Kawasaki Ninja 500 SE Test 2024 - superbike dla ubogich?

Z jednej strony można się lekko uśmiechnąć na taktykę Kawasaki: zielona firma potrzebowała czterech generacji podstawowych Ninja, aby w końcu znaleźć odpowiednią pojemność skokową. W końcu, przy odrobinie wyobraźni, Ninja 250 może być postrzegana jako prawowita prababcia, którą następnie odziedziczyła Ninja 300, a następnie Ninja 400. A teraz, dzięki Ninja 500, szczyt został na razie osiągnięty. Ciekawostką jest to, że Honda, na przykład, całkowicie zrezygnowała z CBR500R - chociaż istniał również CBR250R, a następnie CBR300R, CBR o pojemności 500 cm3 istniał już od jakiegoś czasu jako odpowiednik CB500F.

Z drugiej strony, rozwój ten nie jest wcale złą rzeczą, ponieważ wraz z każdą generacją zwiększonej pojemności skokowej widać, że wprowadzana jest większa moc, a w przypadku nowego Kawasaki Supersport przede wszystkim większy moment obrotowy, a tym samym większa suwerenność. Wynika to z faktu, że zwiększona pojemność skokowa wynosząca 52 metry sześcienne jest osiągana wyłącznie dzięki większemu skokowi, podczas gdy otwór pozostaje niezmieniony na poziomie 70 milimetrów. Ostatecznie zwiększa to tylko moment obrotowy z 37 Nm (Ninja 400) do 42,6 Nm w Kawasaki Supersport, podczas gdy moc wyjściowa pozostaje taka sama i wynosi 45 KM - i to się w pełni opłaca. Pomimo niezaprzeczalnie supersportowego wyglądu, nie należy oczekiwać, że ten motocykl będzie nastawiony na czystą moc wyjściową przy szalonych obrotach - Kawasaki (i TYLKO Kawasaki) ma do tego bezkonkurencyjny ZX-4RR w swojej ofercie. Z drugiej strony, Kawasaki Supersport generuje 45 KM przy 9000 obr/min, czyli 1000 obr/min wcześniej niż Ninja 400, która również produkuje 45 KM. Zwiększanie obrotów niekoniecznie ma sens, ponieważ i tak nie ma więcej mocy na szczycie, ale Kawasaki Supersport ryczy wtedy jeszcze głośniej i gardłowo - co daje dużo frajdy podczas energicznej jazdy.

W rzeczywistości jednak Kawasaki Supersport ma przede wszystkim radzić sobie z codziennym życiem, często przypuszczalnie codziennymi dojazdami do pracy, szkoły lub na uniwersytet. I nie chodzi o uzyskanie nieco większej mocy powyżej 10 000 obr / min, ale o zaoferowanie przyjemnego płaskowyżu momentu obrotowego na dole i pośrodku. Dlatego uważam za absolutnie udany krok, że Kawasaki Supersport obraca się stoicko od około 2000 obr / min i promieniuje większą suwerennością, niż można by się spodziewać, zdecydowanie bardziej niż jej poprzednik, Kawasaki Ninja 400.

Jeśli chodzi o jazdę, podejście dla dorosłych zniknęło - i mam na myśli to w pozytywny sposób. Zarówno stosunkowo niska masa 171 kilogramów (lepiej wyposażona wersja SE waży 172 kilogramy), jak i opony (110/70-17 z przodu, 150/60-17 z tyłu), które są węższe niż zwykle w wielu konkurencyjnych motocyklach sportowych, sprawiają, że prawie trudno jest przyzwyczaić się do przechylania w jakimkolwiek promieniu. Jednak szybko się do tego przyzwyczajasz i szybko zdajesz sobie sprawę (oczywiście pozytywnie), że Kawasaki Ninja 500 SE zawsze pozostaje wystarczająco stabilna. Inżynierowie wykonali bardzo dobrą robotę z zawieszeniem, ponieważ jeśli można regulować napięcie wstępne sprężyny tylnego amortyzatora tylko w pięciu stopniach, potrzebna była zręczna ręka, aby ustawić go tak, aby spełniał wszystkie wymagania. Zaskakujące jest również to, że zawieszenie to działa akceptowalnie, jeśli nie znakomicie, zarówno dla bardzo lekkich, jak i bardzo ciężkich motocyklistów. Podsumowując, Kawasaki Ninja 500 SE jest wystarczająco twarda, aby jeździć w sportowy sposób, ale także tak wygodna, że można nawet zabrać Ninję serii 5 na dłuższe podróże.

Każdy, kto teraz zakłada, że długie wycieczki i tak nie są możliwe ze względu na niewygodną pozycję siedzącą rozłożoną na zbiorniku, wykonał obliczenia bez Kawasaki Supersport. Pod tym względem Kawasaki jest bezczelnym, wręcz skandalicznym pakietem do oszukiwania - znowu w pozytywnym sensie! Nawet siodło na niskiej wysokości 785 milimetrów obiecuje większość możliwości, dzięki czemu ten sportowo wyglądający motocykl jest dostępny dla potencjalnych kierowców, którzy normalnie nie mieliby pewności siebie, aby na nim jeździć. Ale jeszcze większa niespodzianka pojawia się, gdy sięgasz po końce kierownicy, które są zainstalowane w zaskakująco wysokiej pozycji, bez uszczerbku dla super sportowego wyglądu. Bezpośrednie porównanie i częste przełączanie między Kawasaki Supersport a jej nagą siostrą (byłem w stanie przetestować oba jednocześnie, oto raport z testu Kawasaki Supersport) pokazuje, że Kawasaki Supersport jest tylko nieznacznie niższa i zauważalnie, ale nie niepokojąco, węższa niż nagi motocykl. Jeśli więc chcesz nadać półlitrowej Kawasaki Supersport nieco więcej orientacji na przednie koło, powinieneś zamówić o 30 milimetrów wyższe siodło, które jest dostępne jako akcesorium.

Dzięki pojedynczym hamulcom tarczowym, które są już stosunkowo mocne, nie przerażając niedoświadczonych jeźdźców zbyt dużą brutalną siłą, można również zauważyć, że tylko wygląd jest absolutnie poważny w kwestii super sportowego charakteru. Ale dlaczego nie, kto może winić Kawasaki za wykorzystanie wizualnej obecności własnych motocykli supersportowych i superbike'ów, aby Ninja 500 i Ninja 500 SE były imponujące. Standardowa Ninja 500 i tak jest dostępna tylko w dyskretnym czarnym matowym kolorze, więc stosunkowo przestarzałe deski rozdzielcze LCD idealnie pasują do całej tej niepozorności. Jeśli jednak nadal masz kilkaset euro do stracenia, zdecydowanie powinieneś zainwestować je w Kawasaki Ninja 500 SE, ponieważ będziesz patrzeć na dobrze zorganizowany kolorowy wyświetlacz TFT, który można również podłączyć do telefonu komórkowego dzięki łączności (zwanej Rideology w Kawasaki). Czy system Kipass, który jest również standardem w wersji SE, czyli system bezkluczykowy umożliwiający zapłon bez kluczyka, jest naprawdę potrzebny, to się dopiero okaże. W końcu i tak trzeba mieć przy sobie kluczyk, aby otworzyć zbiornik paliwa, ponieważ działa on tylko w trybie analogowym.

Moim zdaniem zabójczym argumentem przemawiającym za Kawasaki Supersport jest lakier. Nawet czarna wersja Kawasaki Supersport z zielonymi naklejkami i zielonymi paskami na obręczach ma więcej werwy niż czysto czarna wersja standardowa. Nadal wybrałbym zieloną Ninję 500 SE w przyciągającym wzrok limonkowym kolorze - motto jest tutaj jasne: jeśli możesz to zrobić, zrób to! Przy cenie 500 euro w Austrii i 600 franków w Szwajcarii, dopłata w porównaniu do standardowej wersji jest zdecydowanie uzasadniona dzięki bardziej nowoczesnym funkcjom i chłodniejszemu lakierowi. W Austrii Kawasaki Supersport kosztuje 7099 euro, SE 7599 euro, w Szwajcarii standardowa Kawasaki Supersport 7190 franków, SE 7790 franków. W Niemczech nie trzeba dopłacać za wersję SE 7345 euro (w tym koszty przelewu), ale nie ma tam standardowej Kawasaki Supersport do kupienia. Jest to również skuteczny sposób na uniknięcie konieczności radzenia sobie ze słabymi wynikami sprzedaży standardowej wersji.