Nieuwe Honda CBR1000RR-R Fireblade 2027 in drie versies

In 1992 begint het verhaal van de Fireblade. Voor modeljaar 2027 draait Honda het ontwikkelingsproces van zijn supersport om: samen met HRC en het fabrieksteam uit het WK Superbike worden eerst de eisen voor de racemotor vastgelegd. Daarna volgt de vertaling naar de straat. Wat levert dat op? Een nieuwe Honda CBR1000RR-R Fireblade, een SP met elektronisch Öhlins-onderstel en de HRC Works Edition, die nog gerichter op circuitgebruik is afgestemd. Het topvermogen blijft gelijk, maar daaronder wordt flink verbouwd.

Alle drie de versies gebruiken de vloeistofgekoelde DOHC-viercilinder-in-lijn met 1.000 cc, 16 kleppen en semi-cam-nokkenasaandrijving. Honda noemt nog altijd 217,6 pk oftewel 160 kW bij 14.000 tpm en 114 Nm bij 10.500 tpm. Ook boring en slag blijven met 81 x 48,5 mm ongewijzigd. De vooruitgang moet vooral in het middengebied liggen. Daarvoor stijgt de compressieverhouding van 13,6:1 naar 13,8:1. Nauwkeuriger bewerkte zuigerkoppen en verbrandingskamers moeten de verbranding verbeteren, aangevuld met herziene kleptiming, geoptimaliseerde klepveren en een groter verstelbereik op de nokkenastandwielen.

De belangrijkste vernieuwing in het inlaatsysteem zijn tweetraps variabele inlaattrechters, volgens Honda een primeur op een productiemotor van het merk. Onder 11.750 tpm staan ze in de lange stand om de vulling en daarmee het vermogen in het middengebied te verbeteren. Boven dat toerental schakelen ze naar de korte configuratie voor een hoog topvermogen. De 52 mm gaskleppen worden nog altijd door twee actuatoren aangestuurd: één voor cilinder één en twee, één voor drie en vier. Bij kleine openingen kunnen de cilinderparen verschillend worden geregeld, bij hoge toerentallen werken alle vier de gaskleppen synchroon. Ook de motorremwerking wordt via deze gescheiden aansturing afgestemd.

Honda zet ook de motor op dieet. Kleppendeksel, rechter carterdeksel, koppelingsdeksel en oliecarter zijn nu van magnesium in plaats van aluminium. Daarnaast vervangen 35 aluminium bevestigingsmiddelen de eerdere stalen exemplaren, samen goed voor 215 gram besparing. De SP/HRC-persmap becijfert de totale besparing door deze maatregelen op 1.099 gram, nog zonder de extra bijdrage van het lichtere carter. Gesmede drijfstangen van TI-64A-titanium blijven onderdeel van het pakket. Volgens Honda wegen ze half zoveel als vergelijkbare drijfstangen van chroom-molybdeenstaal. Speciale lageroppervlakken en DLC-coatings moeten de belasting bij hoge toerentallen weerstaan.

De gesmede zuigers hebben gecoate zuigermantels en worden via meerpunts-oliesproeiers van onderaf gekoeld. Bij lage toerentallen kunnen kogelkleppen de oliestroom onderbreken om drukverlies en wrijving te beperken. Voor 2027 is bovendien de zeef vóór de oliepomp herzien, zodat de olie minder schuimt. Een koelsysteem met onderste bypass moet de temperatuurverdeling langs de cilinderboringen gelijkmatiger maken. De inlaatkleppen meten 32,5 mm, de uitlaatkleppen 28,5 mm. Via sleeptuimelaars en de compacte semi-cam-aandrijving koppelt Honda deze klepbediening aan de kortslagige basisopzet.

De afstand tussen hoofdas en secundaire as groeit met drie naar 68 mm. Dat geeft volgens Honda meer speelruimte bij het samenstellen van race-overbrengingen. In de standaard zesbak is de eerste versnelling nu vijf procent langer. Een meervoudige natte plaatkoppeling met assist- en anti-hoppingfunctie verzorgt de krachtoverbrenging, en naar het achterwiel loopt nu een smallere 520-ketting in plaats van de eerdere 525. Alleen die wissel bespaart volgens de fabrikant al 270 gram. De startfunctie werkt op de hoofdas van de koppeling, waardoor de krukas compact kan blijven.

De vier ovale uitlaatbochten monden uit in een standaard titanium Akrapovič-einddemper. Die compacte vorm moet de massa centraliseren en rechts zoveel mogelijk leunhoek vrijlaten. Voor alle drie de varianten noemt Honda Euro 5+, een topsnelheid van 299 km/h en een WMTC-verbruik van 6,7 l/100 km bij 155 g/km CO₂. Deze verbruikswaarden komen uit gestandaardiseerde fabriekstests met één bestuurder en zonder extra uitrusting. Rijstijl, belading, weer en andere gebruiksomstandigheden kunnen het werkelijke verbruik beïnvloeden.

De gedeelde chassisbasis verandert flink. Het nieuwe aluminium brugframe wordt in kokilgietwerk vervaardigd met wanddiktes tot twee millimeter en weegt volgens de specificaties negen kilogram. Honda verlaagt de laterale stijfheid met 20 procent ten opzichte van de vorige constructie. Een geschroefde steun aan het voorste cilinderblok vervangt een tot nu toe in het frame geïntegreerde verstevigingsstructuur. Tegelijk verhuist het onderste bevestigingspunt van de achtervering van het frame naar de motor. Dat moet meer feedback over de beschikbare grip opleveren en betere controle van het insturen tot het uitaccelereren.

Ook de aluminium achterbrug is opnieuw afgestemd. Hij meet 620,6 mm, verliest 200 gram en krijgt een tot 17 mm verkleinde achterbrugas. De laterale stijfheid daalt met twaalf procent, terwijl de torsiestijfheid behouden blijft. De krukaspositie stijgt met 5,2 naar 432,5 mm en de gewichtsverdeling op het voorwiel groeit naar 53,3 procent. Samen met de hogere zitpositie zoekt Honda daarmee een andere balans tussen bestuurder en motor. De nieuwe gegoten aluminium velgen hebben zeven holle spaken en besparen voor 190 en achter 590 gram. De bandenmaten blijven 120/70-ZR17 en 200/55-ZR17; als banden noemt Honda de Bridgestone Battlax Racing Street RS12 respectievelijk de Michelin Power GP2.

De nieuwe afdekking van de basisversie en de SP heeft geen losse winglets. Volgens Honda moet ze toch evenveel downforce genereren als de vorige constructie, met minder luchtweerstand en betere windbescherming. Doorslaggevend zijn de opnieuw vormgegeven frontspoiler, het meerlaagse middendeel van de afdekking en de sidepods onderaan. Deze van MotoGP-concepten afgeleide elementen moeten vooral bij hoge bochtsnelheid en grote leunhoek hun werk doen. Tegelijk is het frontale oppervlak vergroot om de bestuurder meer bewegingsvrijheid te geven. Honda combineert daarvoor stromingssimulaties, kleimodellen en testritten op het circuit.

De tank van 16,6 liter is van titanium en heeft geen extra kunststof afdekkap meer nodig. Dat is volgens Honda mogelijk dankzij vooruitgang in titaniumbewerking en laktechniek. De SP/HRC-documentatie noemt voor deze omschakeling een gewichtsbesparing van 1,4 kilogram. Een nieuwe ledkoplamp integreert het DRL-dagrijlicht en is voor trackdays demonteerbaar. Achteraan zit een nieuw, licht led-achterlicht. In geselecteerde onderdelen gebruikt Honda bovendien industrieel gerecycled polypropyleen en polyamide, uit consumentenafval gewonnen polypropyleen en de biobased kunststof Durabio.

Een zesassige IMU van Bosch levert de bewegingsdata voor de assistentiesystemen. Voor 2027 zijn de instellingen van motor en chassis aangepast. Er zijn drie rijmodi beschikbaar, en de vermogensafgifte is in vijf standen instelbaar. De motorrem biedt drie standen, waarbij stand één de sterkste vertraging geeft. De wheelie control werkt eveneens in drie standen en is uitschakelbaar, de HSTC-tractiecontrole biedt negen standen plus een uitschakeloptie. Die kijkt onder meer naar de verschillende wieltoerentallen om slip te herkennen. Voor racestarts begrenst de launch control het toerental naar keuze op 6.000, 7.000, 8.000 of 9.000 tpm.

Het bochten-ABS kent de instellingen Standard, Track en Race. Standard is afgestemd op gebruik op de openbare weg, Track op hard remmen op het circuit. In de Race-modus wordt het ABS op het achterwiel uitgeschakeld. Daarbij komen een achterwiel-liftdetectie en de in drie standen instelbare elektronische Showa-HESD-stuurdemper. Die zit als staafdemper onder het balhoofd en verwerkt data van de wieltoerentalsensoren en de IMU. De verschillen tussen de drie modelversies zitten dus in de componenten, terwijl de elektronische basisuitrusting een gemeenschappelijk vertrekpunt vormt.

De bediening verloopt via een vierwegschakelaar links en een personaliseerbaar 5 inch TFT-display. Met omhoog en omlaag kies je de parameters van de rijmodus, met links en rechts de informatie en schermweergave. Bij een koude motor begint het rode gebied van de toerenteller bij 8.000 tpm. Pas met koelvloeistof op bedrijfstemperatuur schuift het op naar boven de 14.500 tpm. Smartkey, startonderbreker, elektronisch stuurslot en zelfuitschakelende knipperlichten horen eveneens bij de kenmerken. Het ESS-noodstopsignaal laat bij hard remmen de achterste knipperlichten oplichten om achteropkomend verkeer te waarschuwen.

De reguliere CBR1000RR-R Fireblade combineert de nieuwe techniek met mechanisch instelbare Showa-vering. Voorin zit een 43 mm Big Piston upside-down vork in herziene kroonplaten. Die is iets langer uitgevoerd, zodat er bij de circuitafstelling meer speelruimte in de geometrie overblijft. Voorladen, compressie- en stuiterdemping zijn instelbaar. Achter werkt de eveneens volledig instelbare Showa BFRC Lite-schokdemper. Zijn dubbelbuisconstructie verplaatst de dempingsopwekking van de zuiger naar een aparte eenheid. De gelijkmatiger drukveranderingen moeten volgens Honda een gecontroleerde responsiviteit ondersteunen, ook bij de overgang tussen uitgaande en ingaande beweging. De veerwegen bedragen voor 125 en achter 143 mm.

Voor knijpen lichtere, radiaal gemonteerde Nissin-vierzuigerklauwen in twee schijven van 330 mm. Hun dikte daalt van vijf naar 4,5 mm. Zuigermateriaal en oppervlaktebehandeling van de klauwen zijn gericht op warmteafvoer. Achter blijft het bij een schijf van 220 mm met Brembo-tweezuigerklauw. Honda geeft voor de basisversie 199 kg volgetankt op. De zithoogte bedraagt 843 mm, de wielbasis 1.455 mm, de balhoofdhoek 24 graden en de naloop 101 mm. De grondspeling ligt op 130 mm. De basisversie komt in Pearl Deep Mud Gray. Een quickshifter zit hier in het accessoireprogramma.

De SP vertrouwt voor en achter op elektronisch geregelde Öhlins-componenten. Voorin werkt een 43 mm NPX-SV upside-down vork met Smart Electronic Control SE-C3.0, achterin een TTX36-SV-schokdemper. Beide gebruiken spool-valve-technologie. Via de OBTi-interface in het TFT-scherm zijn voor- en achterkant naar wens af te stemmen. Er kunnen drie eigen set-ups worden opgeslagen, bijvoorbeeld om in te spelen op verschillende weersomstandigheden, bandenslijtage of tankinhoud. Voor het handmatig instelbare voorladen toont het display aanbevelingen op basis van het gewicht van de bestuurder. De kroonplaten boven en onder zijn van gesmeed aluminium.

Bij de remmen vervangen Brembo Hypure-vierzuigerklauwen de eerdere Stylema-klauwen. Daarbij komen een nieuwe Brembo-hoofdremcilinder en remhendel. Ook de SP gebruikt voor schijven van 330 mm met een dikte van 4,5 mm, achter een schijf van 220 mm met Brembo-tweezuigerklauw. De veerwegen blijven 125 en 143 mm. Met 201 kg volgetankt zit de SP twee kilogram boven de basisversie. Zithoogte, balhoofdhoek en naloop bedragen 843 mm, 24 graden en 101 mm. De quickshifter is standaard. Honda levert de SP in Ignition Red en Mat Ballistic Black Metallic.

De HRC Works Edition neemt de nieuwe motor- en frameontwikkelingen over, maar verruimt de mogelijkheden voor een gerichte circuitafstelling. Via inzetstukken is de balhoofdhoek te veranderen, en daarnaast is de positie van het achterbrugdraaipunt instelbaar. Zo kan het gedrag van de achterkant bij accelereren en remmen worden aangepast, in vaktaal anti-squat en anti-lift. In de opgegeven basisconfiguratie noemt Honda een balhoofdhoek van 23,8 graden en 99,8 mm naloop. Het zadel ligt met 847 mm nog hoger dan bij de basis en de SP, de grondspeling bedraagt 135 mm.

Bij de vering kiest Honda hier een andere weg dan bij de SP. De HRC Works Edition krijgt een puur mechanische, volledig instelbare Öhlins NPX28-30 upside-down vork en een TTX36-schokdemper. De vorkdiameter is ook hier 43 mm, de veerwegen liggen eveneens op 125 en 143 mm. Voor worden Brembo Hypure Sport-vierzuigerklauwen gebruikt. Honda noemt daarvoor 32 gram minder gewicht dan de eerdere Stylema-klauwen en belooft een hogere, constantere remkracht in racegebruik. De volgetankte motor weegt 200 kg. Hij is als eenzitter uitgevoerd en heeft geen duovoetsteunen inclusief houders. De HRC Works Edition is verkrijgbaar in Ignition Red.

Waar de basis en de SP het zonder extra winglets doen, draagt de HRC Works Edition tweedelige carbon winglets aan de voorkant. Het oppervlak van de bovenste vleugel is volgens Honda 2,4 keer zo groot als bij de vorige uitvoering. Bij 299 km/h moeten de winglets 3,5 keer zoveel downforce genereren als de standaard Fireblade van modeljaar 2027. Dat is een fabrieksopgave voor deze specifieke vergelijking en deze snelheid. Samen met luchtkanalen in de kont en een aerodynamisch gevormd voorspatbord van koolstofvezel moeten deze onderdelen de stabiliteit van het voorwiel bij het accelereren en de werking van de onderste afdekkingsdelen verbeteren.

Naast de standaard quickshifter is er als optionele HRC-raceoplossing een bottom-neutral-schakelsysteem. Daarbij ligt de neutraalstand aan het onderste uiteinde van de schakelweg en kan die pas na het ontgrendelen van een blokkering worden gekozen. Dat moet voorkomen dat je bij het schakelen tussen de eerste en tweede versnelling per ongeluk in neutraal belandt. De HRC-versie verwelkomt de bestuurder bovendien met een eigen HRC-startanimatie op het display. Belangrijk bij het benutten van de afstelmogelijkheden: wijzigingen aan balhoofd en achterbruglagering zijn volgens Honda niet toegestaan op de openbare weg en leiden tot verlies van de fabrieksgarantie. Wijzigingen aan overbrengingsverhoudingen en kleptiming zijn eveneens niet toegestaan voor gebruik op de openbare weg en tasten de garantie aan.

Voor de basisversie bundelt het Sport-pakket een getint windscherm, tankpad, velgstickers, framebeschermers, kettingwielbeschermer, duozadelkap en quickshifter. Het Track-pakket bevat onder meer een olievuldop, zijdelingse tankpads, afdekkingen voor spiegelbevestigingen, kentekenplaathouderboringen en de duozitzone, een sportzadel, quickshifter en kettingbeschermingskit. Daarnaast zijn onder meer een USB-C-laadaansluiting, een stofhoes voor binnen en een HRC-stickerset verkrijgbaar. Nieuw voor 2027 zijn het getinte windscherm en herziene HRC-graphics.

De SP en de Works Edition krijgen eigen pakketinhouden. Het SP-Track-pakket combineert een HRC-olievuldop, zijdelingse tankbeschermers, framebeschermers, afdekkingen voor de boringen van spiegels en kentekenplaathouder, een kettingafdekking, sportzadel en duozadelkap. Bij het Works Edition-Track-pakket vervallen de twee zadelonderdelen. De Sport-pakketten bundelen een getint windscherm, middelste tankbeschermer, velgdecor, frame- en kettingbescherming, bij de SP aangevuld met een duozadelkap. Verder noemt Honda HRC-stickers, een Easy-Kit USB en een opvouwbare garage voor binnen. De pakketten vullen de betreffende modelversie aan en vormen geen extra Fireblade-varianten.

Hoeveel vermogen hebben de nieuwe Fireblade-versies? Alle drie de modellen leveren volgens Honda 217,6 pk oftewel 160 kW bij 14.000 tpm en halen 114 Nm bij 10.500 tpm. De doorontwikkeling van de motor richt zich vooral op meer vermogen in het middengebied, onder meer via tweetraps variabele inlaattrechters.

Wat onderscheidt de Fireblade SP van de basisversie? De SP krijgt een elektronisch geregeld Öhlins-onderstel, Brembo Hypure-voorremmen met nieuwe hoofdremcilinder en een standaard quickshifter. De basisversie gebruikt mechanisch instelbare Showa-vering en Nissin-voorremmen. Volgetankt noemt Honda 199 kg voor de basis en 201 kg voor de SP.

Wat kenmerkt de HRC Works Edition? Ze combineert verstelbare balhoofd- en achterbrugdraaipuntgeometrie met mechanische Öhlins-vering, Brembo Hypure Sport-remklauwen, carbon aerodynamica en een eenzitterconfiguratie. Het gewicht volgetankt bedraagt 200 kg, de zithoogte 847 mm. Een bottom-neutral-schakelsysteem is te realiseren met optionele HRC-racecomponenten.

Hebben alle Fireblade-modellen voor 2027 winglets? De basis en de SP genereren hun downforce volgens Honda via de opnieuw vormgegeven afdekking met sidepods en frontspoiler, zonder losse winglets. De HRC Works Edition vult die basis aan met tweedelige carbon winglets en extra carbon luchtgeleidingselementen.

Welke rijhulpen biedt de Fireblade-familie? Tot de kenmerken behoren een zesassige IMU, drie rijmodi, in negen standen instelbare en uitschakelbare HSTC-tractiecontrole, instelbare motorrem en wheelie control, launch control in vier standen, bochten-ABS met Standard-, Track- en Race-instelling en de elektronische HESD-stuurdemper. In de Race-ABS-modus wordt de ABS-regeling op het achterwiel uitgeschakeld.