Rebelhorn Hardy 3.0 tourjas en broek getest

Rebelhorn komt uit Polen en ontwikkelt naar eigen zeggen al meer dan 20 jaar motorkleding, die in Europa wordt ontworpen, onder reële rijomstandigheden wordt getest en voortdurend wordt doorontwikkeld. Tot het assortiment behoren inmiddels jassen, broeken, handschoenen, laarzen en andere beschermende kleding voor uiteenlopende toepassingen. Moderne materialen, hoge veiligheidsnormen en eerlijke prijzen vormen daarbij de basis van het aanbod.

Beslissend is echter niet hoeveel technologieën en merknamen op een productpagina staan, maar hoe goed de afzonderlijke componenten in de praktijk samenwerken. Bij een drielaags pak geldt dat des te meer: membraan, thermovoering, protectoren, ventilatiepanelen en verstelmogelijkheden kunnen een indrukwekkend breed inzetgebied creëren, maar tegelijk ook extra gedoe en meer materiaal op het lichaam betekenen. Daarom kijken we bij de Hardy 3.0 niet alleen naar de uitrusting, maar vooral naar bediening, bewegingsvrijheid, ventilatie en de omgang met de talrijke lagen.

De Hardy 3.0 probeert zich niet te vermommen als ingetogen vrijetijdskleding. Grote zakken, zichtbare verstelriemen, afsluitbare ventilatiepanelen, reflecterende elementen en de lange touring-snit maken al visueel duidelijk waarvoor dit ensemble bedoeld is. Jas en broek ogen als uitrusting voor serieuze enduro- en langeafstandsrijders, die op één dag meerdere klimaatzones doorkruisen en hun kleding daarop willen configureren.

Tegelijk voelt de Hardy 3.0 minder log aan dan de omvangrijke opbouw op het eerste gezicht doet vermoeden. HyperStretch vormt grote delen van de buitenschil, terwijl Cordura-ripstop uitsluitend wordt ingezet op zwaarder belaste zones. Precies hier zit het verschil met de stijvere, meer op Cordura leunende voorganger: de derde generatie beweegt merkbaar soepeler, zonder concessies te doen aan de veiligheidsklasse.

Bij nadere beschouwing wordt echter ook duidelijk dat de Hardy 3.0 wat inwerktijd vraagt. Aan jas en broek bevinden zich talrijke ritsen, magneten, lipjes, panelen en bevestigingspunten. De afwerking maakt daarbij een hoogwaardige indruk de ritsen lopen soepel, zijn logisch geplaatst en ogen niet alsof ze na een paar stoffige tourdagen de geest geven. Toch doet men er goed aan om vóór de eerste grote reis rustig uit te zoeken welke opening daadwerkelijk ventileert, welke zak een dubbele functie heeft en hoe het membraan aan de buitenkant wordt bevestigd.

De constructieve kern van de Hardy 3.0 is de combinatie van flexibele HyperStretch en gericht ingezet Cordura Ripstop. In plaats van jas en broek volledig te maken van stevig, maar vaak relatief stijf weefsel, gebruikt Rebelhorn slijtvast materiaal vooral op blootgestelde zones zoals schouders, ellebogen, knieën en benen. Daartussen zorgt HyperStretch ervoor dat het pak zich bij het opstaan op de voetsteunen, bij het ver uitzetten van de ellebogen of bij het regelmatig wisselen tussen zittende en staande rijpositie niet aanvoelt als een pas gesteven werkpak. Toch blijft de Hardy 3.0 als volledig kledingstuk gecertificeerd volgens klasse AA.

Aan de binnenkant van de benen zet Rebelhorn hittebestendig Cordura Fire Resistance in, omdat deze zones regelmatig in aanraking komen met laarzen, frame, motordeksels of uitlaatonderdelen. Het speciale weefsel beschermt daar gericht tegen wrijving en hitteschade.

De buitenschil vormt de slijtvaste beschermlaag en draagt alle protectoren. Daaronder respectievelijk daarboven kan het HydraShield PRO-membraan worden gedragen, terwijl thermovest en broekvoering voor extra isolatie zorgen. Daaruit ontstaan al meerdere zinvolle combinaties: alleen buitenpak, buitenpak met thermolaag, membraan binnen, membraan buiten of het volledige pakket van alle drie de lagen.

De in-&-out-constructie is daarbij meer dan een puntje op de uitrustingslijst. Wordt het membraan binnen gedragen, dan blijft de look van het buitenpak behouden en ligt de waterdichte laag dicht op het lichaam. Bij langdurige regen kan de buitenste textiellaag zich echter volzuigen met water, ook al blijft de rijder eronder droog. Buiten gedragen vangt het membraan de neerslag al af vóór de beschermkleding. Een uitklapbaar verlengd rugstuk verbetert daarbij de overlapping, terwijl reflecterende opdrukken de zichtbaarheid bij slecht weer moeten verhogen. De broek heeft voor het buiten dragen dienovereenkomstig lange zijopeningen.

Rebelhorn geeft voor de HydraShield PRO een waterkolom van 18.000 millimeter en een ademend vermogen van 9.000 g/m² binnen 24 uur op. Deze waarden komen van de fabrikant en plaatsen het membraan op papier duidelijk boven een eenvoudige noodregenlaag, maar zeggen op zich nog niets over hoe warm het complete systeem aanvoelt bij zware lichamelijke inspanning.

De jas heeft daarnaast een thermovest, die ook los gedragen kan worden. Anders dan een volledige thermojas isoleert deze vooral de romp, zonder aan de armen nog een dikke extra laag toe te voegen. Dat bespaart volume en vermindert materiaalophoping in de mouwen, maar kan bij bijzonder lage temperaturen een passende functionele laag aan de armen nodig maken. De broek gebruikt daarentegen een klassieke uitneembare thermovoering.

Een algemene belofte van een exacte minimum- tot maximumtemperatuur zou bij motorkleding weinig serieus zijn. Rijwind, luchtvochtigheid, motorverkleding, lichamelijke inspanning, functioneel ondergoed en persoonlijke koudegevoeligheid verschuiven het bruikbare bereik aanzienlijk. Als ruwe richtlijn reikt het Hardy-systeem met volledige lagenopbouw tot rond de tien graden en laat het zich met volledig geopende panelen zelfs voor hete zomerdagen configureren. Mits men de aanwezige mogelijkheden consequent benut.

We hebben het bij 15 graden met deels geopende panelen zelf meegemaakt: liever hebben we een beetje gerild dan nog eens rechts aan de kant te gaan staan en om te bouwen. Dat beschrijft de logica en de nodige discipline van dit systeem vrij treffend: de Hardy 3.0 stelt talrijke opties ter beschikking, maar kiest niet zelfstandig de juiste configuratie. Wie bij dalende temperaturen membraan en thermolaag buiten laat, vriest in een sterk geopende touringcombi net zo zeker als in elke andere geventileerde jas.

Bij de jas nemen twee grote panelen op de borst de belangrijkste luchtinlaat voor hun rekening. Daarbij komen vier kanalen aan de mouwen en een centraal ventilatiekanaal achter de frontafdekking. Op de rug kan een groot paneel geopend worden, zodat de instromende lucht niet binnen blijft hangen, maar achter de rijder weer kan ontsnappen. Het magnetische sluitsysteem houdt geopende afdekkingen uit de luchtstroom en vergemakkelijkt de bediening met handschoenen.

De broek werkt volgens hetzelfde principe. Grote openingen op de bovenbenen voeren lucht naar de benen, kanalen aan de achterzijde zorgen voor doorstroming en extra openingen bij de kuit breiden de koeling verder uit. Bijzonder ongewoon zijn de grote zijzakken, die bij behoefte ook als luchtinlaat dienen. Wie daarin smartphone, portemonnee en sleutelbos vervoert, moet echter kiezen tussen opbergruimte en maximale luchtdoorvoer.

Zijn alle panelen geopend en membraan en thermolagen verwijderd, dan verandert de Hardy 3.0 weliswaar niet in een bijna volledig open meshcombinatie zoals de Scandal 3, maar biedt voor een driellaags touringpak een opmerkelijk groot vrij oppervlak. Het systeem is daardoor beter geschikt voor hete etappes dan klassieke tourcombi's die slechts over twee smalle borstritsen en een kleine rugopening beschikken.

De veelheid aan openingen brengt echter ook extra bedieningswerk met zich mee. Vóór een snelle weersverandering moeten niet slechts één of twee ritsen worden gesloten. Frontpanelen, mouwkanalen, rugopening, broekventilaties en eventueel als luchtinlaat gebruikte zakken willen gecontroleerd worden. De soepel lopende en logisch geplaatste ritsen voorkomen dat dit een mechanische geduldsproef wordt. Helemaal zonder bezig te zijn met de uitrusting werkt de enorme bandbreedte echter niet.

Jas en broek van de Hardy 3.0 zijn als volledige kledingstukken gecertificeerd volgens veiligheidsklasse AA. Deze indeling beoordeelt onder andere schuurvastheid, naadsterkte en structurele integriteit van de gehele opbouw. Daarvan gescheiden is de Level-2-classificatie van de protectoren, die hun vermogen beschrijft om inslagenergie te reduceren. Aan de jas horen bijbehorende protectoren op schouders, ellebogen en rug tot de leveringsomvang. Dat ook de rugprotector standaard is inbegrepen, bespaart de vaak noodzakelijke naaankoop en voorkomt dat het beschermingsconcept al af fabriek eindigt met een dunne schuiminleg. De broek is uitgerust met Level-2-protectoren op knieën en heupen; voor het stuitje is een extra zak aanwezig, maar het bijbehorende inzetstuk behoort niet tot de standaarduitrusting.

Juist bij een drielaags pak is een goede protectorenuitrusting alleen niet voldoende. Worden membraan en thermolaag verwijderd, dan groeit onvermijdelijk de vrije ruimte tussen lichaam en buitenschil, waardoor de beschermdelen makkelijker kunnen verschuiven. Rebelhorn pakt dit probleem aan met talrijke omtrekverstellingen en aparte riemen. Aan de jas kunnen biceps, onderarmen, taille, heupgebied, kraag en mouwuiteinden aangepast worden, terwijl de ellebogenprotectoren driewaardig positioneerbaar zijn en zich daardoor beter laten afstemmen op verschillende armlengtes. Ook de rugprotector kan dichter tegen het lichaam getrokken worden, in plaats van los in een ruim gesneden zak te hangen. De Armanox-protectoren voelen daarbij substantiëler aan dan bijzonder dunne en sterk geperforeerde inzetstukken, maar blijven voldoende flexibel om ook op lange etappes niet onaangenaam op te vallen.

Aan de broek nemen verstellingen bij taille en benen dezelfde taak op zich. Een extra riem onder de knie stabiliseert de positie van de knieprotector, wanneer de uitneembare lagen niet worden gedragen. Lange ritsen aan de beenuiteinden vergemakkelijken het aantrekken over touring- of endurolaarzen. Via de rondlopende 360-graden-rits kunnen jas en broek tot een gesloten ensemble worden verbonden; voor kortere ritten is bovendien een compacte verbindingsrits beschikbaar.

Praktisch is bovendien het monteerbare fluo-vest op de rug van de jas. De meshconstructie ervan moet de grote afvoeropening niet volledig blokkeren, maar vergroot de zichtbare oppervlakte bij regen, mist en duisternis. Is de extra signaalkleur niet nodig, dan kan het vest worden afgenomen, zonder de overige functie van het pak te beïnvloeden.

De grootste kracht van de Hardy 3.0 is tegelijk de reden waarom hij niet elke rijder gelukkig zal maken. Nauwelijks een gebied blijft zonder verstel- of ombouwmogelijkheid. Wie er plezier in heeft een combinatie exact af te stemmen op weer, route en motor, krijgt een ongewoon breed palet aan opties. Wie daarentegen 's ochtends alleen in zijn kleding wil springen en er tot de avond geen gedachte meer aan wil besteden, kan zich door het aantal lagen, ritsen en panelen mogelijk overweldigd voelen.

In de 1000PS Check overtuigden de ritsen met een schone loop en zinvolle plaatsing. Het openen van de grote panelen voelt niet aan als voorzichtig hanteren van fragiele outdoor-ritsen, maar als robuuste motorkleding die regelmatig omgebouwd mag worden. Ook het membraan laat zich logisch bevestigen, zodra men het systeem eenmaal rustig heeft doorlopen.

Het meest problematische gebied ligt bij de polsen. Komen buitenmouw, membraan, eventueel nog een extra functionele laag en handschoenmanchet in een krappe ruimte samen, dan kan het onderliggende materiaal bij het aantrekken naar buiten schuiven. Wie geconcentreerd werkt, de lagen glad houdt en de mouwen na elkaar netjes intrekt, krijgt dit probleemloos onder controle. In de haast, vooral wanneer onderarmen en binnenmateriaal al bezweet zijn, kan het geheel echter in elkaar verstrikt raken en tot een onverwacht hardnekkige vingeroefening uitgroeien.

De broek oogt constructief net zo doordacht. De voorgevormde snit ondersteunt de typische rijpositie met gebogen benen, HyperStretch vergemakkelijkt het opstaan op de voetsteunen en de beenverstellingen houden de knieprotectoren ook zonder binnenlagen op het gewricht. De zakventilatie is een slim dubbelgebruik van bestaand oppervlak, maar vraagt wel wat discipline: is de opbergruimte nodig, dan staat het bijbehorende luchtkanaal maar beperkt ter beschikking.

Met membraan buiten wordt het ensemble bij plotseling opkomende regen het zinvolst benut, omdat de buitenschil niet eerst doorweekt hoeft te raken. Het overtrekken kost uiteraard meer tijd dan het sluiten van een vast gelamineerd membraan. Daarvoor blijft de Hardy 3.0 bij droog weer aanzienlijk veelzijdiger en kan hij zijn grote directe ventilaties volledig laten spelen. De keuze luidt daarom niet beter of slechter, maar maximale eenvoud of maximale aanpasbaarheid.

Omdat de derde generatie nog splinternieuw op de markt is, ontbreekt ons vanzelfsprekend echte langetermijnervaring. De eerste tochten verliepen weliswaar doorweg positief, maar hoe magneten, ritsen en membranen zich na diverse seizoenen met stof, aanhoudende regen en wasmachinebeurten houden, zal alleen de tijd uitwijzen.