Ook deze keer heb ik de GS weer gehuurd bij Hispania Tours in Malaga. Johannes Suppan komt oorspronkelijk uit Oostenrijk en runt al jaren een goed uitgeruste basis voor verschillende BMW-modellen. Maar helaas was de weersvoorspelling voor mijn tocht deze keer niet gunstig. Ik moest hier in Andalusië met een zeer korte ronde beginnen. Diepe wolken drukten op de Sierra, fijne regen trok vanaf de kust naar binnen en eigenlijk pleitte alles ervoor om de motor te laten staan. Maar juist deze dagen hebben hun eigen charme.
Ik laat de kust bij Fuengirola achter me, rol door Benalmádena en duik de eerste bochten van de Sierra de Mijas in. Op de A-387 wordt het verkeer sporadischer, bocht na bocht, en met elke meter omhoog wordt de wereld stiller. Bij Puerto del Pino hangen de wolken laag tussen de bomen, het asfalt glanst donker, bijna zwart – volle concentratie, strakke lijnen, geen ruimte voor haast. Achter Alhaurín el Grande opent zich even het dal voordat het weer omhoog gaat. Richting Coín wordt duidelijk: Het weer is beter dan het lijkt. Boven het binnenland breken de wolken open, en hogerop, rond de Puerto de Ojén, ontplooien zich de typische wintergezichten van Andalusië – gedempt licht, groene hellingen, daarachter de zee slechts een vermoeden.
Een korte stop bij een mirador boven Ojén, natte handschoenen, koude lucht, maar een panorama dat blijft hangen. Later, nabij het Refugio de Juanar, is het bijna stil. Geen bussen, geen groepen, alleen het zachte kraken van de afkoelende motor en het uitzicht over de Sierra Blanca richting Marbella. Het is geen glansrijke tour, geen perfecte ansichtkaart-route. Maar juist daarom voelt het goed: een eerlijke middagrit in januari, gereden tegen het weer in, beloond met lege wegen, intense momenten en het goede gevoel onderweg te zijn, terwijl in Oostenrijk de winter hele andere grenzen stelt. En terloops heb ik geweldige ervaringen opgedaan in het zadel van de BMW R1250GS.