Honda GB350S Test: Echte Naked Bike Ervaring

Ik weet niet precies wanneer we het juiste pad zijn kwijtgeraakt.

Ik weet niet vanaf welk moment we zijn gaan denken dat motoren alleen goed zijn als ze uitgerust zijn met steeds meer technologie, steeds meer hulpsystemen en steeds hogere prijzen. Ik weet ook niet sinds wanneer motorrijden betekent dat je voortdurend meer moet investeren, en dat we stap voor stap verder van de werkelijke ervaring zijn afgedwaald.

En ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik voelde zelf jarenlang, ongeacht welke motor ik reed, altijd die noodzaak: Ik moet de volgende stap maken. Een andere motor. Grotere motor. Meer vermogen. Meer uitrusting. Meer van alles. En natuurlijk duurder.

Dit gevoel had ik zelfs met mijn Triumph Scrambler 900. Een motor die me elke keer weer een glimlach bezorgt als ik opstap. Zonder uitzondering. En toch betrapte ik mezelf erop dat ik overwoog om hem in te ruilen voor een 1200cc.

Op een gegeven moment verdween die gedachte. Misschien ook omdat ik tegenwoordig kleinere cilinderinhoud veel meer waardeer dan vroeger. Maar dat is een onderwerp voor een andere keer.

Eindelijk kreeg ik de kans afgelopen zomer om de Honda GB350S te rijden. Een nieuwe motor voor de Europese markt, die echter al in 2021 in Japan werd geïntroduceerd en daar snel een echte verkoophit is geworden.

Degenen die al langer meedoen, herinneren zich misschien nog onze kleine trip naar Tokio. Een paar dagen benut voor een video over Moto Gymkhana. Een geweldige ervaring. De video is momenteel alleen in het Spaans beschikbaar, maar we werken eraan. Daar hadden we ook de kans om de Tokyo Motorcycle Show te bezoeken.

Een zeer lokaal georiënteerde beurs waar je nauwelijks westerse bezoekers ziet, maar die toch tot de belangrijkste motorbeurzen in de regio behoort. Veel dingen hebben me verrast: hoe goed alles was georganiseerd, hoeveel mensen er waren gekomen en hoe druk het bij de Honda-stand was.

Wat me het meest verraste: De mensen stonden daar niet vanwege de MotoGP-motoren, niet vanwege een Fireblade, niet vanwege de CBR 600. De meesten verdrongen zich om een motorfiets met zo'n 20 pk. Destijds begreep ik het eerlijk gezegd niet. Vandaag begrijp ik het volledig.

Destijds ontbrak het me gewoon aan ervaring met een segment, of beter gezegd met een ondersegment binnen de retro-motoren, dat merken zoals Royal Enfield de afgelopen jaren zeer consequent hebben opgebouwd. Honda bewandelt dit pad op zijn eigen manier: met een geluid dat onmiddellijk een glimlach op je gezicht brengt, met een hoogwaardige afwerking die vertrouwen wekt, met een harmonieus design en met de innerlijke rust dat er een van de meest solide merken ter wereld achter staat. Met een van de beste dealernetwerken die er zijn.

Laten we het hebben over dezelfde motor: De Honda GB350S wordt aangedreven door een luchtgekoelde eencilinder, levert ongeveer 20 pk, biedt ongeveer 30 Nm koppel en weegt volgetankt 178 kilogram, zoals daadwerkelijk gemeten bij ons op kantoor. De zithoogte is 800 millimeter. Op papier laag, maar in de praktijk lijkt ze door het vlakke en brede zadel iets hoger dan je zou verwachten.

En nee, ze komt niet met talloze rijmodi. Ze heeft geen verwarmde handvatten, geen connectivity-snuisterijen, en ze brengt ook niet je droompartner mee. Wat ze wel biedt, is een prijs van ongeveer 4.700 euro in Duitsland, en het feit dat ze volledig in Japan is vervaardigd. Niet in China. Niet in India. In Japan. Ook al is haar technische basis gebaseerd op de CB350 RS, die sinds 2021 in India wordt verkocht.

Al deze aspecten maken haar aantrekkelijk, en dat niet alleen voor beginners. Op papier klinkt het als een behoorlijk goede mix: eerlijke prijs, geslaagd silhouet, Honda know-how. Maar dat alleen maakt nog geen goede motor. Wat echt telt, is wat er gebeurt zodra je opstapt.

En precies daarin ligt haar grootste kracht, en ook de belangrijkste reden waarom ze in 2022 in Japan het bestverkochte model in haar klasse werd: de ervaring. Het gevoel. De nieuwe blik op het dagelijks leven die zich onmiddellijk aandient.

Deze ervaring begint zelfs voordat je de motor start. Een klassieke metalen tank. Zorgvuldig afgewerkte kunststoffen. Niets oogt goedkoop of onafgewerkt. Geen loshangende kabels. Geen materialen waarvan je je afvraagt hoe ze er over een paar jaar uit zullen zien. LED-verlichting, netjes geïntegreerde richtingaanwijzers. Alles lijkt goed doordacht.

Draai je de sleutel om, dan komt het analoge cockpit tot leven. Een klassieke ronde snelheidsmeter, aangevuld met een klein LC-display met versnellingsindicator, brandstofpeil en de belangrijkste informatie. Maar als we het erover hebben dat deze motorfiets tot leven komt, dan moeten we het over de motor hebben.

Het is moeilijk in woorden uit te drukken hoe goed deze motorfiets aanvoelt bij het gasgeven, zonder hoge toeren. Ik weet niet precies wat Honda hier in detail heeft gedaan, maar dit geluid past perfect bij het karakter van de machine. Het draagt de hele rijervaring.

Dit is geen motor om je favoriete bochtige wegen op volle snelheid te nemen. Zodra je opstapt, word je betoverd door het diepe, ontspannen geluid. En je mindset verandert mee. Bijna automatisch. Je neemt een andere blik op de wereld aan. Een perspectief dat je misschien jaren geleden bent kwijtgeraakt, zonder het te beseffen.

Opeens draait het niet meer om stress of druk. Het tempo is ruim voldoende voor elke binnenweg. Een keer schakelen hier, een zachte gasstoot daar, alleen maar om de motor weer tevreden uit de bocht te horen spinnen. De verslavingsfactor is echt. Het is een soort uitnodiging om de focus weer op de weg te leggen, niet op het doel.

En precies daarom heb ik de titel gekozen: Ik was bijna vergeten waar het motorrijden eigenlijk om draait. Dat oorspronkelijke geluk. De wind op je lichaam. Het gevoel om over het asfalt te zweven alsof je vliegt. Helemaal zonder complicaties. Motorrijden als meditatie. Als ontsnapping.

Tegelijkertijd is de GB350S verrassend leuk om te rijden. Ze voelt licht aan, wendbaar, stabiel. Met een souplesse die veel andere motoren in dit segment niet bereiken. Wat rijgemak en alledaagse bruikbaarheid betreft, hoeft ze zich niet te verbergen voor moderne motoren.

Natuurlijk: Met 20 pk zul je niet als eerste bij het stoplicht vertrekken. De topsnelheid ligt rond de 115 km/u. Dit is geen adrenaline-machine. Eerder een dopamine- en serotoninemachine.

Misschien is dat ook de reden waarom ze met een extreem laag verbruik toekomt. In combinatie met de 15-liter tank geeft dit een theoretisch bereik van meer dan 500 kilometer. En precies dat, samen met het ontspannen karakter van de motor, maakt haar zeker toervriendelijk.

Het bewijs hiervan zijn talloze video's uit Japan, waarin bestuurders het land compleet doorkruisen met de GB350S. De enige kanttekening: Er is praktisch geen opbergruimte. Noch onder het zadel, noch achter de zijpanelen, waar zich overigens de batterij bevindt. Dit is iets wat je moet weten.

Velen zullen zeggen: Dit is een instapmodel. En ze zitten daar niet helemaal naast. Ze voldoet aan alles wat een beginner nodig heeft. Maar deze Honda is meer dan dat. Ze is leuk, ongeacht of je al twee dagen of twintig jaar rijdt, of je twintig bent of zeventig.

Ik ben ervan overtuigd dat Honda deze motor ook heeft ontwikkeld om jonge mensen een betaalbare instap in de motorwereld te bieden. Maar ik vind het verkeerd om zulke motoren simpelweg als beginnersmotoren af te doen. Volgens mij vergt het een bepaalde rijpheid om haar karakter echt te waarderen.

Ik heb deze rit gemaakt met twee collega's, beiden net iets ouder dan twintig. Hun kritiek ging bijna uitsluitend over het vermogen. Over wat er ontbrak. Geen seconde ging het over wat deze motor eigenlijk wil overbrengen.

Want het gaat niet altijd om snel rijden. Niet altijd om racen. Niet altijd om adrenaline.

En precies daarom denk ik: De GB350S is niet alleen een perfecte lesmotor, maar ook een soort schoktherapie tegen stress, tegen een slecht humeur, tegen de dagelijkse druk. Tegen alles wat ons zo vaak neerhaalt.

Ik weet hoe kitscherig het mag klinken. Maar deze motor is gemaakt om je gelukkig te maken. Ze haalt de complexiteit weg die ons zo vaak van het echte gevoel van motorrijden afleidt.

Als je net begint en je zoekt een stijlvol, toegankelijk, ongecompliceerd en betrouwbaar motor, probeer haar dan uit. Maar ik kan haar me ook goed voorstellen voor mensen zoals mijn vader. Gepensioneerden die al jaren niet meer hebben gereden en nu iets eenvoudigs willen. Iets betaalbaars. Iets dat weer wat glans in het dagelijkse leven brengt.

En zelfs als je gewoon een eerlijke allround motor zoekt, ongeacht hoe oud je bent of hoeveel ervaring je hebt, is ze een uitstekende keuze.

Uiteindelijk gaat het hier niet alleen om deze ene motorfiets. Het gaat om meer. Om wat onze hobby, onze passie definieert.

Soms heb ik het gevoel dat wij, ook wij in de media, ons te veel verliezen in cijfers, tabellen en vergelijkingen. Op zoek naar de beste machine vergeten we het belangrijkste: Hoe voel jij je op deze motorfiets? Niet ik. Niet je buurman. Niet mijn collega.

Dat is iets diep persoonlijks. Moeilijk te beschrijven. Misschien vermijden we het daarom. Misschien omdat we verleerd hebben naar onze zintuigen te luisteren.

Honda GB350S. Een fantastische motorfiets. Een echt Back to Basics Bike, die precies levert wat het belooft. Een waarmee ik het liefst heel Japan zou doorkruisen, maar die ik net zo goed gebruik voor mijn dagelijkse woon-werkverkeer of een ontspannen zondagse rit. Als je ermee rijdt, hoop ik dat hij jou net zoveel brengt als mij.