Indian Chief Vintage 2026 in de test: Wolf in schaapskleren?

Er zijn motoren die je test voor de techniek. En er zijn motoren die je test vanwege hun geschiedenis. De Indian Chief Vintage 2026 is beide - en nog veel meer. In Alicante, Spanje, heeft Indian de internationale pers uitgenodigd om het nieuwste lid van de Chief-familie op de Spaanse wegen te testen. En wat op het eerste gezicht op een rollend museumstuk lijkt, onthult op de weg zijn ware verrassende aard.

Ter context: Indian Motorcycle werd in 1901 opgericht in Springfield, Massachusetts - twee jaar voor Harley-Davidson. Daarmee is Indian het oudste Amerikaanse motorfietsmerk. In de jaren 1910 was Indian zelfs de grootste motorfabrikant ter wereld, en won het onder andere de Isle of Man TT. Daarna kwam de achteruitgang, faillissement in de jaren 1960, de wederopstanding onder Polaris - en sinds februari 2026 staat het merk weer op eigen benen. De nieuwe eigenaar is de investeringsmaatschappij Carolwood LP uit Los Angeles, en de nieuwe CEO is Mike Kennedy, een veteraan in de industrie met een achtergrond bij Harley-Davidson en Vance & Hines.

2026 markeert het 125-jarig jubileum. En wat zou passender kunnen zijn dan juist nu een model op de markt te brengen dat dichter bij de roots staat dan welk ander model ook in de huidige lineup?

Wie je de Chief Vintage voor het eerst ziet, denk je meteen aan de jaren 1940. En dat is precies de bedoeling. Hoofdontwerper Ola Stenegärd, die bij de presentatie de avond voor de testdag persoonlijk uitleg gaf over de designfilosofie, vertelde dat een foto van een Indian Chief uit de jaren 1940 zijn levenslange passie voor cruisers aanwakkerde - toen hij nog een jongen in Zweden was.

Het ontwerpteam heeft de spatborden van een originele 1948 Chief met een 3D-scan gedigitaliseerd en de oppervlakken aangepast aan de proporties van het moderne platform. De uiteindelijke vormen werden extra met de hand bewerkt in boetseerklei - een techniek die sinds de jaren 1930 wordt toegepast voor complexe, organische rondingen. Het resultaat zijn de iconische Valanced Fenders, die ver naar beneden doorlopende, bolle spatborden voor- en achteraan, die sinds jaar en dag het designbeeld van de Chief definiëren.

Opvallend: Bijna geen chroom. Veel mensen associëren de jaren 1940 en 50 automatisch met chroom, maar dat was toen helemaal niet zo gebruikelijk. Indian wilde bewust nabootsen wat er echt was - en niet wat nostalgie ervan gemaakt heeft. De verlichte Indianenkop op het voorste spatbord, een handelsmerk sinds 1947, wordt vandaag aangedreven door LED en trekt bij elk rood stoplicht de aandacht.

Het meest opvallende detail op de bestuurdersplaats is de zogenaamde Vintage Floating Solo Seat. Het ziet eruit als een tractorstoel. In gesprek met Ola Stenegärd leerde ik de achtergrondverhaal: De ingenieurs hadden aanvankelijk steeds meer schuim toegevoegd om de stoel comfortabeler te maken. Stenegärd stopte dat en keek terug in de archieven. De oplossing was de oude Messenger Seat, zoals die op de koeriersmotoren van de jaren 1940 werd gebruikt. De logica erachter: destijds reden mensen de hele dag op deze machines, honderden mijlen ver. Deze mensen wisten hoe ze een zadel konden maken dat echt comfortabel is.

En inderdaad: Ondanks het minimalistische uiterlijk is het zadel verrassend comfortabel. Het is gemonteerd op een flexibele houder die oneffenheden op de weg van de rijder isoleert. De enige beperking is dat je maar één zithouding hebt. Wie gewend is tijdens het rijden naar voren of naar achteren te schuiven, moet wennen. Daarvoor zit je in deze ene positie meteen goed - de zithoogte van 686 mm maakt de motor ook zeer toegankelijk voor rijders met kortere benen.

Technisch is de Chief Vintage gebaseerd op hetzelfde platform als de rest van de Chief-familie: Sport Chief, Chief Bobber, Super Chief. Het hart is de beproefde Thunderstroke 116 - een luchtgekoelde V-Twin met een cilinderinhoud van 1.890 kubieke centimeter, die 163 Newtonmeter koppel levert bij slechts 2.900 omwentelingen. Dat moet je even laten bezinken: Geen hoogtoerig gedraai, geen haast. Het volledige koppel is al beschikbaar voordat je echt gas geeft. In de Sport-modus wordt het bijna agressief - voor een motor in deze klasse best verrassend.

Het Ride Command System is uitgerust met een 4-inch touchscreen dat bij zonlicht opvallend goed afleesbaar is. De navigatie kan via fysieke knoppen op het stuur bediend worden, zonder dat je op het scherm hoeft te tikken - een doordacht detail. Voor de basismodus waarin versnelling en snelheid worden weergegeven, is het scherm sowieso uitstekend leesbaar. Pas als je in de diepere navigatiefuncties duikt, wordt het hier en daar iets kleiner, maar nooit onbruikbaar.

De gehele verlichting is LED: Koplamp, richtingaanwijzers, achterlicht. Moderne techniek verpakt in een jasje dat de naam Vintage echt verdient.

De testrit voerde over haarspeldbochten, open provinciale wegen en ook stukken snelweg rond Alicante. De ochtend begon nog met natte wegen, maar toen de zon doorbrak en het asfalt opdroogde, kon de Chief Vintage laten zien wat hij in huis heeft.

En hier komt het cruciale verschil met de andere leden van de Chief-familie: de achterband. In plaats van de gebruikelijke 180-band rijdt de Vintage met een 150-band. De reden is pragmatisch en tegelijkertijd geniaal: een 180-band zou de historisch correcte Valanced Fenders veel te breed maken. Hoofdontwerper Stenegärd zei het onomwonden - het zou er simpelweg slecht uitzien. Dus moest er een slankere band komen.

Het gevolg op de weg is opmerkelijk: de Chief Vintage stuurt merkbaar lichter in en voelt in bochten aanzienlijk wendbaarder aan dan zijn broers. Op de haarspeldbochten had ik bijna het gevoel minder vaak de treeplanken te raken dan destijds op de Sport Chief - en dat bij een motor die op het eerste gezicht allerminst sportief lijkt. Precies dat maakt de aantrekkingskracht uit. De Chief Vintage is een wolf in schaapskleren: optisch een gentleman, qua rijgedrag verrassend pittig.

Natuurlijk zijn er de gebruikelijke cruiser-beperkingen. De grote treeplanken raken bij een sportieve rijstijl uiteindelijk de grond, ook al zijn ze flexibel gemonteerd en geven ze mee. En de zeer rechte zitpositie betekent dat de afstand naar het achterrempedaal goed merkbaar is - op de Sport Chief of Sport Chief RT, waar je al licht naar voren leunt, is de rem intuïtiever bereikbaar. Dat is een kwestie van wennen, maar geen breekpunt.

De remmen presteren uitstekend binnen hun categorie. Natuurlijk merk je het natte gewicht van meer dan 320 kilogram - wie 's middags overstapt op de aanzienlijk lichtere Scout 101, voelt het verschil meteen. Maar binnen de Heavyweight-Cruiser-klasse laat de rem niets te wensen over: goed doseerbaar, met voldoende grip en betrouwbaar ABS. Een speciale pluspunt is de motorrem van de Thunderstroke 116, die bij rustig rijden een aangenaam en natuurlijk vertragen biedt.

Het echte hoogtepunt is echter het samenspel van koppeling en versnellingsbak. Het optrekken, het schakelen, de manier waarop de acceleratie inzet - alles voelt alsof je op een wolk rijdt. Geen schokken, geen haperingen, gewoon fluweelzacht. Ook op de snelweg in de zesde versnelling blijft alles beschaafd. De V-Twin-typische trillingen zijn aanwezig en voelen authentiek aan, maar blijven in een mate waarbij de handen niet verdoofd raken en niets tintelt. Indian heeft hier de balans tussen karakter en comfort zeer goed gevonden.

Hier wordt het wat gecompliceerder. De Chief Vintage start in Duitsland bij 20.990 euro, in Zwitserland bij 20.990 CHF en in Oostenrijk bij 24.450 euro. Dat ligt qua prijs op hetzelfde niveau als de Harley-Davidson Heritage Classic - de directe concurrent.

Het verschil: Bij Harley krijg je zadeltassen en een duozadel standaard erbij. De Chief Vintage komt daarentegen puristisch - met andere woorden: kaal. Wie met z'n tweeën wil rijden of bagage wil meenemen, moet in accessoires investeren. Dat relativeert het prijsvoordeel dat Indian traditioneel als argument tegen Harley heeft gebruikt. Vooral voor beginners, die tot nu toe voor Indian kozen omdat het iets goedkoper was, zou dit een punt kunnen zijn.

Het lichtpuntje: Omdat de Chief Vintage op dezelfde platform staat als de andere Chief-modellen, passen alle accessoires van de Chief-familie ook op de Vintage. Zadeltassen, duozadel, windscherm - alles is achteraf aan te brengen. Maar dat betekent wel een meerprijs.

De Indian Chief Vintage 2026 is geen motor voor liefhebbers van technische gegevens. Het is een motor voor mensen die tijdens het rijden iets willen voelen. Geen windscherm, geen verwarmde zit, geen verwarmde handvatten. 's Ochtends in Alicante was het koud, de wind blies in je gezicht - en precies dat was fantastisch. Je voelt je omgeving. Je ruikt het landschap. Je rijdt motor zoals motorrijden bedoeld is.

Dat dit gevoel komt van een motor die visueel doet denken aan 1946, maar dankzij de 150-achterband sportiever door bochten gaat dan de Sport Chief - dat is het echte verhaal. Indian heeft niet zomaar een retro-model gemaakt. Indian heeft een eerlijke motor gebouwd. Een die zijn oorsprong serieus neemt, zonder zich erachter te verschuilen.

Wie geïnteresseerd is in grote cruisers, ook als jongere rijder: ga naar de Indian-dealer en ga op dit ding zitten. 163 Newtonmeter bij 2.900 toeren, dat vind je op geen enkele sportmotor. En met de historische spatborden, het verlichte Indianenhoofd en die ongelooflijk soepele aandrijving is de Chief Vintage misschien wel het eerlijkste compliment dat een merk aan zijn eigen geschiedenis kan geven.