Jak prawidłowo załadować motocykl i bezpiecznie go zamocować

Pierwszym krytycznym punktem nie jest pas transportowy, lecz przejście z podłoża na powierzchni ładunkow. Przyczepa niskopodłogowa utrzymuje ten kt stosunkowo płaski, natomiast przyczepy wysokopodłogowe i busy musz pokona wyraźnie wyższ krawdź. Krótka rampa może tam tworzy tak ostre załamanie, że motocykl z nisko poprowadzonymi owiewkami zawiśnie na przejściu. Dłuższe i lekko wygite rampy łagodz właśnie ten obszar. Druga strona medalu: wraz z długości rosn zapotrzebowanie na miejsce i trudnoś obsługi. Oprócz geometrii również podana nośnoś musi wic odpowiada masie motocykla.

Zanim motocykl ruszy, podstawa musi sta pewnie. Najbezpieczniej jest, gdy przyczepa pozostaje podpita do pojazdu cigncego; dodatkowo należy zacign jej hamulec. Już kilka centymetrów ruchu może by nieprzyjemne, gdy motocykl stoi w połowie na rampie. Rampa z hakiem zaczepowym zapewnia ogranicznik kształtowy. Jeśli go brakuje, trzeba j zabezpieczy przed zsuniciem pasami lub solidnym oparciem.

Staje si to szczególnie ważne przy wjeżdżaniu na silniku: gdy tylko przednie koło stanie na powierzchni ładunkowej, na rampie spoczywa już tylko tylne koło. Jeśli wtedy si zsunie, załadunek bardzo szybko zamienia si w kosztown wpadk na YouTube.

Dla Martina Bauera stabilny uchwyt na przednie koło należy do najważniejszych pomocy. Prowadzi przednie koło, utrzymuje motocykl w pionie po wjechaniu i daje czas, by spokojnie założy pasy. Kluczowe jest jednak, by sam uchwyt nie mógł si przesuwa. Na zwykłej przyczepie może opiera si o przedni burt, by zakotwiczony kształtowo lub zabezpieczony pasami. W przypadku własnej przyczepy lub busa najczystszym rozwizaniem jest stałe przykrcenie. Uchwyt nie zastpuje mocowania pasami; jedynie stabilizuje motocykl podczas pracy, a potem podpiera go w kierunku wzdłużnym.

Pasy z klamr zaciskow szybko si zaczepia i można je napi sił rk. Nie ma jednak róży bez kolców: miejsce zacisku obciża taśm wciż w tym samym punkcie, dlatego zużycie i ślizganie si pasa trzeba kontrolowa szczególnie uważnie.

Pasy z grzechotk wymagaj wicej czasu przy przewlekaniu i napinaniu, ale wytwarzaj znacznie wiksze siły nacigu i pewniej trzymaj na mocno nierównej nawierzchni. Niezależnie od systemu haki powinny mie zabezpieczenie przed niezamierzonym wypiciem. Również nośnoś pasów i punktów mocowania musi odpowiada obciżeniu. Dobre zapicie niewiele pomoże, jeśli pas lub punkt zaczepienia nie wytrzyma obciżenia.

Przy załadunku bez silnika jedna osoba prowadzi motocykl, utrzymujc równowag, a druga pcha od tyłu. W pojedynk może pomóc silnik: pierwszy bieg, jak najmniej gazu i precyzyjne dozowanie siły sprzgłem. To nie jest zaproszenie do brawurowego rozpdu. Im wyższa krawdź załadunku, tym ważniejszy staje si dodatkowy stopień albo druga, równoległa rampa, po której jeździec może iś obok motocykla. Kto jedzie po wskiej szynie, musi też trzyma si dokładnie środka, bo opona najeżdżajca na bok szyny może niespodziewanie przewróci motocykl.

Z przodu Martin używa mikkich ptli wokół dolnej półki widelca. Dziki temu żaden metalowy hak nie dotyka motocykla, a samozaciskajca si ptla ogranicza ocieranie. Pasy biegn lekko do przodu i na zewntrz, aby motocykl był wcigany w uchwyt i nie mógł si cofn podczas przyspieszania.

Przed napiciem musz by całkowicie rozkrcone. Skrcenie mocniej obciża zewntrzn krawdź i uniemożliwia prawidłowy rozkład sił. Przewody, kable i ostre krawdzie musz pozosta wolne. To, które punkty s faktycznie dopuszczalne, zależy od motocykla; dlatego instrukcja transportu danego producenta zawsze ma pierwszeństwo przed uniwersalnym złotym środkiem.

Grzechotka generuje zaskakujco duż sił. Gdy ściga si motocykl przez elementy resorowane, potrzebne jest wystarczajce napicie wstpne, żeby nierówności nie odciżały chwilowo pasów. Zbyt duże obciża jednak niepotrzebnie zawieszenie i uszczelnienia. Praktyczna wartoś Martina to około 30 do 40 procent skoku zawieszenia, a w żadnym razie nie wicej niż połowa.

Dane producenta mog si od tego różni, dlatego i tutaj liczy si instrukcja konkretnego motocykla. Napina si naprzemiennie lew i praw stron, aby pojazd pozostał w pionie. Na koniec grzechotki musz by całkowicie zamknite; w pozycji otwartej nawinity pas może si z powrotem zwolni.

Z przodu motocykl stoi już stabilnie, mimo to na wypadek hamowania i dużych sił wzdłużnych dodatkowo zabezpiecza si tył. Nadaj si do tego solidne punkty połczone z ram, takie jak mocne wsporniki podnóżków pasażera lub przeznaczone do tego uchwyty. Elementy z tworzywa odpadaj. Martin rozmieszcza pasy możliwie symetrycznie, pod ktem około 45 stopni, tak by wspólnie przeciwdziałały ruchom bocznym i przesuwaniu w kierunku jazdy.

Konkretny kt zależy od pojazdu, powierzchni ładunkowej i punktów mocowania. Luźne końcówki pasów należy nastpnie unieruchomi, aby nie łopotały na wietrze ani si nie zapltały. Kontrolne spojrzenie podczas postojów również należy do prawidłowego transportu.

Jeśli dolna półka widelca jest trudno dostpna z powodu owiewek, alternatyw może by ptla mocujca na kierownic. Zwłaszcza przy długich kierownicach enduro potrzeba jednak wyczucia, bo duże siły mog uszkodzi kierownic lub jej mocowanie; niektórzy producenci wyraźnie wykluczaj ten punkt mocowania.

Pasy na koła omijaj natomiast zawieszenie i trzymaj motocykl bezpośrednio za koło, ale wymagaj stromego nacigu w dół i dodatkowego zabezpieczenia w kierunku wzdłużnym. Drżek przełożony przez drżon przedni oś sprawdza si przede wszystkim do napinania do przodu. O tym, który system działa, nie decyduje wic sam katalog akcesoriów, lecz połczenie motocykla, dopuszczonych punktów mocowania i uch mocujcych w pojeździe transportowym.

Przed rozładunkiem ramp ponownie zabezpiecza si przed zsuniciem i ustawia dokładnie w linii z tylnym kołem. Motocykl w kontrolowany sposób wyjmuje si z uchwytu i stopniowo stacza do tyłu. Na mokrej lub śliskiej rampie zablokowane przednie koło może mimo to si ślizga. Dlatego Martin zostawia wrzucony pierwszy bieg i w razie potrzeby wykorzystuje dodatkowo przez sprzgło hamowanie silnikiem. Przy wyższej krawdzi załadunku busa pomagaj długa, wygita rampa, stopień i ewentualnie druga rampa zapewniajca pewne oparcie dla stóp.

Zasada jest zawsze ta sama: najpierw ustali geometri i ograniczniki, potem rusza, a na końcu symetrycznie zamocowa. Dziki temu zaplanowany transport pozostaje podróż, a nie mimowolnym filmikiem z wywrotki.