Triumph op de EICMA 2026 met Street Triple 798 RS

Het is 9.02 uur op de EICMA 2026 in Milaan, en de hal is nog bijna helemaal van mij. De andere bezoekers zijn er nog niet, dus kom ik dichter bij de motoren dan ooit op deze beurs. Mijn rondgang begint bij Triumph, en al bij het eerste overzicht zie je dat de Britten dit jaar flink uitpakken. Achteraan op een podium staan alle nieuwigheden, vooraan heeft Triumph de nieuwe Street Triple 798 RS nog eens apart neergezet. Daarbij komen een kleine Bonneville met slechts één cilinder, een nieuwe Tiger 900 en de vernieuwde Tiger 1200. Tussen de kleinste en de grootste motor op de stand barst bij mij een ruzie los die ik al jaren met mezelf voer en nooit win. Eerlijk gezegd verheug ik me toch op allebei.

De Street Triple 798 RS is helemaal nieuw, en ze maakt er geen geheim van waarvoor ze gebouwd is. De driecilinder van 798 cc doet qua boring-slagverhouding weliswaar denken aan de bekende motor van de Trident 800, maar speelt in een totaal andere competitie. Hij werd ontwikkeld voor de Moto2 van 2027, waar Triumph sinds 2019 exclusief motorleverancier is. Triumph-productbaas Steve Sargent heeft volgens berichten al in augustus duidelijk gemaakt dat het categorisch niet de motor van de Tiger Sport 800 is. Met deze motor rijden er daarbuiten dus mensen races, en officieel stuurt Triumph de nieuwe Street Triple 798 RS met Renegade Triumph Factory Racing het WK Supersport 2027 in. Vermogen, gewicht en prijs staan nog nergens op de stand. De technische gegevens volgen pas op 17 november 2026. Wie op cijfers wacht, moet dus nog een paar dagen geduld hebben.

Ook zonder specificatieblad zie je dat de Street Triple de facto een racemachine in naked-bike-jasje is. Vooraan zitten Brembo-remklauwen, de uitlaat verhuist nu onder de motor, en de massieve swingarm ziet eruit alsof daar helemaal niets doorbuigt. Aluminium tot en met, prachtig om naar te kijken. Bovenaan draagt ze de bekende Street Triple-look, maar tussen de elementen kan de wind nu doorfluiten. Vooraan kijkt een indrukwekkend LED-gezicht me aan, aangevuld met een extra koplamp die het ding vermoedelijk echt fel maakt. De aerodynamische elementen van de voorkant lopen door tot in de achterkant. Optisch vind ik haar waanzinnig mooi, dit wordt een gestoorde upgrade. Voor mij staat zo goed als vast dat ze in de naked-bike-klasse op de circuits angst en paniek zal zaaien. Op de presentatie en de test verheug ik me nu al.

Dan de Bonneville T40, de kleine Bonneville. Een 400cc-eencilinder met 32 pk, en volgens berichten is ze de allereerste Bonneville met slechts één cilinder, alle vorige hadden paralleltwins. Voor zover ik weet is de motor niet helemaal dezelfde als in de andere 400's, voor de Bonneville kreeg hij meer karakter. Haar 36 Nm liggen aan bij 5.000 tpm, het frame is speciaal gebouwd met een achterkant voor twee schokdempers, en de T40 is standaard A2-geschikt. Officieel krijgt ze een rond 4-inch TFT-scherm met kaartnavigatie, vijf rijmodi, bochten-ABS, bochten-tractiecontrole en cruise control mee. Zo nauwkeurig hoef ik echter niet eens te kijken. Kleine motoren, licht en tot de essentie teruggebracht, krijgen bij mij altijd een waanzinnige sympathiebonus. Deze bevalt me meteen. Een Duitse prijs is er nog niet, vanaf het voorjaar van 2027 staat ze bij de dealers.

Bij zware jongens als de Tiger 1200 ben ik daarentegen inmiddels extreem sceptisch. Maar eerst de nieuwe Tiger 900, opnieuw als GT en als Rally Pro. Veel gegevens zijn er nog niet, die maakt Triumph pas de komende weken bekend. Officieel bevestigd zijn een herzien frame, intelligente rijderstechnologie en connectiviteit van de nieuwe generatie standaard. Op de stand krijg ik de indruk dat ook aan de elektronica het een en ander nieuw is en dat de voorkant opnieuw getekend werd, bij de GT net zo goed als bij de Rally Pro. Bij de Rally Pro kijk ik even ter controle of er bij de wielen iets dramatisch veranderd is. Niet dus: de Tiger 900 rolt verder op de grote endurowielmaten. En precies die wielen blijven voortaan voorbehouden aan de 900's. Dat is de eigenlijke boodschap op deze stand, en die gaat vooral over de grote zus.

Want bij de Tiger 1200, tentoongesteld als GT Pro en als Rally Pro, is de zaak beslist: beide staan nu op 19-inch voorwielen. Officieel hebben alle vier de varianten 19 inch voor, 17 inch achter en 200 mm veerweg aan beide kanten. De Rally-modellen hadden tot nu toe 21 en 18 inch en 220 mm veerweg. De Tiger 1200 is nu eenmaal een andere motor: meer cilinderinhoud, cardanaandrijving, veel meer reiscomfort, nog meer opties. De driecilinder levert officieel 158 pk bij 9.250 tpm, 8 pk meer dan voorheen, plus 130 Nm bij 6.750 tpm. Nieuw is radar voor en achter in alle varianten, onder meer voor de adaptieve cruise control en de dodehoekbewaking. Op het 7-inch touchscreen licht de navigatiekaart op, Apple CarPlay en Android Auto zijn standaard. Het nat gewicht van de GT Pro bedraagt 250 kg, dat van de Rally Pro 255 kg.

En hier begint mijn oude tweestrijd. Als ik voor zo'n ding sta, denk ik: te machtig, te zwaar, te groot. Afhankelijk van de uitvoering 250 kg en meer, ongelooflijk veel motor, waarin je je eerst moet inleven en inwerken. Daar ben ik zeer sceptisch over en altijd negatief ingesteld. Het probleem: telkens als ik opstap en een lange tour rijd, bevalt het me, en dan wil ik het niet meer missen. Bij de kleintjes zoals de T40 is het precies omgekeerd. Op de stand lacht de kleine me toe, op langere tochten denk ik dan dat ze toch maar een compromis is. Zo gaat het elke keer. Voor de toegankelijkheid heeft Triumph veel gedaan: het nieuwe Showa-onderstel laat de achterkant bij het stoppen automatisch 30 mm zakken, de standaardzithoogte gaat dan van 840/860 naar 810/830 mm. Dat maakt de grote reisboot voor sommigen van ons een stuk toegankelijker.

Tot slot feliciteer ik Triumph met de motocrosstitel: Guillem Farrés is op de TF 250-X wereldkampioen MX2 geworden, en Triumph heeft officieel ook het constructeursklassement van de klasse gewonnen. Spannend voor ons is wat daarvan in de productie terechtkomt. Er zit veel knowhow in uit de eerste geleverde modellen en natuurlijk uit de racerij. Voor 2027 zijn er daarom fijne updates die de machine duurzamer maken: nieuwe klepgeleiders, nieuwe koppelingsonderdelen, een nieuwe schakelwals en een nieuwe motorinstelling. Het KYB-onderstel is opnieuw afgesteld en laat zich zonder gereedschap instellen. Het vermogen blijft 48 pk, volgens Triumph nog steeds de sterkste motor in de 250cc-motocrossklasse, al hebben ze daar nog niets gehoord van de nieuwe 250 van KTM - die werd op de EICMA een paar uur later onthuld. De Factory Custom Edition van de Speed Twin 1200 had ik ook graag bekeken, maar op de stand vind ik haar niet. Met wat er staat, ben ik voor de eerste stand van de dag toch uitstekend bediend.

Triumph is de eerste stand van mijn vier uur durende rondgang over de EICMA 2026 op het 1000PS-YouTube-kanaal, deze link springt direct naar de stand. Omdat er op dit uur nog nauwelijks bezoekers in de hal zijn, komt de camera heel dicht bij de nieuwe Street Triple 798 RS, bij de aluminium swingarm, de uitlaat onder de motor en de aerodynamica tot in de achterkant. Daarna gaat het naar de Bonneville T40, de nieuwe Tiger 900 als GT en Rally Pro en de Tiger 1200, waarvoor ik hardop nadenk over mijn tweestrijd met grote adventure bikes. Tot slot volgt de wereldkampioenscrosser TF 250-X. Wie blijft kijken, ziet meer dan 40 andere stands, van Ducati via Honda tot KOVE en VOGE, met zitproeven, standgesprekken en duidelijke oordelen. Vier uur EICMA om terug te kijken, zonder gedrang en zonder toegangskaartje.

• Street Triple 798 RS: 798 cc driecilinder, motor uit de Moto2-ontwikkeling 2027, inzet in het WK Supersport 2027, technische gegevens vanaf 17 november 2026
• Bonneville T40: 400cc-eencilinder, 32 pk, 36 Nm bij 5.000 tpm, 191 kg nat gewicht, zithoogte 790 mm, A2-geschikt, prijs DE nog niet bekend, bij dealers vanaf voorjaar 2027
• Tiger 900 GT / Rally Pro: herzien frame, nieuwe rijderstechnologie en connectiviteit standaard, technische gegevens volgen
• Tiger 1200 GT Pro / Rally Pro: 158 pk bij 9.250 tpm, 130 Nm bij 6.750 tpm, 250 / 255 kg nat gewicht, standaardzithoogte 840/860 mm, bij actieve verlaging 810/830 mm, 19/17 inch, 200 mm veerweg, prijs DE vanaf 21.395 / 22.295 euro; volgens berichten excl. bijkomende kosten, AT vanaf 24.595 / 25.495 euro en levering DE en AT vanaf maart 2027
• TF 250-X: 48 pk bij 13.500 tpm, 28,6 Nm bij 9.000 tpm, 104 kg, zithoogte 960 mm