Klasyczna królowa: Triumph Bonneville T120 2021 w teście

Obecnie z serii Modern Classics sprzedawane są naprawdę wysokie liczby egzemplarzy - w 2021 roku co trzeci motocykl Triumph (36% sprzedanych modeli w Austrii i Niemczech) to Modern Classic. O takich liczbach można było jedynie marzyć w 2002 roku, gdy na świat przyszła pierwsza "nowa" Bonneville, wtedy z chłodzonym powietrzem, dwucylindrowym silnikiem o pojemności 790 centymetrów sześciennych. Próba Brytyjczyków powrotu do branży motocyklowej za pomocą motocykla retro była w najlepszym razie wyśmiewana. Prawie 20 lat później sprawa wygląda zupełnie inaczej. Niemal każdy producent, który liczy się na rynku, ma w ofercie model o klasycznych kształtach.

Nazwa nie była przypadkowa, ponieważ Triumph zdobywał pierwsze szlify właśnie na słonym jeziorze Bonneville w stanie Utah w latach 50. i 60. Rekordy prędkości, które do dziś żyją w oznaczeniach modeli T100 i T120. Liczby te oznaczają maksymalną osiąganą prędkość danego motocykla w milach na godzinę. Dzięki Bonnevillom Triumph położył podwaliny pod trend retro motocykli ostatnich 10 lat.

Na 2021 rok Triumph musiał z konieczności odświeżyć całą rodzinę Bonneville, a więc także pradziadka T120, z powodu normy Euro 5. Ta modernizacja w żadnym wypadku nie miała być rewolucją, bo w modelach Modern Classic zawsze chodzi także o zachowanie sprawdzonych rozwiązań. W konsekwencji T120 została delikatnie odświeżona, bez utraty charakterystycznych linii i mocnych stron.

Nawet najsurowszy tradycjonalista wybaczy Bonnie, że w międzyczasie pojawiły się udogodnienia jak tempomat (seryjnie) i grzane manetki (za dopłatą). Także gniazdo USB pod siedzeniem nie przeszkadza, wręcz przeciwnie - Zonko był zachwycony, że podczas przerwy mógł naładować swoją ukochaną e-fajkę. T120 oferuje seryjnie także kontrolę trakcji. Ale bez obaw, nie oznacza to automatycznie, że będziemy pouczani, ponieważ można ją wyłączyć.

Klasyk się nie starzeje - on dojrzewa. W konsekwencji Bonneville z 2021 roku pozostała równie piękna jak jej poprzedniczka. Do testu w Wiedniu i okolicach otrzymaliśmy szaro-czarny matowy wariant T120 Black. I rzeczywiście, adaptacje w porównaniu z poprzedniczką były szybko widoczne: nowo zaprojektowane analogowe okrągłe zegary, nieco zmienione naklejki na zbiorniku, żłobkowane siedzenie z wytłoczonym logo Triumph. Do tego chrom tu i tam oraz przeprojektowany trójkreskowy emblemat Heritage na zbiorniku - i gotowa jest "nowa" T120.

Bonneville ma, jak już wspomniano, sportową przeszłość. Mierzenie jej tą miarą nie jest do końca sprawiedliwe - w końcu Triumph ma obecnie nawet wśród Modern Classics znacznie bardziej żwawe siostry w postaci Speed Twin i Thruxton RS - ale żwawe tempo powinno mimo to być możliwe. W ramach 1000PS Gentlemen Rides Zonko, McGregor i moja skromna osoba wyruszyliśmy więc, by sprawdzić, czy klasyczna piękność sprosta dynamicznie swoim sportowym przodkom.

Na papierze zrobiono wszystko dobrze w porównaniu z poprzedniczką, by nowa T120 stała się bardziej zwinnym motocyklem. T120 zrzuciła znaczące 7 kilogramów i teraz w stanie gotowym do jazdy waży 236 kg. Pomogły w tym nowe felgi aluminiowe (18'' x 2,75'' z przodu i 17'' x 4,25'' z tyłu). Nowa Bonnie wchodzi dzięki temu nieco chętniej w zakręty niż model z 2020 roku.

Instalacja hamulcowa została według Triumpha ulepszona za pomocą wyższej klasy podwójnego hamulca Brembo o średnicy 310 mm z 2-tłoczkowymi zaciskami pływającymi, ABS został przepracowany. W praktyce niestety niewiele z tego czuć. Hamulec wymaga sporej siły ręki i wciąż oferuje jedynie umiarkowany kop. Przy sportowej jeździe szybko dochodzi się z nim do granicy.

Masywny dwucylindrowy silnik o pojemności 1200 ccm jest ponad wszelką wątpliwość dzięki swojemu potężnemu maksymalnemu momentowi obrotowemu 105 Nm, który dostępny jest już przy 3500 obr/min. Prawdziwy gentleman oczywiście nie potrzebuje pojedynku na światłach, ale gdyby jacyś zadziorni młodzieńcy z lewej i prawej strony stali się zbyt śmiali, na Bonnie z łatwością postawi ich do pionu.

Także w górnym zakresie obrotów przepracowany twin kręci się jeszcze pewniej i z większą lekkością. Powodem jest lżejszy wał korbowy, dzięki czemu masa wirująca nowej T120 mogła zostać wyraźnie zredukowana. Ten silnik to prawdziwe cacko! Naprawdę nie ma potrzeby kręcić dwucylindrowca na granicy możliwości, ale sprawia to jednak frajdę. Zużycie paliwa jest ponadto przyjemnie niskie, w praktyce wychodzi dobre 5 litrów na 100 km (deklaracja producenta 4,7 l/100km), co w połączeniu z przepięknym 14,5-litrowym zbiornikiem paliwa umożliwia zasięg około 300 kilometrów.

Najpierw kręciliśmy zupełnie "oldschoolowo" nasze rundy na Bonnie przez historyczne centrum Wiednia. Falista nawierzchnia i paskudna kostka brukowa postawiły podwozie T120 przed pierwszymi wyzwaniami. Nastawiona na komfort, w połączeniu z wygodnym i elegancko zaprojektowanym siedzeniem, Triumph poradził sobie z tą oceną znakomicie - spokojne cruisowanie po prostu najbardziej leży klasycznej piękności. Równie praktyczne: dzięki kompaktowym wymiarom Bonneville jest idealnym pojazdem do przeciskania się w mieście. Gdy stoi się jako pierwszy na światłach, przyciąga się spojrzenia: Czy ona jest stara? Wow, ale ją pięknie odrestaurowałeś! Prawie żaden przechodzień nie jest świadomy faktu, że stoi przed nim motocykl z rocznika 2021!

Przy całym pięknie, teraz chcemy się naprawdę przekonać. Zostawiamy więc za sobą chaotyczny ruch miejski i jedziemy na pofałdowane tereny wokół Wiednia, by poznać dynamiczne walory T120. Podwozie Bonnie, poza napięciem wstępnym tylnych zestrojonych amortyzatorów, nie jest regulowane i przy żwawszej jeździe niekiedy osiąga swoje granice. Wspomniane amortyzatory z tendencją do kołysania uniemożliwiają 100% pewne prowadzenie po linii. Tłumienie odbicia po prostu nie działa wystarczająco doskonale, by uzyskać super-czysty ślad.

Za to T120 jest bardzo komfortowym motocyklem. Spokojna, wyprostowana pozycja siedząca jest dobrze wykonalna nawet przy wzroście 1,87 metra. Tak więc T120 w porównaniu ze swoimi bardziej sportowymi siostrami pasuje niemal każdemu kierowcy, ponieważ niska wysokość siedzenia nie stawia nierozwiązywalnych problemów także mniejszym kierowcom, a kąt kolana nie jest zbyt ostry. Okupione jest to relatywnie niskim umiejscowieniem podnóżków, co w dalszej konsekwencji ogranicza prześwit. Triumph Bonneville T120 nadaje się bardziej do jazdy dla przyjemności niż do cisnienia, ale taka przyjemna jazda jest na mało którym motocyklu retro tak satysfakcjonująca, jak na starej dobrej, przepraszam, nowej Bonnie T120.