Michelin Anakee Road in de langetermijntest op BMW R 1300 GS

Bij alle offroad-mogelijkheden die moderne adventure bikes de geoefende bestuurder bieden, geven de meesten er toch de voorkeur aan om met hun meestal behoorlijk dure motoren op het asfalt te blijven. Daar zijn geen grote, dikke noppen nodig, die weliswaar sexy mogen ogen, maar het gaat meer om grip, rustig loopgedrag en prestaties. En vooral om te functioneren bij zeer uiteenlopende weg- en weersomstandigheden. Waarvan we in ons winterkwartier in Barcelona, maar vooral tijdens de driedaagse terugreis naar Oostenrijk, ruimschoots te maken hadden.

Net zoals de Road 6, die voor 100 procent voor gebruik op de weg is ontworpen, is ook de Anakee Road uitgerust met de 2CT+ technologie, wat niets anders betekent dan dat hij een harde rubbermengeling over de volledige breedte van het loopvlak combineert met een zachtere mengeling aan de schouder van de band. Het eerste zorgt voor stabiliteit en duurzaamheid, het tweede voor betere grip en behendigheid. Comfort en handling behoren ook echt tot de sterke punten van deze band, die zich speels door de bochtige weg laat dirigeren en daarbij nooit de grip verliest. Je moet echt flink in schuine stand aan de ride-by-wire draaien om de grenzen van de grip op te zoeken; alleen bij echt fors gas geven bij de bochtuitgang moest de tractiecontrole ingrijpen. Rond gereden bochten neemt de Michelin gutmütig mee, tot de laarzen of de pennen de grond schrapen.

Zelfs bij lage temperaturen, zoals in de Franse bergen, toen de thermometer vroeg in de ochtend nauwelijks boven nul graden aangaf, gaf de rubbermengeling vertrouwen. Wat hij ook, en vooral, bij natheid doet. Van vochtige plekken op de weg tot echt hevige regen was alles erbij en de Anakee Road liet je daarbij bijna de omstandigheden vergeten, waarvoor de 100 procent silica-mengeling in combinatie met zijn naar buiten getrokken profiel verantwoordelijk is. Wat de meesten van ons bereid zijn om in de regen te rijden, kan deze band, die specifiek op dit vlak geen vergelijking met de beste in zijn klasse hoeft te schuwen - ook al zou men bij natheid sowieso altijd een rondere lijn moeten verkiezen respectievelijk abrupte remmanoeuvres moeten vermijden.

Er valt niets aan te merken op het rustige loopgedrag, dat ook bij hoge snelheden op de snelweg in het groene gebied blijft, storend oprichtmoment bij het remmen is evenmin te voelen. Dat alles mag je van een moderne 90/10-band op de weg ook verwachten - en hoe zit het met de 10 procent daarbuiten? Normale veldwegen en grindwegen zijn geen probleem, zolang je de snelheid daarop afstemt. Hier komt het verschil met banden met een grover profiel zoals de Anakee Adventure vooral bij het remmen en insturen tot uiting, die op dit vlak gewoon een hoger tempo toestaan respectievelijk langer controleerbaar blijven. Voorzichtigheid is geboden wanneer het op onverharde wegen nat of zelfs modderig wordt - dan zijn de grenzen snel bereikt. Waarom dan de Anakee Road en niet bijvoorbeeld de Road 6, mits die ook in de passende maat verkrijgbaar is? Omdat hij door de hardere karkas bij ruw wegdek of bijvoorbeeld ook stenen trappen stabieler blijft, meer 'slikt', en zo dan toch veelzijdiger is voor de reis.

Met de nieuwe Anakee Road, die verkrijgbaar is in telkens vier voor- en achterbandmaten (90/90-21, 110/80R19, 120/70R19, 120/70ZR19 respectievelijk 150/70R18, 150/70R17, 170/60R17, 170/60ZR17), heeft Michelin nu ook een 90/10-band op de laatste stand van zaken in het portfolio en dekt in samenspel met de Anakee Adventure (80/20) en de Anakee Wild (50/50) zo ongeveer alles af wat plezierig is met de adventure bike. Dankzij de volledige silica-mengeling laat hij in de regen niets te wensen over, de beproefde dual-compound-technologie zorgt voor flinke grip respectievelijk agile handling en wellicht ook een behoorlijke levensduur. We hebben er met de GS inmiddels zo'n 3.000 kilometer mee afgelegd - vermoedelijk de helft daarvan op de snelweg - en de band ziet er nog steeds goed uit (wat betreft levensduur volgt er een update in ons langetermijntestrapport over de BMW R1300 GS). Zwaktes toont hij vooral wanneer je zijn bedoelde inzetgebied respectievelijk zijn comfortzone verlaat - op natte veldwegen, weilanden of in de modder is het snel afgelopen met de pret, maar voor de reis met af en toe een uitstapje naar (droge) onverharde wegen is hij zeker klaar.