Nieuwe Yamaha Tenere 700 & T7 Rally 2025 - Eerste test in Marokko

De Tenere 700 heeft in 2019 de klasse van de middenklasse adventure bikes vrijwel eigenhandig nieuw leven ingeblazen. In de afgelopen zes jaar hebben met de Aprilia Tuareg 660, Honda XL750 Transalp, KTM 790 Adventure en meerdere andere modellen weliswaar steeds meer concurrenten de strijd om dit motorsegment aangebonden, maar met 70.000 verkochte exemplaren sinds de introductie en een marktaandeel van 23% is het aanhoudende succes van de Tenere overduidelijk. Yamaha counterde ook met meerdere specialisaties binnen de Tenere-modelfamilie, die met Tenere World Raid, World Rally, Explore, Extreme, Standard en Rally Edition breed vertegenwoordigd was. Daarbij bleef men echter altijd trouw aan het puristische grondprincipe van de Tenere, dat door de geringe hoeveelheid ingebouwde elektronica en robuuste eigenschappen snel de off-road-georiënteerde rijdersgroep binnen de adventure bike-rijders kon aanspreken. Ondanks de deels sterkere en uitgebreider uitgeruste concurrentie kon de Tenere zich dankzij dit unieke kenmerk handhaven als koploper onder de off-road-avonturiers. Maar 2025 markeert de breuk met de puristische aanpak, want voor het eerst doen rijmodi, tractiecontrole en ride-by-wire hun intrede op de Tenere. Is ze daardoor slechts één van velen, of heeft Yamaha het Tenere-recept daarmee zelfs verfijnd? Op de stoffige pistes van de Agafay-woestijn ten zuidwesten van Marrakesh hebben we de nieuwe Yamaha Tenere 700 en Tenere 700 Rally voor het eerst getest.

De nieuwe Tenere 700 en de Tenere 700 Rally vertegenwoordigen vanaf 2025 de volledige Tenere line-up, met uitzondering van de Tenere-modellen met grote tank. Yamaha maakt de modellenreeks namelijk kleiner. De nog vorig jaar beschikbare, lagere Tenere 700 Explore wordt geabsorbeerd door de standaard Tenere 700. Wie wil, kan nu in de configurator de "Low"-optie kiezen, waardoor de veerweg en zithoogte met 20 mm worden verkort. Aan het andere eind van het Tenere-spectrum valt de Extreme eveneens uit het programma en fuseert met de nieuwe Rally. De componenten van de Extreme, het meest opvallend het hoogwaardigere KYB-fahrwerk en het hoge voorspatbord, migreren naar de nieuwe Rally, die echter het traditionele design behoudt. Wat de precieze verschillen tussen de nieuwe Tenere 700 en de Rally-versie zijn, leg ik verderop in het verhaal uit. Eerst moet de misschien wel grootste vraag over de nieuwe 2025-modellenreeks van de Tenere worden beantwoord.

De ride-by-wire vormt de grootste breuk met de tot nu toe puristische filosofie achter de Tenere, of lijkt dat althans zo. Volgens de ontwikkelaars van de Tenere was deze verandering echter geen eigen wens, maar is deze ontstaan uit de noodzaak om te voldoen aan de strenge Euro 5+ emissienorm. De YCC-T, zoals Yamaha de elektronische gasklepbesturing noemt, maakt een preciezere sturing van de gaskarakteristieken mogelijk en daardoor betere emissiewaarden. Maar hoe voelt deze elektronische gaspedaalrespons aan? Kan het nieuwe systeem nog dat heerlijke, tractor-achtige karakter van de CP2-tweecilinder-lijnmotor bieden? Aan de motor zelf is namelijk weinig veranderd. De 689 cm³ grote twin levert nog altijd maximaal 73,4 pk bij 9.000 tpm en 68 Nm koppel bij 6.500 toeren. Als er al iets veranderd is, dan zou hij in de 2025-Tenere nog krachtiger moeten zijn bij lage toerentallen, want het aanzuigkanaal is verkort.

De routebepaling bij de eerste test van de nieuwe Teneres in Marokko is behoorlijk ambitieus. Van stenige gravelpassages, steile grindpassen, tot zanderige wadi's is alles aanwezig. Het rijgevoel in dit veeleisende terrein wordt sterk beïnvloed door de gekozen rijmodus. De zachte Explore-modus reageert zeer behoedzaam op het gas, voelt aanzienlijk minder direct aan dan de tot nu toe bekende gaspedaalrespons van de Tenere via kabel en vereist behoorlijk wat draaiing aan de gashendel om vermogen naar het achterwiel te sturen. De Sport-modus daarentegen is aanzienlijk actiever, pittiger en komt de tot nu toe bekende gaspedaalrespons verdomd dicht bij. De kabel is nog altijd een fractie directer en onmiddellijker, maar hier gaat het om nuances. Na korte tijd rijd ik alleen nog maar in de Sport-modus, en gebruik ik het altijd en direct beschikbare koppel van de CP2-trekpaard. Ook met elektronische gaspedaalrespons is de CP2-rijervaring onmiskenbaar en ongestoord. En nog een groot voordeel biedt de YCC-T: de deels ruwe lastwisselingen die de CP2 tot nu toe in elk motorrad bij lage snelheden liet zien, zijn verleden tijd. Vooral in nauwe grindhaarspelden een niet te onderschatten comfortbonus.

Van buitenaf zie je het misschien niet, maar ook de periferie van de Tenere is grootschalig herzien. Uit het masker stralen nu nieuw ontworpen, vierkante LED-koplampen, die ook een betere verlichting moeten bieden. Verder is de tank herzien. Deze ligt nu lager en verder naar voren, om de vaak bekritiseerde topzwaarte van de Tenere iets te verminderen. In het kader van deze aanpassing is ook de afdekking aan de zijkant opnieuw ontworpen, om meer bewegingsvrijheid te bieden. Tot mijn grote vreugde is nu ook de vuldop van de tank hierin geïntegreerd. Geen idee hoe vaak ik bij mijn eigen 2019-Tenere al de ergens neergelegde tankdop heb gezocht. Daar komt nog bij het nu ééndelige, verder naar de tank omhoog getrokken zadel en bredere serie-pennen uit de World Raid-modellen.

Het resultaat van deze aanpassingen is vooral meer bewegingsruimte tijdens het staand rijden. Vooral bij technische passages, waar voortdurende positieveranderingen nodig zijn, lukt het gemakkelijker om het lichaam over het stuur, zijwaarts op de motor, of richting het achtereind te bewegen. Het zwaartepunt van de nieuwe Tenere is door deze maatregelen ook gedaald, maar in hoeverre deze verandering in detail merkbaar is tijdens het rijden, kan ik zonder direct vergelijk met een ouder Tenere-model niet zeggen. Vaststaat wel dat de Tenere zich nog steeds heel erg thuis voelt in los terrein en duidelijk voor dit toepassingsgebied is gemaakt. En ook op asfalt geeft ze zich nog steeds als een comfortabele toermotor met een acceptabele windbescherming en ontspannen zitpositie.

Naast de YCC-T en de twee genoemde rijmodi doet nog een heel aantal andere elektronische features hun intrede op de Tenere 700. Voorop de nu voor het eerst ingebouwde tractiecontrole. In het kader van het puristische karakter hebben de ontwikkelaars van Yamaha echter afgezien van een meertraps regeling. De tractiecontrole is óf aan óf uit. De ABS keert terug met drie modi: volledig aan, achter uit, of volledig uit. Deze modi kun je ofwel via de eveneens nieuwe schakelaars in het MODE-menu instellen, ofwel via de ABS-knop links in het cockpit. Bij drie seconden lang indrukken in stilstand springen ABS en tractiecontrole naar de laatst gebruikte off-road-instelling. Een REUZEN-upgrade is echter dat de ABS niet meer automatisch wordt geactiveerd door het uitzetten van de motor via de killswitch. Alleen een uit- en weer inschakelen van het contact activeert, zoals wettelijk voorgeschreven, de rijhulpsystemen. Naast de rijmodi en de tractiecontrole maakt de ride-by-wire nu ook een relatief eenvoudige implementatie van een quickshifter met blipper-functie mogelijk. Deze is tegen meerprijs verkrijgbaar en was niet ingebouwd op onze testmotoren.

Eveneens nieuw is het 6,3 inch TFT-display. Naast smartphoneconnectiviteit biedt het ook twee verschillende layouts. De Street-layout heeft een "analoge" toerenteller, terwijl de Explore-layout dicht bij het tot nu toe bekende design van de Tenere-display blijft. Rechts naast het nieuwe TFT bevindt zich nu een waterdichte USB-C-aansluiting. Net als de quickshifter zou nu ook een cruise control op de Tenere te realiseren zijn, maar helaas heeft Yamaha daarvan afgezien. Eveneens in het kader van het purisme, zo werd mij uitgelegd. Dit argument wil ik echter niet zomaar accepteren, want wie zou zich hebben gestoord aan een optionele cruise control? Vooral onder ons met leidingen geplaagde Duitsers, Zwitsers en Oostenrijkers, die vaak veel kilometers moeten afleggen tot de eerste legale off-road-piste, zouden er zeker enkele Tenere-piloten zijn die zich op snelwegetappes over zo'n feature zouden hebben verheugd.

Of men zich weer verheugt over de rest van de nieuwe systemen, is naar mijn inschatting een kwestie van smaak. De tractiecontrole regelt fijn en onopvallend, maar is met een beetje ervaring in de gashand nauwelijks nodig. De CP2 levert juist ook dankzij de YCC-T zo precies en controleerbaar het vermogen aan het achterwiel, dat ik na slechts enkele meters de TC uitschakel en nooit meer gebruik. Ook de nieuwe layouts zijn leuke speeltjes, maar geenszins essentieel. Tweeledig sta ik tegenover de nieuwe schakelaars. De Mode-knop, menutoets en een eigentijdse 5-weg joystick zijn een grote verbetering in vergelijking met het voorheen ingebouwde, extreem hakkerige draaiwiel van de vorige Tenere-modellen. Bij de nieuwe knipperlichtschakelaar heeft Yamaha echter blijkbaar geprobeerd het wiel opnieuw uit te vinden, inclusief automatische knipperlichtreset. Hier had wat mij betreft ook een conventionele knipperlichtschakelaar volstaan, in het kader van het vaak aangehaalde purisme.

Het fahrwerk is essentieel voor de prestaties van het voertuig, vooral bij off-road-avonturen. De veerelementen van de Tenere komen nog steeds van KYB en behouden de veerwegen van 210 mm aan de voorkant en 200 mm achteraan. Voor het eerst is de upside-down-vork echter naast compressie en zugstufe ook instelbaar in voorlading. Vooral off-road een groot voordeel, aangezien zo bij grotere belading of hardere terrein nog meer bodemvrijheid haalbaar is. Aan het federbein is de aanlenking herzien. Met de nu bananenvormige in plaats van rechte staven moet het achtereind nog progressiever veren.

Bij onze circa 80 kilometer met de standaard Tenere 700 zijn we ongeveer 50% op los ondergrond en 50% op de deels behoorlijk avontuurlijke asfaltwegen van Marokko onderweg. Wederom zijn de veranderingen in detail moeilijk te beoordelen zonder direct vergelijk met een oudere Tenere. Wat mij echter niet moeilijk valt, is behoorlijk wat bewondering te uiten voor het serie-fahrwerk. Voor de relatief gunstige prijs bieden de veerelementen zeer veel. Je kunt comfortabel op de weg cruisen, maar voelt je ondanks de lange veerwegen op bochtig traject niet volledig misplaatst. Natuurlijk komt er bij oneffenheden of hardere remmanoeuvres beweging in het geheel, maar altijd voorspelbaar en harmonieus. Ook bij de rit over stok en steen geeft de Tenere geen krimp en verwerkt zelfs hardere klappen netjes. Het meest merk je de gunstigere aard van het fahrwerk op hobbelige pistes met veel kleine klappen, die niet volledig worden weggefilterd, en wanneer je gemotiveerd over opeenvolgende bulten rijdt. Vanaf een bepaald tempo kan het fahrwerk niet meer helemaal bijbenen met het veren en wordt het onrustig. Maar precies voor zulke gevallen is er de Tenere 700 Rally.

De hoogwaardigere KYB-veerelementen van de Rally zijn voor 90% overgenomen van de Extreme, zijn lichter dan het standaard-fahrwerk, bieden elk 20 mm meer veerweg en werken dankzij de Kashima-coating ook sneller. Dat merk je op de eerder genoemde hobbelige pistes. Terwijl je op de Tenere 700 de kleine klappen van het ruwe wegdek duidelijk voelt, glijd je met de Tenere 700 Rally erover heen. De demping wordt bij grotere klappen echter snel harder, wat het sportieve karakter van de Rally toont. Interessant genoeg zet de Rally op dezelfde standaardbanden als haar meer gematigde modelzus, namelijk zoals voorheen op Pirelli Scorpion Rally STR. Om de hogere off-road-capaciteiten van de Tenere Rally wat meer te kunnen benutten, waren we tijdens de testrit van de Rally onderweg op Michelin Anakee Wild-banden, die ook voor de nieuwe Tenere zijn gehomologeerd. Er is echter slecht nieuws voor fans van tubeless-banden, want Yamaha biedt voor de Tenere alleen velgen aan voor binnenbanden.

Een andere bijzonderheid van de Tenere 700 Rally is ook het 35 mm hogere zadel. Het is dikker gepolsterd en heeft een grip-vriendelijker oppervlak plus rubberen inzetstukken, om meer grip te bieden. Door de langere veerwegen en het dikkere zadel stijgt de zithoogte naar 910 mm. Vanaf een lichaamslengte van onder 1,80 m moet je je dan al behoorlijk ver naar de grond uitstrekken. Verder heeft de Rally een robuustere, 4 mm dikke aluminium motorbeschermplaat en titanium pennen. Deze hebben geen uitneembare rubberen inzetstukken ter demping van trillingen zoals de standaard Tenere. Maar hier een kleine geheimtip: de rubberen inzetstukken passen ook in de pennen van de Rally. De laatste Rally-specifieke feature is een eigen "Raid"-layout in het TFT-display. Daarin worden twee tripmeters weergegeven, vergelijkbaar met een rallye-roadbook.

Ik durf te wedden dat de meeste Tenere-eigenaren bij mogelijke verbeteringen van hun motor niet aan verdere elektronische systemen hebben gedacht. Toch heeft Yamaha ook veel klantfeedback in de ontwikkeling meegenomen en deels belangrijke details verbeterd. De nu vast ingebouwde tankdop en het ontbrekende ABS-reset bij gebruik van de killswitch heb ik al genoemd. Andere "quality-of-life"-veranderingen zijn bijvoorbeeld versterkte bagage-opnamepunten, een versterkte houder van de uitlaat en een tegen trillingen versterkt cockpit. Ook de kleine hendel aan het koppelingsdeksel, waarin het uiteinde van de koppelingskabel uitmondt, is ongeveer 35° naar voren verplaatst en voorzien van een nieuwe plastic afdekking. Uit eigen ervaring weet ik dat men bij oudere Teneres graag precies op de domste momenten hier met de broekspijp blijft haken, wat nu niet meer kan gebeuren. Ook heb ik zelf mogen ervaren hoe lastig de demontage van het achterste afdekkingsdeel is, dat zich tot nu toe in één stuk om het achtereind en de achterste helft van het zadel trok. Nu bestaat deze afdekking uit drie afzonderlijke delen, wat schroefwerk aan het achtereind voor bagagesystemen of korte kentekenhouders veel eenvoudiger maakt. Ook de versnellingsbak is herzien. De versnellingen 1 tot 3 hebben nu 6 in plaats van 5 schakelklauwen en de hoek van de klauwen van versnellingen 4 tot 6 is aangepast. Aan het schakelgevoel heeft dit echter weinig veranderd. De Tenere schakelt precies met of zonder koppeling. Nog wenselijk was geweest als Yamaha de Tenere eindelijk een vastgeschroefd achterframe had gegeven, om het risico op een kapitale chassisschade te verminderen. Maar op mijn vraag hierover werd mij uitgelegd dat dit de ontwikkelingskosten te veel had opgedreven en daarmee de Tenere uit het beoogde prijssegment had getild.

Het concept van de Tenere was al behoorlijk uitontwikkeld en werd nu nogmaals verbeterd. Dienovereenkomstig vallen mij weinig concrete tekortkomingen op. Laat je de features die ik persoonlijk niet per se zou nodig hebben maar tegelijkertijd ook niet als storend ervaar, buiten beschouwing, dan zijn er maar weinig negatieve punten. De ontbrekende cruise control heb ik al genoemd. Evenzo zouden naar mijn mening tubeless-velgen als optie horen, aangezien veel piloten deze verkiezen. Tijdens het rijden stoorde mij echter eigenlijk maar één ding. Het moet aan de op zich geweldige, bredere pennen liggen, want plotseling heb ik problemen met de bewegingsvrijheid van de voeten. Toegegeven, met schoenmaat 45/46 lig ik iets buiten de norm, vooral wanneer de trappers ook nog eens in dikke enduro-laarzen zitten. Maar stilstaand op de nieuwe T7 stoot ik rechts met mijn hiel tegen het uitlaatspruitstuk aan en links tegen het kleine uitsteeksel van de zijstandaard, dat men gebruikt om deze uit te klappen. Standaard en spruitstuk zijn echter niet veranderd, dus het moet aan de pennen liggen. Terwijl het contact rechts geen probleem is, irriteert links de beweging van de standaard tijdens het rijden en enkele keren gebeurde het zelfs dat de bovenrand van mijn laarszool daar bleef haken. Dat kan op het verkeerde moment behoorlijk hachelijke situaties opleveren. Realistisch gezien is dat echter ook geen groot probleem. Yamaha zal over mijn oplossingsvoorstel hier niet blij zijn, maar als eigenaar van een nieuwe Tenere met grote voeten zou ik simpelweg dat kleine pinnetje aan de zijstandaard wegsnijden, aangezien dat toch alleen door kortere piloten nodig is, en het probleem is opgelost. De nieuwe Tenere-modellen veroorloven zich dus eigenlijk geen grove blunders.

Oud of nieuw? Loont het om over te stappen naar de nieuwe Yamaha Tenere 700 2025?

Ondanks de vele nieuwe features en de toename aan elektronica maakt de Tenere nog steeds een solide, robuuste indruk. Ze geeft het gevoel meteen het avontuur in te kunnen trekken en indien nodig de wereld rond te kunnen rijden. Strikt genomen zou het in afgelegen gebieden een probleem kunnen worden dat de dorpssmid nu niet meer met een overal repareerbare gaskabel, maar met ride-by-wire wordt geconfronteerd. Anderzijds hoort men nooit iets over defecte elektronische gasgrepen, dus dit risico is eerder minimaal. Loont de overstap dus? Als eigenaar van een 2019-Tenere is dat ook voor mij een interessante vraag. Enkele voordelen van de nieuwe generatie zijn niet te ontkennen: beter fahrwerk, lager zwaartepunt, geen lastwisselingen meer en veel kleine aanpassingen die het avontuurlijke dagelijkse leven met de Tenere aangenamer maken. Andere nieuwigheden, zoals tractiecontrole, rijmodi, TFT-layouts en eigenzinnige knipperlichten zou ik niet per se nodig hebben. Uiteindelijk zal het zoals altijd een kwestie van smaak zijn. De ware puristen, die vooral de directe en conventionele gaspedaalrespons van de tot nu toe bekende T7-modellen waarderen, zijn vermoedelijk gelukkiger met de vorige generaties. Wie de Tenere echter vooral vanwege betrouwbaarheid, motorkarakter, prijs-kwaliteitverhouding, of gewoon vanwege het uiterlijk rijdt, zal wellicht veel plezier beleven aan de modernisering. Proefrijden is het devies!

Yamaha Tenere 700 of Tenere 700 Rally 2025? Beslishulp

Met een meerprijs van ca. 1.200 € is de Tenere 700 Rally niet veel duurder dan de standaardversie. Daardoor zullen velen geneigd zijn direct naar het beter uitgeruste model te grijpen. Maar men moet het effect van de hogere zithoogte en langere veerwegen niet onderschatten. Wie een ambitieuze off-road-vollstrecker is en ook in het terrein flink gas geeft, voor diegene is niet verrassend de Rally het juiste gerei. Voor degenen die echter meer de nadruk leggen op enduro-wandelen en zich ver van racesnelheden bewegen, is de gutmütigere en toegankelijkere standaard-Tenere wellicht de betere keuze. Bij het meestappen bereiken de benen gemakkelijker de grond, het fahrwerk reageert langzamer, maar ook zachter en in werkelijkheid kan de rest van de T7 nog steeds meer dan 90% van de rijders. Daar reken ik mezelf ook toe! In mijn geval zouden de 1.200 € beter geïnvesteerd zijn in een goed off-road-bagagesysteem en fatsoenlijke banden, dan in de scherpe Rally-Tenere.

Is de Yamaha Ténéré 700 geschikt voor beginners?

De Yamaha Ténéré 700 is in principe ook geschikt voor ambitieuze beginners met terreinervaring. Met 73,4 pk, een lineair koppelverloop en gutmütige vermogensontplooiing in de Explorer-modus blijft ze beheersbaar. De relatief hoge zithoogte (875 mm) en het rijklare gewicht van 208 kg vereisen echter een bepaalde mate van lichaamslengte en stevigheid. Wie zich in het enduro-gebied wil ontwikkelen, vindt in de Ténéré een robuuste en veelzijdige begeleidster.

Hoeveel actieradius heeft de Yamaha Ténéré 700 met een tank vol?

Met een 16-liter-tank en een normverbruik van 4,3 l/100 km bereikt de Yamaha Ténéré 700 een actieradius van rond de 370 kilometer. In het terrein of bij een vlot tempo kan dit tot ongeveer 300 km worden gereduceerd. Dat komt ook overeen met mijn ervaring met de voorgaande modellen. Of de reserve van de Ténéré bij de nieuwe generatie ook zo vroeg aanspreekt als voorheen, kon ik bij de eerste test niet uitproberen.

Hoe terreinwaardig is de Yamaha Ténéré 700 Rally werkelijk?

De Yamaha Ténéré 700 Rally is een van de meest terreinwaardige serie-motoren in haar klasse. Het volledig instelbare KYB-fahrwerk met 230 mm veerweg voor en 220 mm achter biedt enorme reserves. De bodemvrijheid van 255 mm, het 910 mm hoge Rally-zadel en de zeer robuuste motorbeschermplaat maken haar de ideale keuze voor veeleisende off-road-avonturen.

Welke technische veranderingen waren er bij de Ténéré 700 modeljaar 2025 vergeleken met de voorganger?

De Ténéré 700 kreeg in 2025 uitgebreide updates: introductie van ride-by-wire (YCC-T), twee rijmodi (Sport & Explorer), tractiecontrole, een nieuw 6,3 inch TFT-display, instelbare KYB-vering vooraan inclusief voorlading, herzien versnellingsbak, verfijnd ergonomiepakket, nieuwe koplampen, nieuwe afdekkingsdelen, nieuw schakelaarontwerp en vele optimalisaties in detail. Bovendien werd het zwaartepunt verlaagd en de tank lager en verder naar voren geplaatst.

Welke kleuren/kleurvarianten zijn beschikbaar voor de Yamaha Ténéré 700 2025?

De standaardversie van de Yamaha Ténéré 700 is verkrijgbaar in de kleuren Icon Blue en Frozen Titanium. De Ténéré 700 Rally komt exclusief in Sky Blue met gouden velgen en het iconische Speedblock-design van de jaren '80.

Hoe comfortabel is de Yamaha Ténéré 700 op lange afstanden?

De Ténéré 700 biedt dankzij het herziene, ééndelige zadel, rechtopstaande zitpositie en bredere pennen ook op langere etappes een goed comfortniveau. De nieuwe tankdop in de tank vergemakkelijkt het bijvullen, en de windbescherming is voldoende voor gematigde reissnelheden. Voor veelrijders zou echter een optionele cruise control wenselijk zijn - deze is helaas niet verkrijgbaar.

Hoe staat de Yamaha Ténéré 700 er in vergelijking met de concurrentie voor?

De Ténéré 700 2025 handhaaft zich met robuuste techniek, echte off-road-focus en aantrekkelijke prijs-kwaliteitverhouding succesvol tegen concurrenten zoals de KTM 890 Adventure, Aprilia Tuareg 660 of Honda Transalp. Ze scoort met haar eenvoudige, bewezen CP2-motor, hoge off-road-competentie en zinvolle elektronica zonder overlading. De Rally-versie richt zich duidelijk op hardcore-avonturiers en onderscheidt zich door het KYB-fahrwerk.

Hoeveel laadvermogen is toegestaan bij de Yamaha Ténéré 700?

Het maximale laadvermogen van de Yamaha Ténéré 700 ligt volgens het gegevensblad op rond de 200 kg, afhankelijk van het bestuurdersgewicht en accessoires. Yamaha heeft voor het modeljaar 2025 de bevestigingspunten voor bagage versterkt, wat de reis- en duotauglichkeit verder verbetert.

Hoe zwaar is de Yamaha Ténéré 700 rijklaar (met volle tank)?

De rijklare Ténéré 700 weegt volgens Yamaha 208 kg, de Rally-versie 210 kg. Beide modellen behoren daarmee tot de lichtere vertegenwoordigers in het middenklasse-adventure-segment.

Is de Yamaha Ténéré 700 geschikt voor grote/kleine rijders?

Met een zithoogte van 875 mm (standaard) resp. 910 mm (Rally) richt de Ténéré zich eerder op rijders vanaf ca. 175 cm resp. in het geval van de Rally vanaf 180 cm lichaamslengte. Een lagere versie met 860 mm zithoogte is eveneens verkrijgbaar. Dankzij de smalle taille en goed bereikbare pennen voelen ook kleinere piloten zich echter thuis op de Ténéré, vooral met enduro-ervaring.

Voor de eerste test van de nieuwe Yamaha Tenere 700 in de Agafay-woestijn en op de hoogvlaktes van het Atlasgebergte greep ik naar een touring-enduro-combi, die zich vooral richt op avonturiers en verre reizigers - functioneel, robuust en toch prijsvriendelijk.

De helm komt van Nishua en luistert naar de naam Enduro Carbon. Zijn lichte gewicht van ongeveer 1.100 gram (inclusief vizier en klep) betaalt zich snel uit tijdens lange off-road-dagetappes. De helm kan ook modulair worden aangepast: klep en vizier kunnen naargelang het gebruiksscenario worden verwijderd of gecombineerd. De ventilatie functioneert tijdens de test bij temperaturen tussen 15 en 25 graden goed, vooral in het voorhoofd- en kingebied. Ook het comfortabele binnenvoering overtuigt met een aangename pasvorm en goede aanpassing.

Het textieljasje Vanucci VAJ-4 is bij onze woestijntest eveneens een sterke metgezel. Ondanks stof, wind en wisselende hoogtes toont het elastische buitenmateriaal zich uiterst aangenaam om te dragen. De ruime ventilatieopeningen op borst, rug en boven- en onderarm maken zich vooral in de hete stenenwoestijn positief kenbaar. Op koelere passages op ongeveer 1.200 meter hoogte zorgt de permanente binnenvoering voor voldoende basiswarmte. De protectors aan schouders en ellebogen zitten goed, en dankzij vele verstelmogelijkheden kan het jasje worden aangepast.

Passend daarbij draag ik de Vanucci VAT-2 textielbroek. Hier overtuigt de elastische snit en de goede bewegingsvrijheid - zowel zittend als staand tijdens het terreinrijden. De AirVents op de dijbenen zorgden bij lagere snelheden voor aangename koeling. De antislip-inzet aan het zitvlak bewijst zich op de deels ruwe tracks, en de lange verbindingsrits houdt jasje en broek altijd betrouwbaar bij elkaar.

Als handschoenen zijn de Vanucci VX-1 in gebruik. Licht, luchtig en met een lederdubbeling in de handpalm uitgerust, blijken ze ideaal voor droge, warme omstandigheden. De enkelbescherming blijft discreet op de achtergrond, zonder bij bewegingen te storen. Bij koele rijwind op hogere hoogtes werd het echter snel fris - een duidelijke zomerhandschoen.

Bijzonder positief vallen de Vanucci VAB-9 Sympatex-laarzen op. Ze bieden door het nubukleer en het SympaTex-membraan goede bescherming tegen opgewaaid stof en zijn ook bij korte waterdoorwadingen absoluut waterdicht. De grip-vriendelijke zool zorgt voor stevige grip op los ondergrond, en de hoge schacht beschermt goed tegen hitte van de motor en stoten in het terrein.