Tilsberk DVision HUD do kasków motocyklowych - test wersji 2.0

W przypadku Tilsberk DVision HUD wskazówki nawigacji krok po kroku oraz inne informacje są odbijane na małej szklanej płytce w kasku motocyklowym i rzutowane w pole widzenia. Brzmi jak high-techowe czary, ale działa, a przy tym ma kluczową zaletę bezpieczeństwa – nie trzeba już odrywać wzroku od drogi. W zeszłym roku po raz pierwszy założyliśmy to niezwykłe urządzenie nawigacyjne do kasków, w tym roku duża aktualizacja wprowadza kolejne nowe funkcje. Ponieważ samo urządzenie DVision oraz jego podstawowe funkcje się nie zmieniły, polecam pierwszy test wyświetlacza Tilsberk DVision Head-Up-Display do kasku motocyklowego wszystkim, którzy chcą dowiedzieć się więcej o podstawowym działaniu, montażu, zaletach i wadach. W tym teście skupiamy się na nowych funkcjach, poprawionej prezentacji i możliwych powiązaniach Tilsberk DVision.

Ściśle rzecz biorąc, połączenie nawigacji Calimoto z HUD Tilsberk nie jest częścią nowej aktualizacji. Ta funkcja nie była jeszcze dostępna podczas naszego pierwszego testu w zeszłym roku, więc chcemy poświęcić jej kilka słów. Krótko o Calimoto, dla tych, którzy jeszcze nie mieli tej przyjemności: Calimoto to aplikacja, która za pomocą specjalistycznego algorytmu ma znajdować najlepsze, najbardziej kręte trasy do motocyklowych wypraw. Obecnie korzysta z niej wielu motocyklistów, więc połączenie z urządzeniem DVision ma sens. Bezpośrednio w aplikacji Calimoto wybiera się DVision w ustawieniach i połączenie Bluetooth z urządzeniem działa szybko i bezproblemowo. Dzięki temu można podążać za trasą zaplanowaną w aplikacji Calimoto, nie montując smartfona na kierownicy i nie patrząc na niego bez przerwy. Wyświetlanie nawigacji krok po kroku jest jednak przy korzystaniu z Calimoto znacznie prostsze niż w przypadku standardowej nawigacji przez aplikację Tilsberk. Zamiast czterech różnych trybów wyświetlania, z Calimoto w HUD pokazywana jest tylko następna wskazówka nawigacyjna, aktualna prędkość i pozostałe kilometry trasy. Niektórzy być może chcieliby tu mieć możliwości personalizacji ze standardowej nawigacji, ale zazwyczaj z Calimoto jeździ się po krętych drogach lokalnych bez zbyt wielu możliwości skrętu, więc uproszczony wyświetlacz spełnia swoje zadanie.

Połączenie Calimoto i Tilsberk DVision nabiera prawdziwego sensu dopiero przy dostępie Premium do pierwszej z tych aplikacji. Calimoto Premium kosztuje 60€/rok, w zamian otrzymuje się funkcje takie jak trasy poza rodzinnym regionem, planowanie tras o wysokiej krętości, różne typy map, zdjęcia i punkty POI wzdłuż trasy, nagrywanie tras, osobiste statystyki i wiele więcej. Aby jeszcze bardziej uatrakcyjnić połączenie DVision i Calimoto, obie strony oferują zniżki. Przy zakupie Tilsberk DVision HUD otrzymuje się voucher Calimoto na jeden miesiąc dostępu Premium. Kto zdecyduje się na Calimoto Premium lub już z niego korzysta, może kupić urządzenie DVision taniej o 50€, za 349€.

Podczas pierwszego testu HUD DVision prezentacja wskazówek nawigacyjnych nie działała bez zarzutu. Zwłaszcza w trybie Navigator z dodatkowymi strzałkami do wskazywania pasa ruchu, niepoprawnie wyświetlane symbole powodowały zamieszanie. W ramach nowej aktualizacji prezentacja została ponownie przepracowana. Strzałki nawigacji krok po kroku wyglądają teraz rzeczywiście tak, jak przedstawione na stronie internetowej Tilsberk czy w aplikacji. W zależności od zastosowania i własnych preferencji można ustawić jeden z czterech trybów wyświetlania: City, Explorer, Minimalist i Navigator. Do bardziej miejskich obszarów, autostrad miejskich z wieloma zjazdami i wymagającą tam nawigacją najlepiej nadaje się tryb Navigator. Ze względu na podstawowe ograniczenia nawigacji krok po kroku wciąż zdarzają się niejasne sytuacje, a wskazówki nawigacyjne DVision wymagają trochę czasu na przyzwyczajenie się, zanim w pełni zrozumie się komunikaty, ale prezentacja jest zdecydowanie klarowniejsza niż wcześniej, a wskazówki dotyczące pasa ruchu w trybie Navigator oferują teraz realną wartość dodaną.

Kolejną pozytywną zmianą wprowadzoną przez aktualizację jest to, że ekran smartfona nie ściemnia się już automatycznie. Dzięki temu można zamontować smartfona na kierownicy, w większości nawigować przez HUD, ale w razie niepewności na zagmatwanych skrzyżowaniach rzucić szybkie spojrzenie na nawigację 3D w aplikacji Tilsberk i samemu sobie pomóc.

Ważną częścią nowej aktualizacji jest teraz możliwy import GPX. Ponieważ pliki GPX należą do standardu w świecie planowania tras i nawigacji drogowej, jest to zdecydowanie funkcja, która wielu osobom może ułatwić życie. Ja sam planuję swoje trasy na wyjazd zwykle na komputerze przez Garmin Basecamp, a następnie przenoszę pliki GPX na odpowiednie urządzenie nawigacyjne. Teraz jest to też dość proste przez aplikację Tilsberk, choć istnieje jedno duże ograniczenie: można importować tylko trasy GPX, nie zaś tracki GPX. Dotyka to zwłaszcza entuzjastów offroadu, takich jak ja, dla których tracki są standardem, ale da się to logicznie wytłumaczyć. Nawigacja krok po kroku opiera się na poleceniach skrętu, których w tracku po prostu nie ma. Track GPX, w którym zapisane są punkty na mapie bez poleceń skrętu, może moim zdaniem działać wyłącznie z nawigacją mapą 3D.

Import tras GPX działa z DVision i powiązaną aplikacją całkiem dobrze, choć nie bezbłędnie. Na przykład aplikacja za nic nie chciała zaakceptować wyeksportowanych tras GPX z Calimoto, ale przyjmowała eksporty GPX z Basecamp czy Kurviger bez szemrania. Będąc już w trybie nawigacji, można edytować jeszcze punkt startu i celu trasy. Ze względu na różne standardy map i algorytmy działające w tle, obliczenie i wynikający z niego kształt trasy może odbiegać od pierwotnego planu. Tilsberk zaleca w tym celu eksportowanie trasy z możliwie największą liczbą punktów pośrednich, ponieważ odchylenia występują tylko między punktami, przez co system ma mniej pola do popisu.

Mniejszym, ale jednak istotnym elementem aktualizacji jest rozszerzenie nawigacji o pamięć tras. Do tej pory można było zapisywać tylko cele, teraz jednak zapisywane są także całe trasy poprzez bezpłatne konto użytkownika. Dzięki temu zapisane trasy mogą być używane na różnych urządzeniach i edytowane np. na tablecie lub komputerze przez aplikację Tilsberk lub przeglądarkę.

Ostatnią dużą częścią aktualizacji z 2024 roku jest wprowadzenie funkcji Premium. Są one skierowane przede wszystkim do tych motocyklistów, którzy chcą wykorzystywać system nie tylko jako wyświetlacz Head-Up ze zintegrowaną nawigacją, ale też jako pełnoprawne narzędzie do planowania tras. Dostęp Premium oferuje specyficzne dla motocykli, rozszerzone planowanie tras oraz nawigację tras okrężnych. Umożliwia to implementacja znanej aplikacji nawigacyjnej Kurviger. Funkcje Kurviger, takie jak planowanie tras o różnym stopniu krętości i więcej, zostały przejęte niemal 1:1 i można z nich teraz korzystać bezpośrednio w aplikacji Tilsberk DVision. Dodatkowo istnieje aplikacja desktopowa Tilsberk do szczegółowego planowania tras na komputerze PC lub Mac.

Kolejnym atutem funkcji Premium jest integracja danych o ruchu drogowym w czasie rzeczywistym: Live-Traffic poprawia nawigację, dostarczając aktualizacji o sytuacji na drodze. W wersji Premium aplikacji system pokazuje wszystkie zakłócenia, roboty drogowe czy korki wzdłuż trasy i aktualizuje je na bieżąco. Ma to wpływ również na zaimportowane pliki GPX. Dzięki temu wcześniej zaplanowane i przesłane trasy nie są pokonywane sztywno, lecz dostosowywane do aktualnych warunków.

Kto już korzysta z Calimoto lub używa HUD DVision jedynie do prostej nawigacji z punktu A do B, dla tych osób wartość dodana funkcji Premium jest moim zdaniem ograniczona. Ale kto chce korzystać z DVision samodzielnie jako w pełni funkcjonalnego urządzenia nawigacyjnego, dla tego funkcje Kurviger i dane o ruchu drogowym w czasie rzeczywistym są bardzo przydatne. Zainteresowani użytkownicy mogą przetestować wersję Premium bezpłatnie przez 14 dni. Kto zdecyduje się na dłuższe korzystanie z niej, ma do wyboru licencję miesięczną za 6,99 € lub licencję roczną za 29,99 €.

Aktualizacja nie tylko przyniosła HUD DVision wiele nowych funkcji, ale też wyraźnie poprawiła już istniejące. Sama pamięć tras i teraz poprawna prezentacja nawigacji to duży zysk. Do tego dochodzi, przy dostępie Premium, dopracowana technologia nawigacji Kurviger, z której pod koniec mojej fazy testowej korzystałem właściwie głównie. Dzięki importowi GPX, powiązaniu z Calimoto i pamięci tras można jednak dojść daleko także z darmową wersją aplikacji Tilsberk, na tyle, że jednodniowi wycieczkowicze i motocykliści wyjeżdżający po pracy moim zdaniem niczego nie powinni odczuwać jako brakujące.

Moje największe problemy z DVision zaczynały się tam, gdzie kończy się praktyczność systemów nawigacji krok po kroku. W terenie offroad lub w gęstej, miejskiej siatce dróg, choć oba te środowiska są niemal przeciwstawne w swojej naturze, oba są zbyt złożone, by dobrze radzić sobie z pojedynczymi wskazówkami nawigacyjnymi. To nie jest krytyka samego DVision, lecz problem wszystkich nawigacji krok po kroku. „Za 50 m skręć w prawo” po prostu nie jest wystarczająco precyzyjne przy trzech drogach odchodzących niemal jedna za drugą. Kto jeździ motocyklem głównie po drogach lokalnych i do tego interesuje się nowymi technologiami, temu polecam wypróbowanie DVision. Po okresie przyzwyczajenia rzeczywiście ma to taki efekt, że znacznie rzadziej odrywa się wzrok od drogi. Kto jednak chce nawigować także w większych miastach lub na najmniejszych dróżkach w gąszczu, ten musi albo uzbroić się w cierpliwość, albo poczekać, aż ta świetna technologia HUD będzie w stanie wyświetlać mapę 3D.