Najlepsze trasy motocyklowe w Europie na tygodniową wycieczkę

Norweskie fiordy i wysokogórskie drogi obiecują motocyklową przygodę najwyższej klasy. Ta trasa łączy legendarny Trollstigen ze spektakularną Drogą Atlantycką - dwie trasy, które łączą strome serpentyny, imponujące wodospady i dramatyczne krajobrazy wybrzeża. Idealna na 3- do 4-dniową wyprawę na daleką północ.

Tutaj znajdziesz pierwsze 5 najlepszych tras motocyklowych: Część 1 z 10 najlepszych tras motocyklowych w Europie - idealne wycieczki tuż za progiem!

Punktem startowym jest miasto portowe Ålesund. Stąd trasa prowadzi najpierw w głąb lądu do Geiranger, gdzie już na Orlej Drodze i jej zakrętach można zebrać pierwsze wrażenia panoramy fiordów. Następnie trasa wiedzie przez Trollstigen - z 11 spinkami do włosów na stromych ścianach skalnych. Po przerwie na płaskowyżu Trollstigen następuje zjazd w kierunku Åndalsnes, skąd zaczyna się Droga Atlantycka (Atlanterhavsveien). Ten krótki, ale spektakularny odcinek z eleganckimi mostami (np. Storseisund) prowadzi bezpośrednio przez wyspy i skaliste ramiona morskie, zanim wraca się z powrotem w kierunku Ålesund.

• Ålesund: architektura secesyjna i panoramiczny widok z góry miejskiej Aksla.
• Geiranger: rejs po fiordzie i wizyta w centrum fiordów.
• Trollstigen: centrum dla zwiedzających z platformą „Trollstigheim” dla idealnego zdjęcia.
• Droga Atlantycka: postój przy moście Storseisund dla spektakularnych widoków na morze.
• Molde: krótki postój w „mieście róż” oferuje urokliwe widoki na wybrzeże.

Świeże ryby i owoce morza dominują w norweskiej kuchni - w Ålesund można spróbować doskonałej zupy rybnej (fiskesuppe) i dorsza. Między etapami kuszą małe kawiarnie z regionalnymi specjałami, takimi jak norweski sztokfisz czy lodowato zimny akvavit jako digestif. Jako słodkie orzeźwienie domowe gofry z konfiturą z moroszki są obowiązkowe.

Najlepszy czas na podróż to od czerwca do września. W maju niektóre wysokogórskie drogi mogą być jeszcze zamknięte z powodu śniegu. Ponieważ pogoda w Norwegii zmienia się szybko, zawsze warto mieć przy sobie wodoodporne ubranie i ciepłe warstwy. Ponadto na eksponowanych odcinkach, takich jak Droga Atlantycka, trzeba uważać na silny wiatr boczny.

North Coast 500 (NC500) to szkocka odpowiedź na legendarną Route 66 - około 800-kilometrowa trasa przez dzikie Highlands na północy. Ta 3- do 4-dniowa podróż łączy samotne drogi nadmorskie, kręte jednopasmówki i historyczne zabytki w zapierającym dech w piersiach krajobrazie.

Punktem początkowym i końcowym trasy jest Inverness. Stąd trasa prowadzi przez most Kessock Bridge na Black Isle i dalej przez Ullapool wzdłuż zachodniego wybrzeża. Następnie następują wypady do miejsc takich jak Corrieshalloch Gorge i most Kylesku, zanim trasa skieruje się na północ w stronę Durness i Dunnet Head. W drodze powrotnej jedzie się wzdłuż wschodniego wybrzeża - mijając Castle of Mey, Dornoch i wreszcie z powrotem do Inverness.

• Inverness: zwiedzanie zamku i polowanie na Nessie nad Loch Ness.
• Ullapool: przytulny port z tradycyjnym fish & chips.
• Most Kylesku: kultowy przystanek na zdjęcia.
• Durness: wizyta w jaskini Smoo Cave i śnieżnobiałej zatoce Sango Bay.
• John o'Groats i Dunnet Head: legendarne krańce wyspy z przepięknym widokiem na morze.

Highlands oferują sycące dania rybne, takie jak Cullen Skink i świeżo grillowany łosoś. W pubach nie może zabraknąć drama single malt whisky. Wieczorem menu uzupełnia haggis, neeps & tatties - tradycyjnie i solidnie. Słodycze, takie jak shortbread i tablet, idealnie nadają się na deser.

Najlepszy czas na podróż to od maja do września. W czerwcu/lipcu jest wprawdzie wysoki sezon, ale dni są długie. Na wybrzeżu mogą występować silne wiatry - dlatego zalecana jest ostrożność na eksponowanych mostach. Także muszki (midges) mogą być uciążliwe w wilgotnych miesiącach - nie zapomnij o sprayu na owady.

Rumunia kryje w sobie dwie spektakularne drogi w Karpatach: Transfogaraską i Transalpinę. Te trasy oferują w 3-4 dni przygodę przez dziko romantyczne krajobrazy, obok imponujących jezior, gęstych lasów i dramatycznych panoram górskich - idealne dla motocykli z pełnym bagażem.

Punktem wyjścia jest średniowieczne miasto Sybin. Najpierw jedzie się przez Transalpinę, która prowadzi przez góry Parang do przełęczy Urdele (2145 m) - z szerokimi, krętymi zakrętami i wspaniałą panoramą alpejską. Następnie przesiada się na Transfogaraską, zaczynając od Curtea de Argeș przez zbiornik Vidraru i dalej przez przełęcz Bâlea (2034 m) w sieci zakrętów i zapierających dech w piersiach widoków. Możliwa trasa okrężna dzieli etapy tak, aby możliwy był również wypad do Bran (zamek Draculi).

• Sybin: historyczne stare miasto i średniowieczna architektura.
• Przełęcz Urdele: motyw na zdjęcie w najwyższym punkcie Transalpiny.
• Zbiornik Vidraru: wizyta przy zaporze i lodowcu - idealne miejsce na krótki spacer.
• Przełęcz Bâlea: zapierające dech w piersiach widoki i pobliskie schroniska na przerwę.
• Bran: opcjonalny wypad do prawdziwego „zamku Draculi”.

Dominuje rumuńska kuchnia domowa: Balmoș (danie podobne do polenty) i mici (grillowane rolki mielonego mięsa) to typowe przekąski. W górskich schroniskach Transfogaraskiej można znaleźć sycące zupy, takie jak ciorbă de burtă, a do tego zawsze kieliszek lokalnego wina lub piwa. Słodkie przysmaki, takie jak papanași, uzupełniają ofertę.

Obie drogi są przejezdne tylko w miesiącach letnich - Transalpina zazwyczaj od czerwca do października, Transfogaraska zwykle od lipca do października. W Karpatach pogoda może się szybko zmienić, dlatego zawsze warto mieć ze sobą odzież przeciwdeszczową i ciepłe warstwy.

Sardynia jako motocyklowy raj oferuje kręte drogi górskie, przepiękne panoramy wybrzeża i doskonale utrzymany asfalt. Trasa „Strada della Fenice” prowadzi w 3-4 dni z Cagliari przez legendarną SS125 (Orientale Sarda) przez góry Barbagii aż do lśniącej Costa Smeralda - niezapomniane przeżycie dla każdego motocyklisty.

Punktem startowym jest Cagliari. Stąd SS125 prowadzi w kierunku północno-wschodnim przez region Ogliastra, z krętymi odcinkami i malowniczymi wioskami. Następnie dociera się do przełęczy Passo Genna Silana (1017 m) z widokiem na wąwóz Gorropu. Dalej trasa prowadzi przez Mamoiadę i Orgosolo, gdzie słynne murale na ścianach domów zapewniają kolorowe akcenty. Wreszcie dociera się na północ, do wystawnego regionu Costa Smeralda w pobliżu Olbii i Arzachena. Powrót odbywa się wzdłuż wschodniego wybrzeża - między innymi przez wąską drogę wzdłuż wąwozu Scala di San Giorgio - z powrotem do Cagliari.

• Cagliari: historyczne stare miasto z rzymskim amfiteatrem.
• Muravera: gaje cytrusowe i kwitnące krajobrazy wiosną.
• Orgosolo: słynne malowidła ścienne i autentyczny klimat górskiej wioski.
• Nuoro: muzeum etnograficzne i widok panoramiczny z Monte Ortobene.
• Costa Smeralda: luksusowe przystanie i wymarzone zatoki.
• Scala di San Giorgio: wąski odcinek z nawrotkami i spektakularnym widokiem.

Typowe sardyńskie dania, takie jak porceddu (prosię pieczone), fregola con arselle i spaghetti alla bottarga, należą do menu. Pane carasau i pecorino sardo uzupełniają ofertę. Na deser koniecznie trzeba spróbować seadas (smażone pierożki z nadzieniem z sera i miodu).

Optymalne są miesiące maj, czerwiec, wrzesień lub październik - w gorące miesiące letnie (lipiec/sierpień) drogi mogą być przepełnione, a temperatury bardzo wysokie. Ponieważ Sardynia oferuje wiele krętych odcinków, zalecane jest dobre krążenie krwi i regularne przerwy. Warto również mieć większy zbiornik paliwa, zwłaszcza w regionach wiejskich.

Korsyka, wyspa piękna, urzeka mieszanką śródziemnomorskiego klimatu, wysoko położonych przełęczy i krętych dróg nadmorskich. Ta 3- do 4-dniowa trasa okrężna wiedzie raz dookoła wyspy - od Bastii przez Cap Corse, Calanches de Piana, Ajaccio aż po Bonifacio - i oferuje przy tym spektakularne widoki oraz wyjątkowe przeżycia kulturowe.

Punktem startowym jest Bastia. Najpierw trasa prowadzi wzdłuż Cap Corse przez Macinaggio i Centuri na samej północy do Saint-Florent. Stąd przez Désert des Agriates na zachodnie wybrzeże, mijając Calanches de Piana (z wąskimi drogami na klifach) aż do Ajaccio. Następnie trasa wraca w głąb wyspy przez przełęcz Col de Vergio (1477 m) do Corte. Z Corte następuje podjazd przez przełęcz Col de Bavella (1218 m) już na południu wyspy - z zapierającymi dech w piersiach widokami na Aiguilles de Bavella - aż do południowego punktu końcowego, Bonifacio. Powrót odbywa się wzdłuż wschodniego wybrzeża drogą T10 z powrotem do Bastii.

• Bastia: stara cytadela genueńska i port.
• Cap Corse: genueńskie wieże i malownicza Nonza.
• Calanches de Piana: postój przy punkcie widokowym „Tête du Chien”.
• Ajaccio: dom narodzin Napoleona i promenada nadmorska.
• Corte: historyczne stare miasto i muzeum górskie.
• Bonifacio: stare miasto na wapiennych klifach i schody Króla Aragonii.

Na Korsyce czekają na Ciebie specjały, takie jak świeże langusty na północnym wybrzeżu, civet de sanglier (gulasz z dzika) w górach oraz typowe pieczywo, jak pane carasau. Na koniec kuszą desery z serem brocciu, a aperitif z Cap Corse wieńczy dzień.

Optymalna jest podróż w miesiącach maj, czerwiec lub wrzesień, gdy temperatury są przyjemne, a wyspa mniej zatłoczona. W miesiącach letnich (lipiec/sierpień) drogi nadmorskie mogą być bardzo zatłoczone. Na wąskich drogach górskich zalecana jest ostrożność - zwłaszcza w ciasnych zakrętach z ruchem nadjeżdżającym z przeciwka.

Zdjęcia: Wikipedia, Robert Fuchs, 1000PS

Tutaj znajdziesz pierwsze 5 najlepszych tras motocyklowych: Część 1 z 10 najlepszych tras motocyklowych w Europie - idealne wycieczki tuż za progiem!