Hoe creëer je in 2026 nog nieuw motordesign?

Poky, 1000PS: Carles, als we terugkijken, werd Chinese fabrikanten vaak verweten dat ze bestaande designs kopiëren of moeite hebben met het ontwikkelen van een eigen designtaal. Tegelijkertijd vraag ik me af: is het überhaupt nog mogelijk om in motordesign echt iets nieuws te creëren? Bijna elke basisvorm heeft toch al bestaan.

Carles Solsona, CFMOTO: Ja. Design is complex. Een motor ontwerpen is niet eenvoudig, en iets echt nieuws vinden is nog moeilijker.

Bij CFMOTO proberen we een identiteit te creëren. Het gaat niet alleen om styling en niet alleen om het ontwikkelen van een product. We willen iets groters creëren: een ziel, een smaak, een designtaal en een identiteit.

Poky: Maar hoe ga je om met het feit dat er al zoveel bestaat? Waar ligt de grens tussen inspiratie door bestaande designs en iets echt eigenstandigs?

Carles Solsona: Dat hangt af van het product. Sommige producten moeten zich sterker richten op de markt en bestaande trends. Bij andere kun je vrijer zijn, meer risico's nemen en innovatiever werken.

Het is ook een strategische vraag: hoe moet het product en hoe moet het merk gepositioneerd worden? Dat hoort bij elk project. Design is een beetje als voorkeuren bij het koken. Soms wil je het spectaculairder, pittiger, soms ga je op safe.

Poky: Wat is voor jou de DNA van CFMOTO? Wat maakt een CFMOTO tot een CFMOTO?

Carles Solsona: Voor mij is dat simpel: CFMOTO is uniek, progressief, modern, futuristisch, technologisch en fris. Al deze dingen horen bij elkaar. We zijn niet zoals de anderen. We gaan onze eigen weg en proberen onze eigen designideeën door te zetten.

Sommige dingen ontwikkelen we stap voor stap verder. Een voorbeeld is de Transbody-lijn, die we vanaf het begin bij de SR en NK hebben geïntroduceerd en continu verder ontwikkelen.

Een ander voorbeeld zijn de koplampen. We investeren heel veel werk in het ontwerp ervan. De motoren moeten een sterke visuele signatuur hebben, zodat je een CFMOTO makkelijk herkent.

Poky: Waar begint het proces bij een nieuw product? Is er eerst de technische basis, een koperprofiel of een designidee?

Carles Solsona: Ik hou van deze fase. Het is waarschijnlijk het spannendste deel van een project - wanneer er iets nieuws ontstaat. Soms bestaat de technische basis al. Soms moet die nog ontwikkeld en vormgegeven worden. Dan kunnen de designers meer invloed uitoefenen op de hele lay-out. Als bijvoorbeeld de motor al klaar is en de prestatiedoelen duidelijk gedefinieerd zijn, kunnen designers de lay-out minder beïnvloeden. Het hangt af van het betreffende project.

Poky: Bij CFMOTO werken veel designers. Hoe bepalen jullie welk ontwerp wint? Is er een interne competitie?

Carles Solsona: We hebben verschillende teams. Een in Italië en een in China. Daarnaast is er nog een designafdeling in Minneapolis, Minnesota, die zich meer bezighoudt met vierwielige voertuigen. Soms werken alle teams aan hetzelfde project. De interne "competitie" vindt vooral plaats in de beginfase. Verschillende designers ontwikkelen hun ideeën, en dan kiezen we ronde na ronde de beste uit.

Poky: Hoeveel ontwerpen zijn er aan het begin van een nieuw model? Meer dan tien? Misschien zelfs honderd?

Carles Solsona: Dat hangt ervan af. Als bij een project veel werk nodig is aan de technische basis, ga ik liever dieper op dat technische aspect in. Dan zijn er minder ontwerpen. Is het platform al vastgelegd en gaat het eerder om een facelift of iets dergelijks, dan zie ik graag meer voorstellen. Veel ontwerpen kunnen helpen om uit te vinden wat fout is - of wat juist zou kunnen zijn.

Poky: Ontstaan deze ontwerpen nog steeds uitsluitend door mensen, of speelt AI al een rol, bijvoorbeeld bij het genereren van verschillende designvarianten?

Carles Solsona: AI is voor mij als een heel krachtige machine of een heel krachtige auto. Als je niet weet hoe je het moet besturen, heb je er niets aan. Ik werk graag met AI, maar AI kan ook heel gevaarlijk zijn. We gebruiken het vaak. We hebben een eigen AI-afdeling met drie medewerkers en ontwikkelen een heel goed proces rond AI. Maar AI werkt niet alleen. Je hebt een goede bestuurder nodig, om bij dit beeld te blijven.

Als technische grondslagen cruciaal zijn voor het design, staat AI volgens mij nog een stap achter. Het menselijk verstand en menselijke ervaring blijven belangrijk - daar hoort ook persoonlijke ervaring en kennis over de geschiedenis bij.

AI werkt op basis van een database van reeds bestaande dingen. Daardoor zijn er grenzen. Maar juist toegepast is het een heel nuttig hulpmiddel.

Poky: Als een designrichting gekozen is: hoeveel iteraties zijn er normaal gesproken tot het uiteindelijke serieproduct?

Carles Solsona: Heel veel. We willen zo goed mogelijke producten op de markt brengen en maken daarom zoveel iteraties als nodig. Op een gegeven moment moet je natuurlijk stoppen, omdat er gereedschappen en mallen gemaakt moeten worden. Maar we verbeteren het product graag zo lang mogelijk.

Poky: Tussen design en ontwikkeling bestaat vermoedelijk altijd een zekere spanning. Designers willen vrijheid, de technici moeten zich bezighouden met packaging, koeling, aerodynamica, homologatie en productiekosten. Waar ontstaan de grootste conflicten?

Carles Solsona: Daarover kun je heel lang praten. (lacht)

Over het algemeen zijn de teams in China sterker van elkaar gescheiden. In Italië werken design en engineering nauwer samen. We doen niet gewoon styling. Styling is niet mijn aanpak - ik wil design maken. Voor innovatie zijn designers cruciaal. Intuïtie en creativiteit kunnen ingenieurs echt helpen om problemen op te lossen. Ik combineer dus heel graag creativiteit en engineering.

Ik heb daarvoor ooit een uitdrukking gevonden: "Creativity driven by performance" - creativiteit aangedreven door prestaties. We moeten prestaties in ons achterhoofd houden. De creativiteit moet daarop gericht zijn.

Poky: Kun je aan de hand van de 675SR-R een concreet voorbeeld geven van een conflict of dialoog met de performance-ingenieurs?

Carles Solsona: We hadden heel veel meetings tussen designers en ingenieurs. Soms brengen we behoorlijk gekke ideeën in. Je kijkt bijvoorbeeld naar de MotoGP en ziet hoe de tank steeds verder naar achteren verschuift. Dan zouden we kunnen zeggen: misschien kunnen we een tank in het achterste deel bouwen met een bepaalde vorm. De ingenieurs zeggen dan misschien: ja, dat zou kunnen werken, maar we hebben ook ruimte nodig voor de uitlaatspruitstukken.

Of we zeggen: we zouden de achterbrug graag in een bepaalde vorm willen vormgeven, omdat we daar wings zouden kunnen integreren. Het is een heel open discussie met veel heen-en-weer. Dat vind ik spannend.

Poky: De V4 SR-RR was op de laatste EICMA een heel spectaculaire concept bike. Ik geloof dat het een van de meest aanzienlijke concepten daar was, en op ons kanaal behoorde de content erover ook tot de meest bekeken. Bij concept bikes bestaat echter altijd de zorg dat de productiemotor uiteindelijk te ver van het concept afstaat.

Carles Solsona: Of dat zo is, zul je in Milaan zien.

Poky: Daar verheug ik me al op. Maar in het algemeen: doet het je als designer pijn wanneer ideeën afgezwakt of veranderd moeten worden om aan straattoelating of productie-eisen te voldoen?

Carles Solsona: Ja, maar dat hoort bij het werk. Rekening houden met de productie is altijd lastig. Ik geloof echter dat we bij CFMOTO een heel goed industrialisatieteam hebben. Ook onze designers zijn heel goed in het oplossen van productiegerelateerde problemen.

Poky: We zijn hier in Misano. Italië en design zijn sinds jaar en dag nauw met elkaar verbonden. Waarom is het voor een Chinese fabrikant belangrijk om ontwikkelingswerk in Italië te doen? Waarom heeft CFMOTO een Europees designcentrum nodig?

Carles Solsona: We geloven dat Italiaans design goed is. CFMOTO is niet alleen een Chinees bedrijf, maar een wereldwijd merk. We willen de beste producten ontwikkelen en geloven dat designwerk in Italië ons daarbij kan helpen.

We gebruiken de best beschikbare middelen. Hetzelfde geldt voor China. Daar hebben we op verschillende gebieden heel sterke teams. We proberen deze sterke punten met elkaar te verbinden en de capaciteiten van iedereen te benutten.

Poky: Richt de Italiaanse studio zich vooral op Europa en Europese klanten, of ontwerpen jullie wereldwijd?

Carles Solsona: Ik begeleid persoonlijk enkele van de meer strategische projecten. Andere projecten volg ik minder gedetailleerd. Daarnaast ondersteun ik het interne team op het hoofdkantoor heel sterk. Ik ben in Italië gestationeerd en breng het grootste deel van mijn tijd hier door, maar reis veel. Met het interne designteam sta ik praktisch dagelijks in nauw contact.

Veel Chinese designers werken in Italië, en sommige Italiaanse designers gaan naar China. Dat is een goede combinatie. Bij sommige producten doen we het design hier en ontstaat het klei-model in China. Sommige producten voor Aziatische markten worden in Italië ontworpen, omdat we geloven dat het voor het betreffende project beter is.

Ook technisch ontwikkelingswerk, bijvoorbeeld in de windtunnel, kan in Italië zinvoller zijn, omdat we bij bepaalde racethema's mogelijk meer ervaring hebben. Kortom: we werken in beide richtingen en zijn heel nauw verbonden met het hoofdkantoor.

Poky: Zijn er verschillen tussen Europese en Aziatische, respectievelijk Chinese smaak? Zijn er modellen die bijvoorbeeld in China heel populair zijn, maar in Europa niet zouden werken - of omgekeerd?

Carles Solsona: Natuurlijk. De achtergrond is anders, de cultuur, de traditie en de omgeving zijn anders. Maar ons doel als designer verandert daardoor niet. We proberen te definiëren wat CFMOTO is. We willen het merk en zijn identiteit vormgeven. Italiaans design is daarbij slechts een onderdeel. Het is nog een ingrediënt, waarvan we de sterke punten benutten.

Als we bijvoorbeeld een goed product ontwikkelen, moeten bepaalde details heel veeleisend vormgegeven zijn. Daaraan kan Italiaans design bijdragen.

Poky: Je hebt veel gesproken over merkidentiteit en DNA. Hoe belangrijk zijn kleuren, grafische elementen en materialen inmiddels voor een herkenbaar motormerk? Bij CFMOTO zien we vaak donkere kleuren gecombineerd met lichtblauw.

Carles Solsona: Dat is extreem belangrijk. Merkidentiteit is extreem belangrijk.

We vormen het merk door onze producten, terwijl de producten op hun beurt geïnspireerd worden door het merk en zijn grondprincipes. Dat is volledig met elkaar verbonden. Kleur is extreem belangrijk. Herkenbaar zijn en een duidelijk uiterlijk hebben, is noodzakelijk.

Poky: Speelt kleur daarom al heel vroeg in het ontwikkelingsproces van een nieuwe motor een rol?

Carles Solsona: Ja. In onze hoofden hoort blauw natuurlijk bij CFMOTO. Maar op dit moment bevallen ons bijvoorbeeld ook wit en zwart, evenals veeleisendere materialen zoals aluminium of titanium. Als deze kleuren bij onze merkwaarden passen, waarom zouden we ze dan niet gebruiken?

Poky: Waar haal jij persoonlijk je inspiratie vandaan? Van andere motoren, auto's, architectuur of mode?

Carles Solsona: Van overal. Racesport, motorsport, kunst, cultuur - alles. Het is moeilijk om één enkele bron te noemen.

Poky: Is er iets wat je hebt gezien en dat later bijvoorbeeld de 675SR-R heeft beïnvloed?

Carles Solsona: Niet op zo'n directe manier. Maar ik ben 44 jaar oud en daarom sterk gevormd door de jaren negentig. Sommige motoren hebben me echt geïnspireerd: Honda RC30, Ducati 916, Cagiva Mito, Honda NR750, NSR en andere.

Sommige producten blijven in je hoofd, omdat ze een mijlpaal vormen. Ze beïnvloeden je sterk. Maar een designer moet heel nieuwsgierig zijn. Je moet voortdurend overal kijken en proberen nieuwe trends en de ontwikkelingen om je heen te begrijpen.

Poky: Hoe belangrijk zijn trends voor nieuwe designs? Negeren jullie ze soms bewust, om ze niet te sterk te volgen?

Carles Solsona: Ik geloof dat mensen soms verkeerd begrijpen wat uniek zijn betekent.

Uniek zijn betekent niet simpelweg anders zijn. Als je een motor bouwt en hem paars spuit, is hij zeker anders. Maar ik weet niet of hij daardoor echt uniek is. We willen uniek zijn, maar tegelijkertijd onszelf blijven. Daar werken we aan. Als we ons door nieuwe trends laten inspireren, proberen we tegelijkertijd altijd heel sterk onze eigen identiteit te beschermen.

Als je simpelweg een trend volgt - zoals veel Chinese fabrikanten hebben gedaan - verlies je je identiteit en je DNA.

Poky: Is de designtaal van CFMOTO inmiddels vast gevestigd, of ontwikkelt die zich nog steeds voortdurend?

Carles Solsona: Ze ontwikkelt zich voortdurend verder. Ze moet geactualiseerd en steeds weer opnieuw bekeken worden.

Natuurlijk niet letterlijk elke dag, omdat ontwikkeling tijd kost. Maar we moeten dynamisch en creatief blijven en verder vooruitgaan. We willen onze producten opwindender maken en meer van dat "wow"-effect creëren.

Poky: Bij de meeste huidige modellen kun je volgens mij duidelijk zeggen: "Dat is een CFMOTO."

Carles Solsona: Dank je.

Poky: Bedank me niet te vroeg. Ik heb bewust "de meeste" en niet "alle" gezegd. Is het doel om in de toekomst een nog sterkere visuele verbinding tussen de modelfamilies te creëren?

Carles Solsona: Daar werken we aan. Maar ook dat is een kwestie van strategie. Soms moet je iets minder ver gaan, soms iets verder. We houden ons intensief bezig met planning. Sommige markten vragen om veiligere producten, andere zoeken iets nieuws.

We praten vaak over de strategie "local to local". Vanuit designperspectief is dat niet altijd eenvoudig. Mij persoonlijk bevalt de term "global-local", dus "glocal" als je wilt: een mix van lokaal denken en een wereldwijde aanpak. Dat vind ik heel interessant. Hoe we dat precies uitvoeren, daarover denken we nog na.

Poky: Kun je raden welke modelfamilie ik in gedachten heb, die momenteel misschien minder goed bij de andere past?

Carles Solsona: Misschien de CL.

Poky: 100 punten. Voor mij was de CL-X een van de eerste CFMOTO-modellen die echt anders aanvoelde, en ik vond hem heel leuk. Tegelijkertijd is het moeilijk om een retro- of heritage-segment te betreden als je de historische achtergrond van veel Europese fabrikanten mist. Wat is er met de CL-X gebeurd?

Carles Solsona: Met de CL-X wilden we dit segment betreden, daarbij onze eigen ideeën inbrengen en een fris uiterlijk creëren, zonder het klassieke gevoel te verliezen. De ambities waren heel hoog. Ik vind het product uiteindelijk nog steeds cool.

Maar de markt bestaat in deze vorm niet meer. Dat zie je aan de verkoopcijfers. Het heritage- en classic-segment had een grote hype, maar volgens mij is die hype helemaal voorbij. Het is een niche geworden.

Poky: Ik heb nog steeds een zwak voor motoren in heritage-look. Als je de CL-X vandaag opnieuw zou kunnen ontwikkelen, wat zou je anders doen?

Carles Solsona: Ik zou waarschijnlijk bij de motor beginnen. Hij zou een heel soepele motor moeten krijgen, misschien een driecilinder, misschien een twin, maar in elk geval een heel moderne motor. Hij zou extreem eenvoudig te rijden moeten zijn.

Maar eerlijk gezegd weet ik niet precies hoe hij eruit zou zien. Ik geloof dat de motor van de CL-X destijds heel goed was. Als ik vandaag zou nadenken over een nieuwe CL-X, zou mijn eerste gedachte toch de motor zijn. Daar zou een duidelijke upgrade nodig zijn.

Poky: Als je je persoonlijke droommotor volledig zonder beperkingen zou kunnen bouwen en hij zich ook niet zou hoeven verkopen - wat zou het zijn?

Carles Solsona: Dat is een heel moeilijke vraag.

Ik hou van racemotoren. Misschien zou het dus een soort racemotor zijn.

Een echte racemotor met een heel laag budget ontwikkelen, zou heel interessant kunnen zijn.

Poky: Een echte racemotor, dus zonder straattoelating?

Carles Solsona: Ja. Of misschien iets geks met een heel innovatieve motor. Misschien zelfs iets elektrisch. Dat zou me ook bevallen.

Poky: Carles, hartelijk dank voor je tijd.

Carles Solsona: Graag gedaan.