuchiwanymi miechami. Dodatkowo Ducati integruje bezpośrednio w strukturze kod QR, umożliwiający pełną identyfikowalność każdego pojedynczego elementu.

Rama tylna również podąża za zasadą lekkiej konstrukcji i wykonana jest jako samonośny element karbonowy. Ogółem podwozie przyczynia się w znaczący sposób do dalszej redukcji masy całkowitej motocykla, jednocześnie optymalizując dynamikę jazdy.

W obszarze zawieszenia Ducati ściśle współpracuje z Öhlins i stawia na komponenty pochodzące bezpośrednio ze sportu wyścigowego. Widelec przedni stanowi tu jeden z największych technicznych highlightów.

Po raz pierwszy w widelcu NPX25/30 zastosowano rury zewnętrzne z karbonu - innowację, która dotąd nie istniała w produkcji seryjnej motocykli. Ponieważ karbon jest wrażliwy na punktowe obciążenia, konieczne było opracowanie rozwiązania hybrydowego. W miejscach szczególnie obciążonych, jak np. przy zaciskaniu, stosowane są aluminiowe wkładki, aby zapewnić niezbędną stabilność przy mocowaniu w mostkach widelca.

Także wewnątrz widelca zastosowano wysokiej jakości komponenty wyścigowe, w tym system closed-cartridge, który gwarantuje maksymalną wydajność. Sama konstrukcja widelca pozwala na oszczędność wagi do jednego kilograma.

Tylny amortyzator TTX bazuje również na specjalnie opracowanej wersji lightweight i przyczynia się do dalszej redukcji mas nieresorowanych. W połączeniu z karbonowymi felgami powstaje zawieszenie, które reaguje niezwykle zwinnie i ma umożliwiać precyzyjne wchodzenie w zakręty.

Kolejny rewolucyjny rozdział Ducati pisze wspólnie z Brembo w dziedzinie technologii hamulcowej. Podczas gdy karbonowe tarcze hamulcowe od dawna są ugruntowane w sporcie wyścigowym, dotąd uchodziły za nieodpowiednie do ruchu drogowego, ponieważ pełną wydajność osiągają dopiero w wysokich temperaturach.

Rozwiązaniem jest nowo opracowana mieszanka karbonowo-ceramiczna, która umożliwia uzyskanie niezawodnej mocy hamowania już przy niskich temperaturach. Dzięki temu po raz pierwszy udaje się połączyć zalety hamulców karbonowych, czyli niską wagę i wysoką odporność na obciążenia, z wymaganiami ruchu drogowego. Dzięki niskiej wadze karbonu można tu zastosować sprzyjające opóźnianiu duże średnice 340mm i grubość ścianki 8mm.

Tarcze hamulcowe oferują nie tylko wybitną moc hamowania, ale również znacznie redukują masy wirujące na przednim kole. Wpływa to bezpośrednio na zwrotność i prowadzenie motocykla. To, co w sporcie wyścigowym jest „state of the art”, teraz po raz pierwszy znalazło zastosowanie w produkcji pojazdów drogowych.

To, co być może już zostanie uznane za „bardziej zwyczajne”, to zastosowanie technologii karbonowej w felgach. Od dawna te szlachetne części są dostępne jako opcja doposażenia dla niektórych motocykli, ale rzadko z homologacją czy dopuszczeniem do ruchu drogowego. Karbon jest, zwłaszcza jeśli chodzi o obciążenia udarowe, bardzo wrażliwy, a to przy twardej eksploatacji na drogach publicznych w obszarze koła może szybko stać się niebezpieczne. Dlatego przy produkcji trzeba było spełnić wiele surowych testów i bardzo precyzyjnych wytycznych produkcyjnych, aby sprostać tym wymaganiom. Dzięki intensywnej współpracy z firmą BST udało się jednak pokonać i tę przeszkodę.

Superleggera V4 Centenario to zbiór technologicznych innowacji. Szczególnie warto podkreślić konsekwentne zastosowanie karbonu niemal we wszystkich obszarach motocykla - od ramy przez wahacz aż po widelec i koła.

Równie imponująca jest dbałość o szczegóły, z jaką Ducati podchodzi do optymalizacji wagi. Każdy element jest kwestionowany, każdy gram oszczędzany, bez czynienia kompromisów w zakresie stabilności czy bezpieczeństwa.

Kolejnym highlightem jest połączenie ekstremalnej wydajności z pełną homologacją drogową. Mimo bliskości ze sportem wyścigowym, Superleggera pozostaje motocyklem, który można legalnie poruszać się po drogach publicznych. To wyzwanie, któremu podołało niewielu producentów w tej formie.

Przy cenie około 150.000 euro i ścisłej limitacji do 500 sztuk, motocykl kierowany jest do bardzo ekskluzywnej grupy docelowej i najprawdopodobniej pozostanie niedostępny dla większości z nas. Mimo to pełni ważną rolę: pokazuje, co jest technicznie możliwe, gdy granice ekonomiczne schodzą na dalszy plan.

Ducati Superleggera V4 Centenario to jak dotąd najbardziej konsekwentna próba przeniesienia technologii MotoGP na drogę publiczną. Łączy ekstremalną moc, radykalną lekką konstrukcję i innowacyjne materiały w pakiet całościowy, który nie ma sobie równych.

Naturalnie pozostaje ona produktem niszowym - bardzo ekskluzywnym, zbyt drogim i zbyt bezkompromisowym na co dzień dla wielu kierowców. Ale właśnie w tym tkwi jej fascynacja. Nie jest to motocykl dla każdego, lecz symbol tego, co obecnie technicznie możliwe, oraz zapowiedź tego, co być może w przyszłości znajdziemy również w odchudzonej wersji seryjnych motocykli supersport.

Faktem jest: z 247 KM przy zaledwie 173 kg, nowa Ducati Superleggera V4 Centenario jako motocykl homologowany drogowo jest w każdym razie bliżej MotoGP niż kiedykolwiek wcześniej!