Benda Redstone 550 R2 in de test

Normaal gesproken weet ik bij een ATV vrij snel wat me te wachten staat. Groot ding betekent meestal: stabiel, maar een beetje onhandig. Klein ding: wendbaar, leuk en aangenamer in het krappe bos. Bij de Benda Redstone 550 was mijn eerste inschatting daarom al vrij snel weer van tafel.

Want ja, het ding is groot. Voor een ATV in deze cilinderinhoudsklasse zelfs echt groot. Ongeveer 2,1 meter lengte, 1,3 meter wielbasis en zo'n 1,2 meter breedte zijn geen afmetingen waarmee je tussen twee bomen doorglipt zoals met een hardenduro. Maar toen we met de Redstone de eerste steilere bosopritten en zijwaartse trajecten aanpakten, werd vrij snel duidelijk: deze afmetingen brengen ook verdomd veel voordelen met zich mee.

De Redstone ligt ongelooflijk rustig. Juist daar waar kleinere ATV's door hun korte wielbasis langzaam nerveus worden, rijd je met de Benda gewoon door. Bij zijwaartse trajecten had ik enkele situaties waarbij ik op mijn Yamaha Kodiak waarschijnlijk al duidelijk gespannener in het zadel had gezeten. Op de Redstone denk je daarentegen: dat komt wel goed.

En dan gaat het gewoon verder. Eigenlijk verbazingwekkend, want Benda bouwt hier zijn allereerste ATV. Je merkt echter vrij snel dat de Chinezen niet zomaar een voertuig op vier wielen hebben gezet.

Wie Benda tot nu toe alleen zijdelings heeft gevolgd, moet misschien eens kijken wat dit bedrijf in relatief korte tijd allemaal heeft gepresenteerd. V4-motoren, luchtvering, uiteenlopende V2-concepten en zelfs een kleine boxermotor met hybride aandrijving zijn al aan bod gekomen. Op de EICMA 2025 kwamen daar ook nog ATV's bij. En daar staan we nu precies voor. Alsof we niets anders hadden verwacht, overtuigt de Redstone met afwerking en uitrusting.

Daar zijn de massieve onderdelen rond frontbumper, voetsteunen en chassis. Daar zijn de standaard 14-inch beadlock-velgen. Een lier is ook al gemonteerd. Handvatverwarming? Standaard. Zitverwarming? Ook aanwezig. Grote TFT? Natuurlijk. Het interessante hieraan is echter: het voelt niet aan als een zinloze lijst functies die alleen maar in de brochure moesten staan. Heel veel van deze dingen helpen daadwerkelijk buiten. En precies daar wilden we naartoe. Geen ijssalonschoonheid – maar een bos- en weidewerktuig dat praktisch is en er bovendien nog knap uitziet.

De Redstone wordt aangedreven door een ongeveer 500 cc grote V2. Hij levert 42 pk bij 8.000 toeren en 41 Newtonmeter bij 5.000 toeren. Bij een rijklaar gewicht van bijna 500 kilogram klinkt dat op papier nu niet bepaald als brute kracht. Maar dat hoeft ook niet.

Veel belangrijker is bij een ATV in deze klasse hoe het vermogen ingezet kan worden. Daarvoor heeft de Benda een CVT-automaat met High- en Low-overbrenging. In het terrein of bij traag werk kies je Low, op normale wegen en op straat High. Dat werkt zoals je van een degelijke werk-ATV mag verwachten.

Interessanter zijn de drie rijmodi.

In de werkmodus dacht ik de eerste keer even dat er iets mis was met het gas. Je duwt de hendel behoorlijk ver in en er lijkt eerst weinig te gebeuren. Precies dat is echter de bedoeling. Als ik bijvoorbeeld bij het plaatsen van een omheining steeds maar een meter verder wil rollen, kan het voertuig daarmee extreem fijn gedoseerd worden.

De sportmodus is precies het tegenovergestelde. Daar is maar een kleine druk op de gashendel nodig en de Redstone reageert onmiddellijk. Voor de weg is dat leuk, bij precisiewerk heb je het eerder niet nodig.

Daartussenin zit Standaard – en juist daar zullen de meeste eigenaars vermoedelijk het grootste deel van hun tijd doorbrengen.

Bij een ATV interesseert het me relatief weinig hoeveel kleurrijke symbolen er in het display oplichten. Spannend wordt het pas wanneer je ergens in het bos vaststaat en niet meer verder komt.

Bij de Redstone zijn er daarvoor meerdere escalatietrappen.

Eerst kan ik het achterste differentieel blokkeren. Als dat niet volstaat, komt de vierwielaandrijving erbij. Volstaat ook dat nog niet, dan kan bovendien het voorste differentieel geblokkeerd worden. En als je het dan nog steeds voor elkaar hebt gekregen om het ding ergens vast te rijden, hangt er standaard een lier vooraan.

Eigenlijk moet je je dus al behoorlijk inspannen om zonder opties te komen zitten.

Vooral de combinatie van de sloten vind ik bij de Redstone sterk. Je hoeft niet meteen alles in te schakelen, maar kunt naargelang de situatie stap voor stap reageren. Op de TFT zie je daarbij mooi wat er precies actief is.

Ook de lier bevalt me. Benda gebruikt een kunststofkabel in plaats van een klassieke staalkabel. Wie ooit met een oudere staalkabel heeft gewerkt, kent de kleine uitgerafelde strengen. Als je daar eens met de hand ingrijpt, onthoud je dat vrij lang.

De kunststofkabel is lichter, flexibeler en in de praktijk duidelijk aangenamer om te hanteren.

30 centimeter bodemvrijheid is een statement. Nog belangrijker is echter wat Benda met de onderplaat gedaan heeft. Die is relatief glad uitgevoerd. Als je dus over een boomstronk rijdt, is er niet meteen ergens een dwarsbalk of rand waaraan je blijft haken. Juist dit soort details maken in de praktijk veel meer verschil dan een of andere theoretische waarde in de brochure.

Ook bij het chassis was ik positief verrast. Ik had vooraf meermaals gehoord dat de Redstone vrij stug is afgestemd. Dat kan ik vanuit mijn perspectief slechts gedeeltelijk bevestigen.

Met mijn ongeveer 95 kilo en een eerder stevigere rijstijl past de instelling echt goed. We reden op holle wegen waar dwars op de rijrichting steeds weer waterafvoeren waren aangelegd. Dus kleine drempels die bij hoger tempo behoorlijk vervelend kunnen worden.

De Redstone verwerkt zulke klappen netjes. Op mijn zachtere Kodiak zou ik op dezelfde plekken duidelijk meer vaart moeten minderen, omdat het voertuig me anders bijna uit het zadel katapulteert.

Natuurlijk zal iemand van 60 kilogram lichaamsgewicht de zaak mogelijk anders bekijken. Maar daarvoor zijn alle vier de gasdrukschokdempers volledig instelbaar. Zugstufe, compressie en voorlading kunnen aangepast worden.

Daarmee kun je dus daadwerkelijk werken en niet alleen opscheppen in de brochure.

Komen we bij het voor de hand liggende nadeel van de Redstone: het ding heeft ruimte nodig.

Bij de draaicirkel merk je de omvang. Wanneer je je in een krap bosgedeelte tussen individuele bomen door moet wringen, voelt een kleinere ATV gewoon behendiger aan. Daar is niets aan te doen.

Wat ik echter compleet had onderschat, was de andere kant van deze afmetingen.

Door de lange wielbasis en de brede voertuigbasis rijdt de Redstone in leunhoeken uitgesproken stabiel. Situaties die op een compactere ATV al wat concentratie vereisen, ogen hier verrassend onspectaculair.

Vergelijkbaar is het bij steile opritten. Normaal had ik verwacht dat het grote en zware voertuig daar op een gegeven moment een nadeel zou worden. In de praktijk blijft de Redstone echter lang zeer rustig, bouwt netjes grip op en geeft veel vertrouwen.

Natuurlijk mag je bijna 500 kilogram niet vergeten. Wanneer zo'n toestel echt vastzit of dwars op de helling staat, til je het niet snel even onder de arm op. Daarom is het des te belangrijker dat chassis, sloten en vierwielaandrijving zoveel mogelijk voorkomen dat je überhaupt in zulke situaties terechtkomt.

En precies dat werkt bij de Benda behoorlijk goed.

Nog meer verrast heeft de Redstone me eigenlijk op de weg. Door T3b-goedkeuring en ABS mag hij met een gewoon B-rijbewijs bestuurd worden en is hij niet begrensd tot 60 km/u. In de sportmodus zijn tot 104 km/u mogelijk. Nu moet je weten: 100 km/u op een ATV kan behoorlijk spectaculair worden. Ik heb al toestellen gereden die vanaf 90 beginnen te zwemmen. Dan zit je aan het stuur en heb je steeds meer het gevoel dat je meer passagier dan bestuurder bent.

Bij de Redstone is dat helemaal anders.

Zelfs bij hoger tempo ligt hij stevig op de weg. Ook in lichte bochten komt er geen vervelende slingerbeweging in. Juist hier betaalt zich vermoedelijk weer het grote voertuigconcept met de lange wielbasis uit.

Ook het wat stugere chassis helpt op asfalt. De Redstone wankelt niet voortdurend en reageert voorspelbaar.

Een sporttoestel wordt het daardoor natuurlijk toch niet. Maar wie met zijn ATV regelmatig verbindingstrajecten op asfalt moet rijden, krijgt hier een verrassend ontspannen pakket.

Ook de elektrische stuurbekrachtiging is in drie standen instelbaar. Afhankelijk van of je meer gevoel in het stuur wilt of zoveel mogelijk ondersteuning, kun je de EPS aanpassen. In traag terrein en bij het manoeuvreren is de sterkere ondersteuning aangenaam. Bij vlotter rijden mag het van mij wat minder zijn. Fijn is in elk geval dat de bestuurder de keuze heeft.

Het grote, staande TFT-display oogt voor deze voertuigklasse eveneens ongewoon modern. Je kunt daarop onder andere controleren of vierwielaandrijving of differentieelsloten actief zijn en de EPS-instellingen aanpassen. Dan komen we bij een van mijn persoonlijke hoogtepunten: hand- en zitverwarming.

Over handvatverwarming kun je discussiëren tot het koud wordt. Dan discussieert niemand meer. Bij de Redstone is die meertraps uitgevoerd en gaat op de hogere standen behoorlijk richting vingergrill. Daarbij is er een tweetraps zitverwarming voor de bestuurder.

We hadden tijdens de test een dramatische temperatuurval van ongeveer 40 graden naar bijna arctische 20 graden. Vanzelfsprekend moest de zitverwarming dus meteen ingeschakeld worden. Puur wetenschappelijk natuurlijk.

Grapje terzijde: wie in de herfst, winter of vroeg in de ochtend echt met de ATV werkt, zal deze uitrusting geweldig vinden.

Helemaal zonder kritiek komt de Redstone natuurlijk niet weg.

Benda gebruikt geen klassieke contactsleutel, maar een NFC-kaart. Kaart tegen houden, contact aan. Rem indrukken, starten. Bij het afzetten kaart opnieuw tegen houden.

Cool idee. Zolang de kaart binnen handbereik is.

Wanneer die ergens diep in de jaszak zit en je dikke handschoenen draagt, wordt het al snel minder cool. Met een motocrossbroek zonder zak wordt het helemaal interessant. Daarvoor is er weliswaar een houder met koord, maar de oplossing overtuigt me nog niet helemaal.

Benda werkt volgens de aankondiging aan een smartphone-oplossing. Dan zou de NFC-code naar de telefoon overgezet kunnen worden. Juist bij werkvoertuigen zou dat handig zijn, omdat je de toegang extra kunt doorgeven aan medewerkers of andere bestuurders.

Mijn tweede kritiekpunt betreft de opbergruimte. Achteraan is er weliswaar een klein vakje voor papieren, verbandmateriaal en kleine spullen, maar vooraan zou ik echt graag een klein opbergvakje willen.

Want USB-aansluiting en 12-volt-stopcontact zijn aanwezig. Alleen, waar laat je de telefoon tijdens het laden? Een kleine beschermde box zou het probleem oplossen.

En dan is er nog het vervelende piepgeluid in de achteruit. Daar kan Benda echter niets aan doen – Europese voorschriften laten groeten.