KTM 390 Adventure X Test 2026 - De onderschatte alleskunner

Zoals elk jaar zijn we ook dit jaar in februari en maart aan de koude temperaturen en zoute wegen van Oostenrijk naar Spanje ontvlucht. Onze uitvalsbasis in de regio Barcelona verkort de winter en biedt ons vroeg in het jaar de mogelijkheid om de motorfietsn nieuwtjes van het seizoen uitvoerig te testen. Naast een reeks spannende modellen, zoals onder andere de BMW R 1300 RS, KTM 1390 Super Adventure R, Stark Varg SM en Triumph Street Triple X, voegt ook de KTM 390 Adventure X zich bij het gezelschap. Eigenlijk is ze al sinds 2025 op de markt, maar vorig jaar waren alle ogen gericht op haar scherpe R-zusje, waaronder ook die van ons tijdens de test van de KTM 390 Adventure R, waardoor het er nooit van kwam om de X te testen. Hoog tijd om dat goed te maken.

De KTM 390 Adventure X staat in de schaduw van haar duidelijk agressiever gepromote zus, de Adventure R. Terwijl deze als de nieuwe A2-Offroad-hoop wordt geprezen, lijkt de X-versie bijna een stille metgezel in het assortiment. Toch is zij voor veel rijders de realistischere keuze. Het uitgangspunt is duidelijk: minder extreem, meer geschikt voor dagelijks gebruik. Straatgeoriënteerde banden met 19 inch voor en 17 inch achter, kortere veerwegen van 200 millimeter en een niet-verstelbare vering maken duidelijk welke kant het op gaat. Ook details zoals het lagere stuur en het eenvoudige LC-display benadrukken deze richting. Daarentegen kost de Adventure X slechts 6.399 € (AT-prijs), terwijl de R-versie minstens 7.799 € moet kosten. Tegelijkertijd blijft de basis identiek: een eencilindermotor uit de 390 Duke, een nieuw frame en een platform dat bewust veelzijdig moet blijven. De zithoogte van 825 millimeter maakt onmiddellijk duidelijk dat toegankelijkheid hier een belangrijke rol speelt. Zelfs kleinere rijders staan ontspannen op de grond, wat vooral in het dagelijks gebruik en bij het manoeuvreren een echt pluspunt is.

In stedelijke omgevingen laat de 390 Adventure X haar sterke punten bijzonder goed zien. De lagere zithoogte zorgt voor veiligheid bij langzaam manoeuvreren, het filteren door het verkeer of op oneffen parkeerplaatsen. Vooral beginners profiteren enorm, omdat de motorfiets altijd controleerbaar blijft. Dat wordt ondersteund door de soepele koppeling die zeer verfijnd te doseren is. De motor is in het lage toerengebied bewust ingetogen. Na een terugroepactie en aanpassing van de motorbesturing in 2025 voelt de eencilinder nu wat zelfverzekerder aan in de lage toeren, maar blijft karakterologisch gelijk. Onderin soepel en bijna te braaf, bovenin daarentegen duidelijk levendiger. Wie spontaan wil accelereren, moet actief schakelen. In de verkeerde versnelling gebeurt er weinig tot niets. Hier komt de optionele quickshifter goed van pas, die ook bij lage toerentallen soepel werkt en het frequente opschakelen in stadsverkeer vergemakkelijkt. De stuuruitslag is solide, hoewel niet de beste in zijn klasse, en het LC-display doet zijn werk, ook al is het eerder functioneel dan modern qua uiterlijk.

Zodra je de landweg op gaat, komt het karakter van de motor duidelijker naar voren. De motor vraagt om toeren en beloont pas vanaf ongeveer 5.500 tot 6.000 omwentelingen met voelbare kracht. Daaronder voelt hij bijna lethargisch aan, daarboven juist aangenaam levendig. In de praktijk betekent dit: wie dynamisch wil rijden, moet actief schakelen en de juiste versnelling kiezen. Tegelijkertijd profiteert de X-versie van haar straatgeoriënteerde geometrie. Het kleinere voorwiel en de kortere veerwegen maken haar merkbaar wendbaarder dan de R. Ze stuurt gemakkelijk in, de bijna 180 kilogram valt gewillig in de bocht en de Adventure X geeft een solide gevoel van het voorwiel. Het onderstel zelf is positief verrassend. Ondanks het ontbreken van instelmogelijkheden vindt het een geslaagde balans tussen comfort en stabiliteit. Oneffenheden worden keurig gefilterd zonder dat de motor te zacht aanvoelt of gaat deinen. Dit laat zien dat de afstemming goed is gedaan.

Minder overtuigend is echter de reminstallatie. De Bybre-rem voelt over het algemeen erg zacht afgestemd aan. Het drukpunt is vaag, de hefboomweg lang en het kost merkbaar kracht om echt vertraging op te bouwen. Voor zwaardere remmanoeuvres is de achterrem extra gewenst. Vooral bij sportief rijden ontbreekt het aan duidelijkheid en feedback. Ook de standvastigheid blijft een open vraag, vooral bij langere afdalingen. In de context van het totale concept is dit nog acceptabel, omdat de Adventure X geen agressief sportapparaat wil zijn. Toch zou iets meer precisie hier welkom zijn geweest.

Aan de touring-kant laat de KTM een verrassend solide totaalpakket zien. De windbescherming is voor gemiddeld grote rijders goed, maar bij grotere rijders raakt de luchtstroom het hoofd en veroorzaakt turbulentie. Daarentegen beschermt de kuip het bovenlichaam effectief. Ook de actieradius overtuigt. Met een verbruik van ongeveer 3,5 liter in het dagelijks leven en de 14-liter tank zijn realistische 400 kilometer haalbaar. Het onderstel blijft ook op langere afstanden comfortabel en strijkt oneffenheden netjes glad. De zitplaats maakt in eerste instantie een aangename indruk, maar vertoont bij langdurig gebruik eerste zwaktes en zou op den duur wat kunnen inzakken. Daartegenover staat de positieve laadcapaciteit van ca. 200 kg, die ook ritten met twee personen mogelijk maakt en de motorfiets bovendien als klein toer-toestel positioneert.

In licht terrein verrast de 390 Adventure X meer dan je aanvankelijk zou verwachten. Ondanks de duidelijke straatoriëntatie presteert ze opmerkelijk goed op gravel. Haar wendbaarheid werkt daarbij in haar voordeel, net als het lage gewicht. Zelfs ervaren rijders hebben plezier, zolang de verwachtingen realistisch blijven. Voor eenvoudige gravelpaden, kleine uitstapjes en ontspannen offroad-ritten is het concept volledig toereikend. Beperkingen tonen zich vooral bij de ergonomie in staande positie, omdat het stuur relatief laag is, evenals bij de motor, die bij het tuffen op de trail wat koppel in het lage toerenbereik mist. Desondanks levert het onderstel voldoende feedback en stabiliteit, zolang men zich binnen het beoogde inzetgebied beweegt. De wielen en banden geven uiteindelijk de grenzen aan, maar blijven voor het typische gebruik absoluut passend.

Uiteindelijk ontstaat er een zeer duidelijk totaalbeeld. De KTM 390 Adventure X is geen uitgeklede concessie, maar een bewust anders gepositioneerde motorfiets. Ze zet de erfenis van de oorspronkelijke 390 Adventure voort en richt zich op rijders die voornamelijk op de weg rijden, een licht hanteerbaar voertuig waarderen en slechts af en toe het terrein opgaan. Precies daar presteert ze overtuigend. Ze is toegankelijk, veelzijdig en in veel dagelijkse situaties eenvoudiger te rijden dan de duidelijk extremere R-versie. Wie niet specifiek offroad wil rijden, krijgt hier het meer afgeronde totaalpakket.