Mitas Enduro Trail XT+ Dakar off-road band in de grote test 2024

Al in 2022 reden we met de Mitas E-09 bij de Seeker Raid hobby-rally mee. De band overtuigde zowel op het asfalt als op de steenachtige pistes en grove wegen van de Bosnische bergen. De E-09 is inmiddels opgevolgd door de Enduro Trail XT+, die achterop het E-09 profieldesign met robuuste schepblokken zet, maar vooraan geïnspireerd is op de vroegere E-13 band met kleinere, hoge noppen. Deze combinatie, E-09 achter en E-13 voor, werd door veel off-road-toppers gebruikt, zo ook door NastyNils tijdens zijn deelnames aan de Bosnia Rally, en nu is die combo vrijwel standaard verkrijgbaar met de XT+. Volgens Mitas is de band ontworpen voor 80% off-road en 20% straatgebruik, maar wat betekent dat concreet in de praktijk? In tegenstelling tot de zeer steenachtige, scherpe ondergrond op de Balkan, moet de Enduro Trail XT+ zich deze keer in een ander extreem bewijzen: modder. Tijdens onze reis door Slovenië regent het dagelijks, waardoor bosweggetjes veranderen in een modderslag. Lukt het de Mitas om onze volgepakte motoren hierdoorheen te loodsen?

Dankzij het schepblokprofiel zou de Enduro Trail XT+ band geschikt moeten zijn voor zowel hard als zacht, modderig terrein. Net als bij de E-09 ligt in het vlakke profiel van de achterband de gemiddelde noppendiepte op 13,2 mm. De voorband heeft weer hetzelfde profiel als de E-13, biedt een noppendiepte van 12 mm en past ook bij andere Enduro Trail banden van Mitas. De in lengterichting en naar voren gerichte noppen zijn agressief genoeg om ook zwaardere trails te overwinnen, maar zouden ook op snelwegtrajecten en op asfalt nog goed moeten functioneren. De Enduro Trail XT+ wordt namelijk expliciet aanbevolen voor adventure bikes en moet die spagaat tussen off-road en on-road meesteren. In de Dakar-versie wordt door de heavy-duty rubbermengsel bovendien de duurzaamheid verbeterd en de levensduur van de standaard-XT+ met tot 20% verhoogd. Een hardere karkas zorgt daarnaast nog voor verhoogde pechbestendigheid en stabiliteit bij zware belading. Pechbestendigheid en meer levensduur waren uiteindelijk ook de argumenten waarom we voor onze tour de Enduro Trail XT+ Dakar hebben gekozen. Het geplande aantal kilometers was niet het probleem, maar collega Schaaf en ik haten niets meer dan ergens in de blubber met onze tere cameraman/journalisten-handen banden te moeten wisselen. Kijken of ons plan opgaat.

De opgegeven 20% straattauglichkeid doet de Enduro Trail XT+ tekort. In werkelijkheid kan de band aanzienlijk meer dan je hem op het eerste gezicht zou toedichten. Met volle, voor de weg gebruikelijke bandenspanning, in het geval van de Triumph Tiger 900 Rally Pro ca. 2,5 Bar voor en 2,8 Bar achter, is de XT+ nog wat wiebelig en nerveus. Zodra je de bandenspanning aan de voorkant licht verlaagt naar 2 Bar of net daarboven, wordt het inleiden harmonischer en lineairer. Zo gaat er dan ook verbazingwekkend veel op het asfalt. Natuurlijk geven de noppen in leunhoek merkbaar wat mee, maar houden tegelijkertijd de grip op droog asfalt behoorlijk lang vast. Vooral dankzij de brede, duidelijk voelbare grenszone beweeg je je zelfverzekerd door de twisties. Helaas waren ons op onze tour niet al te veel kilometers met droge bochten gegund. In het natte is meer gevoel en voorzichtigheid nodig.

Het grootste deel van de asfaltkilometers spoelden onze banden af op de Tiger 900 en de Royal Enfield Himalayan, maar wel op de snelweg. Wie denkt dat de delicate noppen na honderden kilometers bij 120 - 130 km/u zouden moeten afslijten, kan ik geruststellen. Zelfs na het traject Wenen tot Ljubljana, bijna 400 km met doorlopend tempo van 120 - 130 km/u, zie je de band de zware inspanning nauwelijks aan en heb je nog meer dan genoeg profiel voor verdere off-road-avonturen. Waar je zowel op de landweg als op de snelweg wel aan moet wennen, is de neiging van het voorwiel om elke spoorgroef, freesrand en andere in de lengte gerichte oneffenheden te volgen. Dat kan soms, bijvoorbeeld bij het van rijstrook wisselen, tot wat onrust in het voertuig leiden, echter zeker met onze machines in geen zorgwekkende mate. De motor gaat geenszins opslingeren, maar krijgt op zulke momenten kort een links-rechts beweging, die na een seconde wegebt.

Onze tour dwars door Slovenië hebben we grotendeels zelf uitgestippeld, zonder de routes van tevoren te kennen. Het track volgt gewoon de kleinste wegen, die zich ver van de bewoonde wereld houden. Dienovereenkomstig waren we veel in het bosachtige heuvelland en middelgebergte van het dunbevolkte oosten van Slovenië onderweg. Alle grotere wegen hier zijn verhard met grind, van uiteenlopende kwaliteit. Echt grof, materiaal-verwoestend grind zoals in Bosnië vind je hier nauwelijks. In plaats daarvan zijn het eerder fijne, geëgaliseerde grindwegen, soms zeer gelijkmatig, soms doorspekt met vaste stenen of een aarden ondergrond.

Slecht weer is op deze ondergronden relatief irrelevant. Als er al iets is, wordt de grindpiste nog griptiger. In combinatie met de naar voren gerichte noppen op het voorwiel en nog eens verlaagde bandenspanning, kun je je zeer gemotiveerd in de grindbochten werpen. De zijgeleiding van het XT+ voorwiel is echt behoorlijk goed, de in vergelijking met hardenduro-banden wat rondere vorm blijft voorspelbaar en neigt niet tot plotseling wegklappen. Aan het achterwiel weer laat het zich heel fijn spelen met de tractie. Druk op de buitenste voetsteun en de XT+ band biedt ook op losse ondergrond mooie voortstuwing. Druk op de binnenste voetsteun en het gaat dwars daarheen. Tenminste op de fijn geëgaliseerde grindtrajecten. Op wegen met vastere, griptigere bodem heeft de Mitas band bijna te veel grip en moet de drift al met nadruk worden ingezet om de tractie te breken. Dat is uiteindelijk echter een luxeprobleem en de grindprestatie van de Enduro Trail XT+ over het geheel genomen lovenswaardig.

Dat de Mitas band op grind goed functioneert, verbaasde ons na de met de voorganger E-09 doorstane Seeker Raid weinig. De spannendste uitdaging voor ons en de band was van meet af aan duidelijk: modderige op- en afritten. Niet alleen staat het TET van Slovenië erom bekend bij nat weer veeleisend te worden, ook los daarvan liggen er talrijke bos- en woudwegen op ons track. Deze zijn vaak helemaal niet steil of veeleisend. Maar door de vele regen van de afgelopen dagen en weken ervoor is de bodem zo doordrenkt van water, dat zelfs vlakke wegdelen tot een zweetdrijvend obstakel worden. In de modder komt het erop aan het momentum te behouden, want vanuit stilstand kom je bijna niet meer los. Om toch het maximum uit de beschikbare grip te halen, moet de band zo lang mogelijk vrij blijven, oftewel het vermogen tot zelfreiniging bezitten, dat wil zeggen dat modder uit het profiel wordt weggeslingerd. Of en wanneer de band dichtslibt, hangt niet alleen af van de band zelf, maar ook sterk van de ondergrond en het gereden tempo.

Voor een adventure bike-geschikte band kan de Enduro Trail XT+ heel veel. Ook in gladde situaties lukt het met een behoedzame gashand nog grip te vinden en de voortstuwing te behouden. Wordt het echter dieper en kleveriger, komt hij aan zijn grenzen. Weliswaar duurt het aanzienlijk langer dan bij de meeste andere "compromisbanden" voor gemengd gebruik, maar uiteindelijk staan ook bij de Enduro Trail XT+ de noppen nog te dicht bij elkaar om dikke modder te verwijderen. Vooral op lemige bodem met daartussen verspreide natte, gladde stenen is het voor ons einde verhaal en moeten we omkeren. Met ons gemiddelde off-road-rijvermogen en de vrij zware machines had het onder deze omstandigheden echter elke band moeilijk gehad.

In totaal spoelen we 1.300 km af op onze reis, waarvan ca. 500 km snelweg, 300 km landweg en 500 km op onverharde wegen. Na al deze kilometers is de bandenstaat eigenlijk nog erg goed en geschikt voor minstens nog een tour, zo niet meerdere. De absolute levensduur kan ik niet noemen, vooral omdat die ook sterk afhankelijk is van het voertuig en het gereden traject. In sommige relevante forums wordt gesproken over levensduren van 2.000 km, hoewel er nog geen echte langetermijnervaringen met de nieuwe Enduro Trail XT+ zijn. Bovendien komt me dat behoorlijk krap voor. Mijn inschatting na deze eerste 1.300 km is dat je alleen met een groot asfaltaandeel, een sterke motor en een gemotiveerde gashand de band zo snel afslijt. Voor ritten met wat meer terughoudendheid in de pols en ook eens over zachte bos- of veldwegen afgespoelde kilometers, zou ik een levensduur van 4.000 km of zelfs meer realistisch achten. Hieronder de bandenfoto na krap 1.500 gereden kilometers ter vergelijking.

De Triumph Tiger 900 Rally Pro gebruikte tijdens onze reis de Mitas Enduro Trail XT+ band op zijn buitenbandvelgen. De Royal Enfield Himalayan zet daarentegen op klassieke binnenbanden. In het geval van de Tiger hebben we de bandenspanning voor de modderige passages op 1,6 Bar voor en 2,0 Bar achter gezet. De Himalayan was met 1,5 Bar voor en 1,8 Bar achter onderweg. Principieel geef ik de voorkeur aan binnenbanden, omdat je zo ook in geval van velgschade of doorgesneden banden in de wildernis nog jezelf kunt helpen. Bij bandenschade door scherpe objecten laat de buitenband zich weliswaar eenvoudiger plakken, maar in het ergste geval moet je toch noodgedwongen een binnenband inbrengen, wat niet bij elke buitenbandvelg zo eenvoudig mogelijk is. Door de zachte omstandigheden bestond op onze tour niet het gevaar van grote bandenschade, maar als je bijvoorbeeld in Bosnië met hoog tempo over genadeloze steenpistes wilt scheuren, is de XT+ Dakar door de harde karkas en de heavy-duty rubbermengsel goed geschikt. Het nadeel hiervan is dat de harde band zich maar zeer moeilijk handmatig van de velg laat wrikken. Al bij de verwante E-09 heeft menig hobby-schroever zich bij het handmatig bandenwisselen de tanden stukgebeten. Onze tip: met een lekke band nog een stukje voorzichtig verder rijden, om het rubber door de walkbeweging op temperatuur te brengen en dan zo snel mogelijk de warme, daardoor zachtere band van de velg te krijgen. Dat kan wat helpen, maar de XT+ blijft ook zo behoorlijk zeker een uitdaging bij de pitstop in de blubber.

Het segment adventure bikes groeit gestaag en dus ook het aantal banden voor gemengd gebruik. Voor iedereen die op zoek is naar een passende band voor hun on-/off-road-tour, waag ik een snelle vergelijking met concurrerende banden die voorafgaand aan de reis in aanmerking kwamen. Populaire 50/50-banden, zoals de Metzeler Karroo 4, Heidenau K60 Ranger of Dunlop Trailmax Raid, heb ik overwogen, omdat ze uitstekend op de weg functioneren en behoorlijke off-road-prestaties bieden. Door de geringere profieldiepte en grotere, dichter op elkaar staande profielblokken was echter een probleem in modderig terrein te voorzien. In de nauwere selectie kwam ook de klassieker onder de adventure bike-banden, de Conti TKC 80. Door zijn leeftijd is hij echter wat glad in het natte en vooral de grote noppen op het voorwiel waren mij te breed en vlak voor blubber en zachte aarde. Ter selectie stond nog de Michelin Anakee Wild, NastyNils' favoriete 50-50-off-road-band, die echter op de verharde weg niet zo lekker rolt. Uiteindelijk waren het diepe profiel van de Mitas banden en de daarmee gepaard gaande geringste nervositeit bij het bekijken van de weersvoorspelling doorslaggevend.

De Mitas Enduro Trail XT+ is een geweldige band voor iedereen voor wie de off-road-prestaties van gangbare 50-50 banden niet meer volstaan. Je kunt je er zelfverzekerd mee over licht tot grof grind, bosweggetjes en veldwegen bewegen, pas bij kleverige modder is het klaar. Tegelijkertijd zijn ook langere aanrijroutes over de snelweg geen probleem en in het droge kun je vrij vlot door de asfaltbochten cruisen. Zoals gebruikelijk bij noppenbanden heb je wat gewenningstijd nodig voor de eigen beweging van de noppen en voorzichtigheid in het natte. Wie van plan is grote tours te ondernemen, moet vanwege de hogere levensduur, zwaardere belading en ter voorkoming van mogelijke pech eerder naar de Dakar-versie van de XT+ band grijpen.

Klinkt de Mitas Enduro Trail XT+ off-road band interessant voor jou? Meer informatie over de eigenschappen en beschikbare afmetingen van de Enduro Trail XT+ vind je op de Mitas website.