KTM 390 Adventure X Test 2025 - De onderschatte allrounder

Zoals elk jaar zijn we ook dit jaar in februari en maart naar Spanje gevlucht voor de koude temperaturen en zoute wegen van Oostenrijk. Onze uitvalsbasis in de buurt van Barcelona verkort de winter en geeft ons vroeg in het jaar de kans om de nieuwe motoren van het seizoen uitgebreid te testen. Naast een reeks spannende modellen, zoals de BMW R 1300 RS, KTM 1390 Super Adventure R, Stark Varg SM en Triumph Street Triple X, hebben we ook de KTM 390 Adventure X onder handen genomen. Ze is eigenlijk al sinds 2025 op de markt, maar vorig jaar waren alle ogen gericht op haar pittige R-zusje, ook die van ons tijdens de test van de KTM 390 Adventure R, en kwam het nooit tot een test van de X. Hoog tijd om dat recht te zetten.

De KTM 390 Adventure X staat in de schaduw van haar duidelijk agressiever in de markt gezette zusje, de Adventure R. Terwijl deze als de nieuwe A2-offroadhoop wordt geprezen, lijkt de X-versie bijna als een stille metgezel in het assortiment. Toch is juist zij voor veel rijders de realistischere keuze. De insteek is duidelijk: minder extreem, meer geschikt voor dagelijks gebruik. Banden gericht op de weg met 19 inch voor en 17 inch achter, kortere veerwegen van 200 millimeter en een niet verstelbaar chassis laten duidelijk zien welke richting het opgaat. Ook details zoals het lagere stuur en het eenvoudige LC-display benadrukken deze richting. Voor de Adventure X hoef je slechts € 6.399 (prijs AT) neer te leggen, terwijl de R-versie minstens € 7.799 kost. Tegelijkertijd blijft de basis gelijk: de eencilinder motor uit de 390 Duke, een nieuw frame en een platform dat bewust veelzijdig moet blijven. De zithoogte van 825 millimeter maakt meteen duidelijk dat toegankelijkheid hier een grote rol speelt. Zelfs kleinere rijders staan ontspannen aan de grond, wat vooral in het dagelijks leven en bij het manoeuvreren een echt voordeel is.

In een stedelijke omgeving toont de 390 Adventure X haar sterke punten heel duidelijk. De lagere zithoogte zorgt voor veiligheid bij trage manoeuvres, het doorfilen in het verkeer of op oneffen parkeerplaatsen. Voornamelijk beginners profiteren hier enorm van, omdat de motorfiets te allen tijde goed onder controle blijft. Dit wordt verder ondersteund door de licht bedienbare koppeling, die zeer fijn te doseren is. De motor presteert bewust ingetogen in het lagere toerenbereik. Na een terugroepactie en aanpassing van de motorregeling in 2025, voelt de eencilinder nu wat zelfbewuster aan in het lage toerenbereik, maar blijft karakteristiek hetzelfde. Onderin zacht en bijna te braaf, bovenin daarentegen aanzienlijk levendiger. Wie spontaan wil accelereren, moet actief schakelen. In de verkeerde versnelling gebeurt er weinig tot niets. Precies hier helpt de optionele quickshifter, die ook bij lage toerentallen soepel werkt en het frequente opschakelen in stadsverkeer vergemakkelijkt. De stuuruitslag is degelijk, hoewel niet toonaangevend in zijn klasse, en het LC-display doet wat het moet doen, zelfs als het er meer functioneel dan modern uitziet.

Zodra je de landweg op gaat, wordt het karakter van de motor duidelijker. De krachtbron vraagt om toeren en beloont pas vanaf ongeveer 5.500 tot 6.000 omwentelingen met merkbare kracht. Daaronder voelt hij bijna lethargisch aan, erboven daarentegen aangenaam levendig. In de praktijk betekent dit: wie dynamisch wil rijden, moet actief aan de slag en de juiste versnelling kiezen. Tegelijkertijd profiteert de X-versie van haar weggerichte geometrie. Het kleinere voorwiel en de kortere veerwegen maken haar merkbaar wendbaarder dan de R. Ze stuurt licht in, de bijna 180 kilo vallen gewillig in de bocht en de Adventure X geeft daarbij een solide feedback van het voorwiel. Het chassis zelf verrast positief. Ondanks het ontbreken van instelmogelijkheden, biedt het een geslaagde balans tussen comfort en stabiliteit. Oneffenheden worden netjes gefilterd, zonder dat de motor te zacht aanvoelt of in beweging komt. Hier komt duidelijk naar voren dat de afstemming goed is gekozen.

De remmen daarentegen overtuigen minder. De Bybre-rem voelt over het algemeen erg zacht afgestemd aan. Het drukpunt is vaag, de hendelweg lang en het kost merkbaar kracht om echt vertraging te realiseren. Voor sterkere remmanoeuvres is de achterrem ook nodig. Vooral bij sportiever rijgedrag ontbreekt het aan helderheid en feedback. Ook de standvastigheid blijft een vraagteken, vooral bij langere afdalingen. In de context van het totale concept is dit nog te rechtvaardigen, aangezien de Adventure X geen agressief sportapparaat wil zijn. Toch zou hier iets meer precisie wenselijk zijn geweest.

Aan de touringkant biedt de KTM een verrassend solide totaalpakket. De windbescherming is voor gemiddeld grote rijders goed, maar bij grotere piloten komt de luchtstroom op hoofdhoogte en veroorzaakt turbulentie. Daarentegen beschermt de kuip effectief de bovenlichaam. Ook de actieradius overtuigt. Met een verbruik van ongeveer 3,5 liter in het dagelijks gebruik en de 14-liter tank zijn realistische 400 kilometer mogelijk. Het chassis blijft ook op langere ritten comfortabel en strijkt oneffenheden netjes glad. De zitplek voelt op het eerste gezicht aangenaam aan, maar bij langdurig gebruik komen er zwakke punten naar voren en kan hij op termijn wat inzakken. Positief is daarentegen de laadcapaciteit van circa 200 kg, die ook ritten met z'n tweeën mogelijk maakt en de motor extra als een kleine reismachine positioneert.

In licht terrein verrast de 390 Adventure X meer dan je aanvankelijk zou verwachten. Ondanks haar duidelijke focus op de weg presteert ze verbazingwekkend goed op gravel. Haar wendbaarheid en het lage gewicht spelen daarbij in haar voordeel. Zelfs ervaren rijders genieten ervan, zolang de verwachtingen realistisch blijven. Voor eenvoudige gravelpaden, korte uitstapjes en ontspannen offroad-ritten is het concept volledig toereikend. Beperkingen tonen zich vooral bij de ergonomie tijdens het staan, aangezien het stuur relatief laag is, en bij de motor die bij lage toerentallen wat koppel mist op het pad. Het chassis biedt desondanks voldoende feedback en stabiliteit, zolang je binnen het beoogde gebruiksgebied blijft. De wielen en banden stellen uiteindelijk de grenzen, maar voor de typische gebruiksdoeleinden zijn ze absoluut geschikt.

Uiteindelijk ontstaat er een zeer duidelijk totaalbeeld. De KTM 390 Adventure X is geen uitgeklede compromis, maar een bewust anders gepositioneerde motorfiets. Ze zet het erfgoed van de oorspronkelijke 390 Adventure voort en richt zich op rijders die voornamelijk op de weg rijden, een gemakkelijk handling waarderen en slechts af en toe van het asfalt willen afwijken. Precies daar presteert ze overtuigend. Ze is toegankelijk, veelzijdig en in veel dagelijkse situaties gemakkelijker te rijden dan de aanzienlijk extremere R-versie. Wie niet specifiek voor offroad-rijden kiest, krijgt hier het meer afgeronde totaalpakket.