Ducati Superleggera V4 Centenario - MotoGP-droom voor de weg

Omgeven door de rijke tradities van Modena, niet ver van Bologna, ontstaat hier een product dat de grenzen tussen motorsport en straat bijna volledig doet vervagen. De Superleggera is inmiddels toe aan haar vierde generatie en blijft trouw aan haar eigen norm: zij is het compromisloze vlaggenschip van het merk. Hoewel ze qua uiterlijk sterk lijkt op de bekende Ducati Panigale V4, is vrijwel elk detail herzien of nogal volledig vernieuwd. Opvallend is daarbij het consequente gebruik van carbon - en dat in gebieden die tot nu toe als bijna onaantastbaar golden in de seriemotorradbouw.

Met een strikt gelimiteerde oplage van slechts 500 exemplaren wereldwijd blijft de Superleggera een exclusief verzamelobject. Tegelijkertijd is ze volledig gehomologeerd voor de openbare weg, wat haar technische prestaties des te indrukwekkender maakt.

Het hart van de Superleggera is gebaseerd op de race-DNA van de Panigale V4R, maar het is gericht verder ontwikkeld om zowel op de weg als op het circuit maximale prestaties te leveren. Terwijl er in het Superbike Wereldkampioenschap een cilinderinhoudlimiet van 1.000 kubieke centimeter geldt, maakt Ducati bij de Superleggera gebruik van de vrijheid van een motorfiets die niet aan reglementaire beperkingen gebonden is en vergroot de cilinderinhoud tot 1.103 kubieke centimeter.

Deze uitbreiding vindt plaats via een vergrote slag, wat direct leidt tot een verhoogd koppel. Vooral in het lage en middentoerenbereik profiteert de motorfiets hierdoor van aanzienlijk meer trekkracht. Het vermogen ligt in de standaardconfiguratie al op indrukwekkende 228 pk en kan in de optionele Race-configuratie met een Race-uitlaatsysteem worden verhoogd tot maximaal 247 pk. Met de vergrote cilinderinhoud is nu niet alleen veel topvermogen, maar ook het voor de weg nog belangrijkere koppel beschikbaar. Dit heeft namelijk bij de V4R, die in eerste instantie voor het circuit is gebouwd en waarvan de basismotor afkomstig is, niet de hoogste prioriteit.

Maar de pure toename in vermogen is slechts een deel van het verhaal. Ducati legt consequent de nadruk op gewichtsreductie binnen de motor. Titaniumkleppen in het inlaatgedeelte, talrijke titaniumschroeven en een speciaal geoptimaliseerde krukas verminderen het totaalgewicht en de roterende massa's aanzienlijk. Deze laatste is niet alleen lichter gemaakt, maar ook aerodynamisch geoptimaliseerd om de weerstand in het oliebad te minimaliseren. Dit wordt aangevuld met het gebruik van wolfraamgewichten, die een centralisatie van de massa bevorderen.

In totaal wordt de motor in vergelijking met de Panigale met ongeveer 3,6 kilogram verlicht, waarvan 1,1 kilogram alleen al bij de krukas is afgeslankt.

Natuurlijk wordt in de Superleggera ook de nieuwe race-versnellingsbak toegepast. Hier zit de neutraal niet zoals gebruikelijk tussen de eerste en de tweede versnelling, maar verborgen "onder" de eerste versnelling. Zo hoef je bij het schakelen van de eerste naar de tweede versnelling niet over de neutraal te gaan. Dit zorgt voor een kortere en vooral preciezere schakelhandeling. Om bij snel terugschakelen in de bochtenstrijd niet per ongeluk in de neutraal te belanden, kan er een neutraalslot aan het stuur worden geactiveerd.

Bij het chassis is het bijzonder duidelijk hoe sterk de ontwikkeling is beïnvloed door inzichten uit de MotoGP. Terwijl vroeger maximale stijfheid als hoogste doel gold, kiest Ducati nu bewust voor een gecontroleerd flexgedrag om de wendbaarheid in bochten te verbeteren.

Het frame van de Superleggera is nauwelijks nog als een klassiek frame te herkennen. Het is eerder een extreem compacte, monocoque-achtige structuur van carbon, die alleen de verbinding tussen de motor en de stuurkop verzorgt. Door gerichte aanpassing van de materiaallagen slaagt Ducati erin zowel de torsie- als de langsstijfheid exact te definiëren en daarbij ongeveer 20% van het gewicht te besparen.

Ook de swingarm is volledig uit carbon gemaakt – een onderdeel dat in de seriebouw zelden in deze vorm te vinden is. De holle structuur vereist een hoogst complex productieproces, waarbij onder andere gebruik wordt gemaakt van opblaasbare balgen. Bovendien integreert Ducati een QR-code direct in de structuur, waardoor een naadloze traceerbaarheid van elk afzonderlijk onderdeel mogelijk is.

Het achterframe volgt eveneens het principe van lichtgewichtconstructie en is uitgevoerd als een zelfdragend carbon-element. In totaal draagt het chassis er aanzienlijk aan bij om het totale gewicht van de motorfiets verder te verminderen en tegelijkertijd de rij dynamiek te optimaliseren.

Op het gebied van het rijwielgedeelte werkt Ducati nauw samen met Öhlins en gebruikt het componenten die direct uit de motorsport komen. De voorvork is een van de grootste technische hoogtepunten.

Voor het eerst worden bij de NPX25/30 vork buitenbuizen van carbon gebruikt - een innovatie die tot nu toe in de seriemotorbouw niet bestond. Omdat carbon gevoelig reageert op puntbelastingen, moest er een hybride oplossing worden ontwikkeld. Op bijzonder belaste plaatsen, zoals bij de klemming, worden aluminium inlays gebruikt om de noodzakelijke stabiliteit bij het klemmen in de vorkbruggen te garanderen.

Ook binnenin de vork worden hoogwaardige racecomponenten gebruikt, waaronder een closed-cartridge-systeem dat maximale prestaties garandeert. Alleen al door de constructie van de vork kan een gewichtsbesparing tot een kilogram worden bereikt.

De achterste TTX-schokdemper is ook gebaseerd op een speciaal ontwikkelde lichtgewichtversie en draagt bij aan de verdere vermindering van de onafgeveerde massa. In combinatie met de carbon velgen ontstaat er een rijwielgedeelte dat extreem wendbaar reageert en een nauwkeurig instuurgedrag mogelijk moet maken.

Een ander revolutionair hoofdstuk schrijft Ducati samen met Brembo op het gebied van remtechnologie. Terwijl carbon remschijven in de motorsport al lang zijn ingeburgerd, werden ze tot nu toe als ongeschikt voor het wegverkeer beschouwd, omdat ze pas bij hoge temperaturen hun volle vermogen bereiken.

De oplossing ligt in een nieuw ontwikkelde carbon-keramiekmix, die het mogelijk maakt om zelfs bij lage temperaturen een betrouwbare remprestatie te bereiken. Hiermee slaagt men er voor het eerst in om de voordelen van carbon remmen, namelijk laag gewicht en hoge belastbaarheid, te combineren met iedere omstandigheid. Door het lage gewicht van carbon kan ook worden opgeschaald naar remvriendelijke grote diameters van 340 mm en een wanddikte van 8 mm.

De remschijven bieden niet alleen een uitstekende remvertraging, maar verminderen ook de roterende massa's aan het voorwiel aanzienlijk. Dit heeft directe invloed op de wendbaarheid en het rijgedrag van de motorfiets. Wat in de motorsport "state of the art" is, heeft nu voor het eerst zijn intrede gedaan in de constructie van wegvoertuigen.

Wat misschien al als "gewoner" wordt beschouwd, is het gebruik van carbontechnologie bij de velgen. Al lange tijd zijn deze luxe onderdelen als after-market optie voor enkele motorfietsen beschikbaar, maar zelden met homologatie of straattoelating. Carbon is, vooral wat betreft schokbelasting, zeer gevoelig en dat kan bij het zware weggebruik in het wielgebied snel gevaarlijk worden. Daarom moesten er bij de productie veel strenge tests en zeer precieze productievoorschriften worden nageleefd om aan deze eisen te kunnen voldoen. Door intensieve samenwerking met het bedrijf BST kon echter ook deze hindernis worden overwonnen.

De Superleggera V4 Centenario is een verzamelplaats van technologische innovaties. Bijzonder vermeldenswaardig is het consequente gebruik van carbon in vrijwel alle onderdelen van de motorfiets – van het frame tot de swingarm, en van de vork tot de wielen.

Even indrukwekkend is de detaillering waarmee Ducati te werk gaat bij de gewichtsoptimalisatie. Elk onderdeel wordt onder de loep genomen, elk gram wordt bespaard, zonder daarbij compromissen te sluiten op het gebied van stabiliteit of veiligheid.

Een ander hoogtepunt is de combinatie van extreme prestaties en volledige straattoelating. Ondanks haar nabijheid tot de motorsport blijft de Superleggera een motorfiets die legaal op openbare wegen kan worden bereden. Dit is een evenwichtsoefening die slechts weinig fabrikanten in deze vorm beheersen.

Met een prijs van rond de 150.000 euro en de strikte limiet van 500 stuks richt de motorfiets zich op een zeer exclusieve doelgroep en zal deze voor de meesten van ons waarschijnlijk onbereikbaar zijn. Toch vervult het een belangrijke rol: het laat zien wat technisch mogelijk is wanneer economische grenzen naar de achtergrond verdwijnen.

De Ducati Superleggera V4 Centenario is tot nu toe de meest consequente poging om MotoGP-technologie naar de straat te brengen. Ze combineert extreme prestaties, radicale lichtgewichtconstructie en innovatieve materialen tot een totaalpakket dat zijn gelijke niet kent.

Natuurlijk blijft ze een nicheproduct – zeer exclusief, te duur en te compromisloos voor het dagelijks leven van veel rijders. Maar precies daarin ligt haar fascinatie. Ze is geen motorfiets voor iedereen, maar een symbool van wat momenteel technisch mogelijk is en een vooruitzicht op wat we in de toekomst misschien ook bij standaard supersportmotoren in een afgeslankte versie zullen vinden.

Feit is: Met 247 pk en slechts 173 kg ben je met de nieuwe Ducati Superleggera V4 Centenario als straatlegale motorfiets dichter bij de MotoGP dan ooit tevoren!